200 duizend autoliefhebbers vonden hun weg naar de 41ste editie van het vierdaagse Festival of Speed, in het Zuid-Engelse graafschap Sussex. Waar komt hun liefde voor oldtimers vandaan? ‘Oude auto’s zijn niet alleen stijlvoller, ze kunnen heel lang meegaan.’
Een Toyota Stout uit 1966, een Chevrolet uit 2006, een McLaren Madmac die net uit de fabriek is gekomen: een voor een komen ze voorbij op een ‘catwalk’ voor oude en nieuwe auto’s. De vijftiger Darren Monday is een van de duizenden autoliefhebbers langs de Hillclimb, een privéracebaan bij landhuis Goodwood. ‘Ik kom hier al dertig jaar’, zegt de bezoeker van The Festival of Speed. ‘Dit is een plek waar ik altijd jong ben. Omringd door al die prachtige auto’s voel ik me even oud als hij.’ Hij wijst op zijn zoon Hayden, die glundert omdat hij een handtekening van de Franse coureur Romain Dumas heeft bemachtigd.
Enkele uren eerder hadden de Red Arrows, het demonstratieteam van de Britse luchtmacht, het vierdaagse autofestival geopend door de halfbewolkte lucht boven het Zuid-Engelse graafschap Sussex met rook rood, wit en blauw te kleuren. Een passende opening daar het Goodwood Festival of Speed een bedevaartbestemming vormt voor de autoliefhebber. Het is tevens een belangrijke datum in de zogeheten Social Season op het eiland, de festivals in de lente en de zomer. Ascot heeft de paarden, Chelsea de bloemen, Wimbledon het tennis, Henley het roeien, Glyndebourne de opera en Goodwood de auto’s.
Over de auteur
Patrick van IJzendoorn is correspondent Groot-Brittannië en Ierland voor de Volkskrant.
Vier dagen lang hangen er benzinedampen boven het 49 vierkante kilometer tellende landgoed van Charles Henry Gordon-Lennox, de elfde hertog van Richmond. Gewone koeien hebben er gezelschap gekregen van heilige koeien die tonen hoe mooi en snel ze zijn.
Helikopters vliegen af en aan met belangrijke gasten. De belangrijkste bezoeker van de 41ste editie was Max Verstappen, die tussen de grand prixs van Engeland en Hongarije tijd moest vrijmaken om Red Bull te vertegenwoordigen. Nooit eerder was zo’n belangrijke coureur te gast geweest bij Goodwood. Met zijn racewagen reed ‘Mad Max’ de befaamde heuvel op.
Over vier dagen hebben zo’n 200 duizend petrolheads, mannen voorop, de weg gevonden naar het vier eeuwen oude landhuis dat eind 17de eeuw in handen kwam van de hertog van Richmond, een zoon van koning Charles II en diens invloedrijke maîtresse Louise de Kéroualle.
Een halve eeuw terug stonden de verarmde Richmonds voor een existentiële keuze: het vervallen Goodwood nationaliseren door het aan de National Trust te geven of een manier vinden om inkomen te genereren. Er waren al paardenraces, Glorious Goodwood, maar die bleken niet genoeg op te leveren. De Engelse liefde voor auto’s bracht redding.
‘Na de oorlog werd er al geraced op een luchtmachtbasis bij Goodwood en begin jaren negentig kwam de hertog op het idee voor een autofestival’, vertelt Goodwood-medewerker Ann-Marie Riley terwijl ze door de balzalen loopt waar de muren zijn behangen met Canaletto’s en Van Dycks. ‘Er werd bij de eerste editie gerekend op tweeduizend bezoekers, maar er kwamen er twintigduizend. En nu nog veel meer.’
Buiten klinkt ondertussen marsmuziek. Er marcheren mannen met rode en zwarte vlaggen. ‘De viering van honderd jaar MG Motor’, zegt ze. ‘Het is eigendom van China, dus het wordt op z’n Chinees gevierd. Alle Britse merken zijn in handen van buitenlanders.’
Kritiek op dit autofestival is er nauwelijks. Inspelend op klimaatverandering had de 68-jarige hertog automakers evenwel gevraagd na te denken over milieubewust rijden. Horseless to Hybrid is dan ook het thema bij deze editie.
Bij de stand van Ford, waar de nadruk op duurzaamheid ligt, trekt de nieuwe, elektrische Capri bekijks. ‘Maar we zien de vraag naar elektrische auto’s wat verslappen,’ zegt Sebastiaan van de Pol, de enige niet-Brit bij de organisatie van Fords deelname, ‘doordat overheden gas terug aan het nemen zijn op klimaatgebied.’ Tevreden constateert de Nederlander dat de Ford Transit Supervan 4.2, met Romain Dumas achter het stuur, als snelste de heuvel opklimt.
Van de Pol beleeft plezier aan de voet van de South Downs. ‘De Engelsen hebben een speciale relatie met auto’s, vooral met klassiekers. Je moet eens voor de grap op het parkeerterrein kijken. Ik zag iemand aan komen rijden in een soort buis op wielen. Het kan niet excentriek genoeg.’
Op de exclusiefste parkeerplaats, waar vele miljoenen staan geparkeerd, kijken Andy en Cath Bush hun ogen uit. ‘Het is als een heel dure snoepwinkel’, zegt Andy, een buschauffeur uit Wales. ‘Moderne auto’s lijken allemaal op elkaar. Geef mij maar de Audi Quattro die ik net zag, een auto met een rauwe persoonlijkheid.’
Een autoromanticus blijkt ook Rosemary Anderson te zijn, een 61-jarige vrouw die met een scootmobiel over het landgoed hobbelt. ‘Er zijn zoveel schitterende auto’s te zien, maar niet een is mooier dan de Mini waarmee mijn echtgenoot me begin jaren tachtig mee uit nam.’
Iets verderop staat Ayla Watson voorbijgangers namens het vervoersbedrijf Skyports te informeren over een ander soort snelheid: de postbezorging met drones naar de Schotse Orkney-eilanden. ‘Maar als ik even tijd heb, knijp ik er tussenuit’, zegt de jonge Nederlandse vrouw. ‘Als kind speelde ik met Hot Wheels. En nu zie ik al die auto’s in het echt.’
Duurzaam autorijden blijkt een eigen betekenis te hebben bij Tony en Steven Dnes, vader en zoon. ‘Ik ben al jaren bezig een zestig jaar oude Jaguar in volle glorie te herstellen’, zegt senior, een gepensioneerde economieprofessor die in Tampa Bay woont. ‘Het zoeken naar oude onderdelen is deel van de lol, en ook duurzaam. Oude auto’s zijn niet alleen stijlvoller, ze kunnen heel lang meegaan.’
Zijn zoon, een advocaat, rijdt in een elektrische gezinsauto, maar zegt het meeste plezier te beleven aan zijn dertig jaar oude ‘Jag’ waarmee hij met zijn vader rustig en in stijl naar Goodwood is gereden. ‘Het is onmogelijk om zonder lach in een oude Jaguar te rijden.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant