In een eerste interview na de mislukte aanslag op Donald Trump toonde de presidentskandidaat zich opvallend mild. Tijdens de Republikeinse conventie deze week moet blijken of die gedaantewisseling van blijvende aard is, en of hij zijn rechtse collega’s mee krijgt.
‘Vecht. Vecht. Vecht!’, riep Donald Trump zijn aanhangers met gebalde vuist toe, toen hij zaterdag op een haar na was ontsnapt aan een aanslag op zijn leven. Maar in zijn eerste interview na de mislukte moordaanslag sloeg hij een gematigder toon aan. Verbondenheid, daarover moet het nu gaan op de Republikeinse partijconventie in Milwaukee.
Trump noemde het een wonder dat hij het had overleefd. ‘Ik had dood moeten zijn’, zei hij in het vliegtuig op weg naar Milwaukee tegen The Washington Examiner. Hij liet weten dat hij besloten had zijn toespraak voor de conventie, een ‘knaller’ volgens hem, helemaal om te gooien. ‘Het gaat nu een heel andere toespraak worden. Dit is een kans om het hele land, de hele wereld zelfs, bijeen te brengen.’
Over de auteur Bert Lanting is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Hij was eerder correspondent in Rusland, de Verenigde Staten en Brussel.
Daarmee leek Trump zich aan te sluiten bij president Joe Biden, die de Amerikanen in een televisietoespraak opriep tot kalmte en politieke tolerantie. Trump liet zich ook positief uit over het telefoontje dat hij van president Biden kreeg: ‘Het was een vriendelijk gesprek. Heel aardig.’
Heeft de aanslag Trump veranderd, vragen sommigen zich af. George Wallace, de beruchte gouverneur van Alabama, maakte zich los van zijn racistische verleden nadat hij in 1972 invalide was geraakt bij een aanslag. Ook president Ronald Reagan werd milder nadat hij in 1981 ternauwernood een aanslag op zijn leven had overleefd.
Trump staat echter niet bepaald bekend om zijn vergevingsgezindheid. Sinds zijn stormachtige entree op het politieke toneel in 2016 heeft hij de reputatie opgebouwd van een straatvechter die geen genade kent. Zelfs binnen zijn eigen Republikeinse partij rekent hij af met iedereen die ook maar een spoortje twijfel toont bij de onterechte claim dat Trump de verkiezingen van 2020 zou hebben gewonnen. De Republikeinse partij is nu de Trump-partij geworden.
Voorlopig zit Trumps trouwe aanhang ook niet op een gedaantewisseling van hun leider te wachten. Voor hen is de strijdlustige reactie van Trump nadat een kogel hem had geschampt, juist een bewijs van zijn kracht en vitaliteit. Een gebalde vuist opsteken nadat je dicht bij de dood bent geweest is wel wat anders dan de weg kwijtraken in een debat, zoals president Biden.
Veel Republikeinen zien de mislukte aanslag bovendien als het ultieme offer dat Trump voor zijn aanhang heeft gebracht. Want eigenlijk gaat het volgens hen om een aanslag tegen hen allemaal, zoals Trump zijn aanhangers steeds heeft voorgehouden: ‘Ze zitten niet tegen achter mij aan, ze zitten achter jullie aan!’
De Republikeinse senator J. D. Vance, die genoemd wordt als mogelijke running mate van Trump, vertolkte de stemming binnen de partij, toen hij de Democraten verantwoordelijk stelde voor de aanslag. Volgens hem is die het rechtstreekse gevolg van de boodschap van de Biden-campagne dat Trump een ‘fascist’ is die ten alle kosten moet worden tegengehouden.
Ook Chris LaCivita, de belangrijkste campagneadviseur van Trump, stookte het vuurtje flink op aan de vooravond van de partijconventie. ‘Natuurlijk probeerden ze hem van het stembiljet te houden. Ze probeerden hem in de gevangenis te gooien en nu zie je dit’, zei hij.
Trumps zoon Donald jr. deed er nog een schepje bovenop. Hij eiste dat de Democraten een eind maken aan de ‘heksenjacht’ op zijn vader in verband met de gewelddadige bestorming van het Capitool op 6 januari 2021, waarmee Trump de bekrachtiging van Bidens overwinning probeerde te saboteren. Volgens hem hebben de Democraten na de aanslag, waarvoor zij volgens hem het zaad gezaaid zouden hebben, geen recht van spreken meer.
Opvallend was dat LaCivita medewerkers van de campagnestaf even later de opdracht gaf zich te onthouden van controversiële uitlatingen over de aanslag. Waarschijnlijk is de staf rond Trump tot de conclusie gekomen een voorbeeld te nemen aan president Reagan, wiens populariteit na de mislukte aanslag op hem in 1981 omhoog schoot dankzij zijn waardige reactie.
Maar het valt nog te bezien of ook de uiterst rechtse vleugel, onder wie het Congreslid Marjorie Taylor Greene, zich zal neerleggen bij deze strategie. ‘Wij zitten in een strijd tussen GOED en KWAAD’, was haar reactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant