Home

Ik zie liever dat opgeheven vingertje van links dan wat de politiek ons nu voorschotelt

De Volkskrant lijkt steeds meer op een clubblad voor brahmaans links, schreef Martin Lambregts in zijn column voor de krant. Volkskrant-lezers reageren.

Vingertje

Dat zal allemaal best, wat officier van justitie Martin Lambregts te berde brengt over de stuitende arrogantie en misplaatste moraliteit van Volkskrant-links. Want, zo waarschuwt hij, ideologie ontaardt nu eenmaal in fanatisme. Hij kan zijn afkeer van ‘brahmaans links’ niet meer ­verhullen en sleept er aan de haren een bizar voorbeeld uit de tijd van de Franse Revolutie bij. Het is wel merkwaardig dat hij deze analyse vooral loslaat op ‘rijk-links’, dat geen binding zou hebben met het volk.

In dezelfde krant lezen we dat een puissant rijke Franse mediamagnaat agressief-rechts financiert (hetzelfde geldt voor Elon Musk, die miljoenen per maand aan Trump wil gaan doneren), dat extremistisch geweld van links én rechts dramatisch toeneemt in de ­wereld en dat de Hongaarse premier Viktor Orbán groezelige zaken doet met dictators.

Ook gaan we elke dag gebukt onder nihilistische en boosaardige scheldpartijen van Poetin-idolaat Wilders (anderhalf miljoen volgers) op X, terwijl zijn collega-politici opportunistisch het hoofd afwenden. Ik ken geen linkse politici in Nederland die zo ­verschrikkelijk over de schreef gaan.

Lambregts mag zich van mij kapot ergeren aan het opgeheven vingertje van links en walgend door hoogopgeleide Volkskrantbuurten fietsen, daarin enthousiast bijgestaan door framende rechtse columnisten en ­politici. Misschien is dat soms ook wel irritant.

Maar ik zie dat vingertje toch liever dan wat de politiek ons nu bijna apocalyptisch voorschotelt: egocentrische en negatieve volksvertegenwoordigers die hun volk voeden met een niet aflatend schamper narratief van lege onverschilligheid, haat en afkeer, en onze wereld op die manier onleefbaar aan het maken zijn.
Trees Roose, Haren

Clubblad

Martin Lambregts betitelt met enig dedain de Volkskrant als ‘clubblad voor brahmaan links’. Persoonlijk heb ik daar niks op tegen, zeker niet als je ­beseft dat elk medium een groep van gelijkdenkenden vertegenwoordigt.
George de Haan, Elburg

Dapper

Dapper, hoe Martin Lambregts in zijn column de Volkskrant zelve kritisch de maat durft te nemen, door deze ‘meer een clubblad voor brahmaans links’ te noemen. En ook sportief van de krant dat zij niet ingreep.
Peter van Lenth, Haarlem

Gefundeerd

De Volkskrant wil een pluriforme krant zijn waarin tegengestelde (politieke) meningen aan bod moeten kunnen komen. Prima, maar om dan Martin Lambregts in een column de ruimte geven volop ongefundeerd los te gaan op alles wat in zijn ogen links is, inclusief de Volkskrant zelf, gaat ver. Daarnaast hangt Lambregts kennelijk een ‘epicuristische levensfilosofie’ aan waarbij genieten centraal staat. Dat is lang niet voor iedereen weggelegd.

Laat links en de Volkskrant daar alstublieft met enige regelmaat gefundeerd op blijven wijzen. Dat heeft niks met arrogantie of neerbuigendheid naar wie dan ook te maken.
Arie van den Heuvel, De Meern

Linkse reacties

Eindelijk een artikel waarin mijn steeds verder opbouwende afkeer van de Volkskrant door de steeds maar weer verschijnende linkse reacties op de afgelopen verkiezingen de hoofdtoon vormden. Hopelijk doet de Volkskrant daar ook wat mee.
Gloria Márquez Jaramillo, Waalwijk

Lach

Het oppervlakkige oordeel over linkse mensen van Martin Lambregts deed me in de lach schieten − geen vrolijke lach, omdat clichébeelden in feite zo triest zijn. Noch ben ik ‘hoogopgeleid’, noch arrogant, maarwel links. Zo ken ik meer mensen. Daarbij ontmoet ik genoeg theoretisch opgeleiden die absoluut niet arrogant zijn.

Mijn voorstel zou overigens zijn om de term ‘praktisch opgeleiden’ te vervangen door ‘slim opgeleiden’. Als ik merk hoe enorm afhankelijk ik ben van vakmensen als er bij mij thuis verbouwd wordt, neem ik mijn petje af voor wie handig is. En zijn er argumenten te bedenken waarom ik fout ben als ik kramp in mijn maag krijg als ergens gediscrimineerd wordt?

Tot slot: ik word voortdurend uitgenodigd om mee te praten bij de partij waar ik lid van ben. Niemand vraagt als ik langskom naar mijn diploma’s.
Ellen Schoof, Rotterdam

Leerzaam

Martin Lambregts schrijft in zijn column dat hij slechts de helft van de Volkskrant het lezen waard vindt. Dat lijkt mij voor de krant een nastrevenswaardige situatie, want juist als de lezers de complete Volkskrant helemaal geweldig vinden, is het echt een clubblaadje. Trouwens, of iets het lezen waard is kun je pas beoordelen nadat je het gelezen hebt, dus het blijft hoe dan ook leerzaam.
Hans Postma, Doorwerth

Angst

Zelden zó oneens geweest met een column als met die van Martin Lambregts. Neem nou het artikel over Reinette Klever in de zaterdageditie. Toen ik dat las werd het me echt koud om het hart. Dat iemand met zulke opvattingen, uitspraken en dubieuze staat van dienst domweg minister kan ­worden, kan er bij mij niet in.

Alle lof ook, voor de prachtige column van Kustaw Bessems in diezelfde editie. Net als alle andere Volkskrant-columnisten kan hij zó goed verwoorden waar ik, en met mij veel andere mensen (hoog- en laagopgeleid) wakker van liggen: van het liegen, het bedriegen en het ondermijnen van de democratie door radicaal-rechts, door de Wildersen, Orbáns, Poetins en Trumps van deze wereld.

En deze angst heeft niets te maken met hoogopgeleid, links, arrogantie of moraliteit. Het is een diepgewortelde, oprechte angst. Ik slaap er vaak slecht van. Dat Martin Lambregts prachtige artikelen en columns over deze zorgen afdoet als ‘afstotelijke geestdrift in een clubblad’, dát vind ik pas neerbuigend.
Sheila Faessen, Nuenen

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next