De Italiaanse voetbaljournalist Marco Violi werd in de vroege zondagochtend wakker van het voortdurend piepen en trillen van zijn telefoon. Wat bleek? Hij werd door een enorme hoeveelheid extreemrechtse accounts beschuldigd van de aanslag op presidentskandidaat Donald Trump, ook al lag hij ‘gewoon’ in zijn eigen bed in Rome te slapen.
De bron bleek het anonieme X-account ‘Wall Street Silver’, een enorm account met 1,3 miljoen volgers, dat door eigenaar Elon Musk beloond is met een ‘gouden vinkje’, daarmee grote betrouwbaarheid suggererend. Het account publiceerde een foto van Violo, met als bijschrift dat het om de ‘antifa extremist Mark Violets’ zou gaan. Violi heeft eerder te schaften gehad met aanvallen van extreemrechts verklaart hij op zijn eigen sociale media; hij is al sinds 2018 bezig met rechtszaken tegen lieden die hem belasteren.
Over de auteur
Sander Schimmelpenninck is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant. Eerder was hij hoofdredacteur van Quote. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier de richtlijnen van de Volkskrant.
‘Wall Street Silver’ tweette later een satellietfoto van het terrein in Pennsylvania, waar het schietincident plaatsvond, met als commentaar ‘waren er niet genoeg mensen om het dak in de gaten te houden? Of was het een inside job?’. Musk, inmiddels uitgesproken Trump-supporter, antwoordt vervolgens dat ‘een gebrek aan mensen het niet verklaart’. Daarmee normaliseert de rijkste man ter wereld een extreemrechts nepnieuwskanaal én blaast hij lucht in de nu al ongelooflijke hoeveelheid complottheorieën rondom de aanslag op Trump.
Trump zag zelf ook onmiddellijk de pr-waarde van de kogel die zijn oor raakte. Toen zijn lijfwachten hem van het podium wilde begeleiden, maande hij hen te wachten. Hij balde zijn rechtervuist en articuleerde een duidelijk waarneembare ‘fight, fight, fight’ naar zijn publiek, dat in een juichen uitbarstte. Elk weldenkend mens zou er rillingen van moeten krijgen.
De aanslag op Trump is verschrikkelijk nieuws voor alle democratische krachten in de wereld. Het doet sterk denken aan de brandstichting in de Berlijnse Rijksdag in 1933. De Nederlander Marinus van der Lubbe werd er door de net aan de macht gekomen nazi’s voor veroordeeld en geëxecuteerd. Tijdens zijn proces voerde de aanklager aan dat Van der Lubbe had gehandeld namens een bredere communistische samenzwering , terwijl de oppositie de aanslag als een false flag bestempelde, georganiseerd door de nazi’s zelf.
De meeste historici zijn het er echter over eens dat Van der Lubbe alleen handelde, zoals de meeste historische aanslagplegers. Wat onbetwist is, is dat de brand het beginsein was voor Hitlers staatsterreur. Die bestond uit de Rijksdagbrandverordening, waarbij de grondwet buiten werking werd gesteld en fundamentele rechten werden afgeschaft, waardoor politieke tegenstanders willekeurig konden worden gearresteerd.
Trump zal precies hetzelfde proberen wanneer hij aan de macht komt, in die zin is de aanslag een godsgeschenk. Zijn politieke vrienden speculeren al over een ‘Amerikaanse revolutie’, iets wat conservatieven al decennia roepen, maar nu wel heel dichtbij komt. Initiatiefnemer Kevin Roberts kondigde aan dat deze ‘zonder bloedvergieten zal verlopen, als links het tenminste toelaat’. Trump ontkent zelf iets te maken hebben met dit zogenaamde ‘plan 2025’, maar dat lijkt moeilijk te geloven gezien de korte lijntjes met de initiatiefnemers.
Hitler moest eerst aan de macht komen om de informatievoorziening te beheersen. Trump heeft dankzij sociale media, met Musk als grootste bondgenoot, die informatiemacht al deels in handen. Zijn supporters geven ‘links’ al volop de schuld van de aanslag, daarmee een dynamiek veroorzakend waarin de waarheid – waarin zelden sprake is van een complot – nauwelijks nog een rol speelt. De motieven van de 20-jarige schutter, een als Republikein geregistreerde kiezer, maken dankzij de totaal ontwrichtende sociale media eigenlijk niet meer uit: Trump is wéér een stap dichter bij zijn dictatuur.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant