Succes kent vele vaders, en een moordaanslag kent vele daders, ook als het er de schijn van heeft dat één man verantwoordelijk is voor de aanslag op Donald Trump. Het zag er op dat filmpje van die campagnebijeenkomst van Trump in Pennsylvania aanvankelijk ondramatisch uit. Het leek even of de Republikeinse kandidaat gestoken werd door een hele agressieve wesp in zijn rechteroor. Het eerste gebaar van Trump was geïrriteerd, er is geen ander woord voor. Toen zeeg hij ineen. Later zagen we bloed over zijn gezicht stromen en nog weer later balde de beschoten kandidaat, ondersteund door veiligheidsmensen zijn vuist, en riep ondertussen: ‘Fight, fight, fight’. Op de achtergrond prominent de Amerikaanse vlag.
Het moet Trump worden nagegeven: wat een tegenwoordigheid van geest. De aanslag was binnen de kortste tijd door Trump zelf omgebouwd tot het meest aansprekende beeld dat complete campagneteams weken kost om uit te vogelen.
Trump valt misschien een paar seconden uit zijn publieke rol, maar is eigenlijk meteen weer zijn oude, politieke Zelf, nu voorzien van extra, levensechte ammunitie. De beelden zijn ‘akelig’, als bij elke aanslag, maar je krijgt ook het idee dat Trump geen masker draagt dat hij op en af kan zetten; het masker is er gewoon altijd, ook als zijn rechteroor net door een schot is geraakt.
Dit beeld, meteen ‘iconisch’ genoemd, zal de komende weken en maanden de presidentsverkiezingen in de VS bepalen.
Wij Nederlanders hebben voorkennis. Op 6 mei 2002 werd Pim Fortuyn neergeschoten op het Mediapark in Hilversum. Fortuyn was meteen ook echt dood, het was hem niet gegeven de juiste gebaren te maken op het juiste moment, maar op 15 mei 2002 won zijn partij Lijst Pim Fortuyn vanuit het niets 26 zetels. De doorwerking van de moord op Fortuyn zou nog jaren aanhouden: ‘De kogel kwam van links’, wisten Fortuyns medestanders razendsnel te melden, waardoor niet alleen de dader Volkert van der Graaf, maar het complete, progressieve volksdeel in een onvoorstelbare gezamenlijke actie de trekker had overgehaald. Na de moord was er de karaktermoord.
In de Verenigde Staten zal het niet anders uitpakken, hooguit nog heviger. Trumps potentiële running mate Marco Rubio wist meteen al: „God heeft president Trump (sic) beschermd.” De andere optie voor die positie, J.D. Vance uit Florida, vulde aan: „De Biden-campagne heeft Donald Trump afgeschilderd als een autocratische fascist die ten koste van alles moet worden gestopt.”
Een moordaanslag kent per definitie veel daders, ook als het er maar één is, en nog meer zondebokken. Tegenstanders worden vijanden. Stuk voor stuk zal het volk complotten voorgespiegeld krijgen, want de feiten zijn te mager: er moet en zal iemand gekruisigd worden.
Source: NRC