De gevolgen van deze agressie tegen Europa zijn nog beperkt gebleven, maar ook een hybride oorlog begint met speldenprikken. Waakzaamheid is geboden.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Het bericht deze week dat het Kremlin een aanslag heeft beraamd op Armin Papperger, de baas van Rheinmetall, de belangrijkste wapenfabrikant van Duitsland, is een nieuw signaal dat de Russische agressie tegen Europa zich uitbreidt.
Eveneens deze week ontdekte het onderzoeksbureau Trollrensics dat een Russisch netwerk op X in Duitsland en Frankrijk zeer actief was om Poetin-gezinde partijen te promoten. In Duitsland zou 10 procent van de tweets over de radicaal-rechtse AfD afkomstig zijn geweest van Russische accounts.
De oorlog die Vladimir Poetin in Oekraïne voert, blijkt steeds meer vertakkingen te hebben die, ver achter de linies, tot in West-Europa reiken.
Deze ‘hybride’ oorlog wordt op zo veel fronten gevoerd als de Russische vindingrijkheid toelaat, maar valt in twee grote blokken uiteen.
Enerzijds het blok van alles wat met desinformatie te maken heeft: propaganda over de oorlog in Oekraïne zelf, hulp aan Ruslandgezinde politieke partijen, het zaaien van redeloze twijfel en het op alle mogelijke manieren vergroten van de polarisatie in het algemeen.
Anderzijds zijn er de meer fysieke vormen van sabotage en geweld, vooral gericht op de aanvoerlijnen van de wapensteun voor Oekraïne. Daaronder vallen brandstichtingen in pakhuizen, het onklaar maken van spoorlijnen, cyberaanvallen op wapenfabrikanten en nu dus ook geplande aanslagen op de directeuren van die bedrijven.
Tot dusver zijn de gevolgen van deze agressie in West-Europa beperkt gebleven. Dat Papperger een doelwit was, is al in een vroeg stadium ontdekt door Amerikaanse inlichtingendiensten, aldus CNN, net als eerder een geplande aanval op een luchtmachtbasis in Duitsland. Veel van de wél geslaagde sabotage-acties bleken beperkt van omvang.
Deze ‘aanslagen’ bleken vaak voor een appel en een ei te zijn uitgevoerd door haastig geronselde amateurs. De tactiek lijkt die op de manier waarop de Russen militaire onderdelen vanuit het Westen naar Rusland smokkelen: met een hele school aan kleine vissen, waardoor het niet erg is als er eentje naar boven wordt gehengeld. Er is altijd een alternatief.
Ook het effect van de desinformatie-campagnes lijkt beperkt. De verdeeldheid in de meeste westerse landen is van zichzelf al groot genoeg – de Russische inmenging kan de dynamiek wel versterken, maar is zeker niet de drijvende kracht.
Toch is waakzaamheid geboden. Ook een hybride oorlog begint met speldenprikken. Een al instabiele samenleving kan verder gedestabiliseerd worden als de gevoelige plekken eenmaal zijn gevonden. Ook de steun voor Oekraïne is, onder het gestage gedruppel van doorsijpelende propaganda, niet vanzelfsprekend. Een partij als de PVV, die heeft besloten in Europa samen te werken met Ruslandgezinde partners, maakt zich daar ook kwetsbaar voor.
Daarom is het verheugend dat premier Dick Schoof, minister van Buitenlandse Zaken Caspar Veldkamp en minister van Defensie Ruben Brekelmans juist deze week toonden dat het Nederlandse kabinet de lijn doorzet van het vorige. De verdediging van Oekraïne staat buiten kijf. De Russische agressie achter de linies maakt eens te meer duidelijk dat dat om de verdediging van Europa gaat.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant