Donald Trump verscheen gisteravond – twee dagen na de mislukte aanslag op zijn leven – voor zijn partijgenoten op de Republikeinse Conventie. Amerikacorrespondent Thomas Rueb is erbij in Milwaukee en blikt terug op de turbulente dagen na de aanslag.
‘Het was totale waanzin. Ik had nooit gedacht zoiets mee te maken tijdens mijn correspondentschap. Toen de eerste beelden binnenkwamen, was het eerste wat ik dacht: dit moet iets anders zijn geweest. Je zag Trump naar zijn hoofd grijpen alsof hij een vlieg van zijn oor tikte. Vervolgens besef je dat dit echt kogels zijn en er geschiedenis wordt geschreven.’
‘Dan worden de gevolgen duidelijk. De verkiezingen leken deze keer op een bepaalde manier voorspelbaar: er zat nauwelijks beweging in de peilingen, het electoraat leek gestold in polarisatie. Dat is in één klap overhoop gegooid. Dit zijn in een paar weken veranderd in één van de meest onvoorspelbare verkiezingen in decennia. Aan de ene kant heb je een kandidaat die beschoten is, en aan de andere kant een zittend president die maanden voor verkiezingsdag niet meer gewenst is binnen een aanzienlijk deel van zijn partij na zijn desastreuze debatoptreden. Deze verkiezingen zijn in één klap explosief geworden.’
Over de auteur
Jasper Daams is algemeen verslaggever van de Volkskrant.
‘De hele dag door zijn er sprekers en optredens, maar de grote namen verschijnen ‘s avonds. Dat was gisteren ook het moment waarop Trump op de tribune klom, onder ongelooflijk hard geschreeuw en applaus. Ik zag mensen bij wie de tranen over de wangen liepen. Het was de climax van de conventie tot nu toe. En toen schudde Trump grijnzend de hand van zijn kersverse kandidaat-vicepresident JD Vance.’
‘Er hangt deze dagen een bijna religieus aura om Trump heen. Ik zat in het vliegtuig naast een gedelegeerde uit New York. Die zei wat ik hier de hele tijd weer herhaald hoor: dat God zelf die kogel een paar millimeter naar links heeft verplaatst. Het is een soort religieuze uitleg van de afgelopen dagen, die ingebakken lijkt te raken. De opkomst van Trump gisteren had daar ook wel iets van weg. Die leek niet op die van een politicus, maar die van een spiritueler figuur – voor het publiek dan. Iets cultachtigs.’
‘De conventie duurt vier dagen. Ook dinsdagavond zijn er weer interessante sprekers, onder wie Nikki Haley. Zij was de laatst overgebleven tegenkandidaat van Trump en eigenlijk de enige binnen de partij die een vitaal tegengeluid vertegenwoordigde. Haley verwierf een behoorlijke achterban: bijna een op de vijf Republikeinse kiezers heeft op haar gestemd. Aanvankelijk was ze niet uitgenodigd op de conventie. Dat deel van de partij leek even onverenigbaar met de Trumpisten. Maar ze heeft haar eigen gedelegeerden opgeroepen tóch op Trump te stemmen en werd zondag, na de aanslag, last-minute op het programma gezet. Dat zij hier nu spreekt, laat zien dat Trump toch eenheid heeft weten te smeden binnen de partij.’
‘Woensdag zal JD Vance zijn verhaal houden. Maar donderdag is de dag waar iedereen naartoe werkt: de speech van Trump. De grote vraag is hoe hij de gebeurtenis van afgelopen weekend zal verwerken in zijn verhaal, wat de campagneboodschap zal worden. Daar gaan we echt zien welke rol de aanslag kan gaan spelen tijdens de verkiezingen. Hij kan dat natuurlijk als wapen gaan gebruiken, iets als: ‘Kijk wat ze met me doen. Steun me, anders gaan we er allemaal aan.’ Maar hij hint er nu op dat hij gaat proberen juist een soort zalvende figuur te lijken, een term die je niet snel met hem associeert. Dat zou qua campagnestrategie ook slimmer zijn, want het contrast met Biden wordt dan ineens heel anders. Het staat alleen mijlenver van de persoon zoals wij hem tot nu toe kennen, het is de vraag of hij dat volhoudt.’
‘De conventie was al zo zwaar beveiligd, dat ze naar buiten toe hebben gezegd dat er niet of nauwelijks extra maatregelen zijn getroffen. Vlak buiten het beveiligde gebied mogen burgers zelfs gewoon wapens blijven dragen. Maar de conventie zelf is een soort fort. Ik heb nu vier pasjes om m’n borst: een van de Secret Service, een om de conventie binnen te komen, een om in de zaal met gedelegeerden te spreken, een voor toegang tot het mediacentrum – alles is gereguleerd. Je ziet overal agenten en sluipschutters. Iedereen is in de hoogste staat van paraatheid. Tegelijkertijd is de sfeer is helemaal niet angstig. Die heeft meer weg van een buurtbarbecue.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant