De lezersbrieven, over de vrouwenpolitie en homofobie in Nederland, theatergezelschap ITA, kritisch denken, opvliegers, beschaafd oorlog voeren en nog meer nutteloze knopen aan (mannen)colberts.
Minister Agema gunt iedere vrouw dat ze haar hoofddoek afdoet en noemt de islam de grootste bedreiging voor de vrouw wereldwijd. Ondertussen maakt het met publiek geld gefinancierde PowNed grensoverschrijdende content, waarin Taylor Swift-fans ‘sletjes’ worden genoemd.
Afgelopen weekend was ik op een rockfestival waar mannen zonder T-shirt zich bij ieder optreden uitleven in de moshpit. Een vrouw die net uit het publiek kwam en in haar beha rondliep, werd aangesproken door een wildvreemde man. ‘Waarom heb je geen T-shirt aan’, vroeg hij. Ze had het warm, zei ze. De man vond dat kennelijk geen afdoende verklaring en bleef haar bestoken met vragen over waarom ze in haar beha rondliep, totdat haar vriendinnen tussenbeide kwamen en hem zeiden dat hij haar met rust moest laten.
De vijand, dat zijn zogenaamd de moslims die hun vrouwen vertellen wat ze moeten doen. Verblind door de haat voor die vijand kunnen we kennelijk niet meer zien dat de vijand zich al eeuwen onder ons bevindt. De vrouwenpolitie in ons land bestaat uit de witte mannen die altijd een mening hebben over hoe je eruitziet en hoe je je gedraagt. Over dat je chagrijnig kijkt, geen hakken draagt, in een bloedheet publiek in je beha rondloopt, of de discussie op een te boze toon voert. Mannen die er blijkbaar nog niet bij hebben stilgestaan dat vrouwen niet rondlopen op deze aardbol om hun een plezier te doen, maar simpelweg willen zijn. Als individuen die onafhankelijke keuzes maken over welke kleding ze dragen.
Het patriarchaat, de onderdrukkers, de poortwachters van de vrijheid die niet voor iedereen mag gelden – dat zijn jullie. Blijf vooral je frustratie afreageren op de moslims, de immigranten en de feministen. Alles zodat je jezelf niet in de ogen hoeft te kijken. Maar ik zie jullie. En ik verzoek jullie: laat ons in vredesnaam met rust. Of we nou Swifties, moslims of punkrockers zijn, we bepalen zelf hoe we eruitzien en wat we met ons lichaam doen.
Dat dit in 2024 nog gezegd moet worden tegen ministers en onbeschofte mannen van de publieke omroep, is dieptriest.
Inge van de Brug, Amersfoort
Homofobie is nog steeds springlevend in Nederland. Laatst fietste ik hand in hand met mijn vriend in Amsterdam-Oost, waarna een auto bepakt met jongemannen vaart minderde om ‘gay’ naar ons te roepen. Eerder gebeurde bij een omhelzing iets soortgelijks op Utrecht Centraal. In bepaalde wijken in Rotterdam raken mijn vriend en ik elkaar niet aan.
Toen de goal van Xavi Simons tijdens Nederland-Frankrijk werd afgekeurd wegens buitenspel, riepen twee jongens in het café waar ik de wedstrijd keek ‘homo’ naar de scheids. Ik was onder de indruk van de jongens, die de geaardheid van de scheidsrechter op basis van één beslissing konden vaststellen. Ironisch vroeg ik de clichématige en stereotyperende vraag of de scheidsrechter in bed dan neemt of wordt genomen. Zonder ironie ntwoordde een van de jongens dat de scheids sowieso genomen wordt.
In het hoofdlijnenakkoord van de PVV, VVD, NSC en BBB wordt de term ‘lhbtiq+’ slechts tweemaal gemunt, waarvan eenmaal onder de bulletpoints ‘criminaliteit onder en van asielzoekers hard aanpakken’. De woorden ‘visser’ en ‘visserij’ vallen twaalf keer zo vaak in hetzelfde hoofdlijnenakkoord.
Homohaat bestrijden door asielzoekers harder aan te pakken, is als vuur proberen te doven door ergens anders een nieuw vuur te stichten. Er is een reden dat ‘visserfobie’ geen ingeburgerd woord in onze samenleving is. Ik wil met mijn vriend knuffelen op straat en voetbal kijken zonder dat het gaat over de geaardheid van de scheidsrechter. Als het kabinet daadwerkelijk een kabinet is voor alle Nederlanders, zullen ze de komende jaren veel tijd en aandacht moeten steken in het tegengaan van homofobie.
Just Pallandt, Amsterdam
In het artikel over grensoverschrijdend gedrag door mensen met aanzien bij Internationaal Theater Amsterdam, staat onder andere dat de Raad voor Cultuur in zijn advies schrijft dat ITA vooral op dezelfde weg verder lijkt te gaan. Dat klopt volgens Eline Arbo niet. Gastregisseurs zijn allemaal vrouwen of mensen van kleur. Dat is een breuk met het verleden.
Bij de keuze van gastregisseurs zou, mijns inziens, het enige criterium kwaliteit moeten zijn. Moeten topregisseurs zoals Guy Cassiers, Simon Stone, Robert Icke, toevallig wit en man, nu worden uitgesloten? Inboeten op kwaliteit lijkt mij een slechte ontwikkeling.
Anna Wouters, Amsterdam
Dat moet niet makkelijk zijn voor de nieuwe leiding van ITA. Je erft een behoorlijke shitload aan problemen op het vlak van grensoverschrijdend gedrag en nog voordat je kunt bewijzen dat je het ‘beter’ gaat aanpakken, verlies je de helft van je subsidie. Lijkt me niet helemaal fair en het heeft (het blijft theater) alles van een Grieks noodlotsdrama.
John Rouvroye, Maastricht
Dinsdag wees een brievenschrijver op de waarde van kritische geesten. Deze maken onder meer dat Israël op minder steun kan rekenen. Ik ben een groot voorstander van kritisch denken. Ik constateer echter vaak dat mensen die zich ‘kritisch denker’ noemen in feite gewoon meehuilen met de wolven in het bos. Een kritische geest kenmerkt zich door kennis van zaken, waaronder historische context en het gebruiken van verifieerbare data (feiten). En daar gaat het dus fout in het Gaza-conflict . Vele ‘kritische geesten’ hebben een schrikbarend gebrek aan – historische – kennis en baseren zich op door Hamas aangeleverde, geheel niet te controleren, claims en data die gretig door Al Jazeera worden overgenomen waarna de nodige westerse media deze kritiekloos verder verspreiden. Een kritische geest zou hier echt van opkijken.
Spencer Paul, Nunspeet
In het (zeer interessante) artikel ‘In Myanmar neemt Generatie Z de wapens op tegen het eigen leger’ wordt gerefereerd aan de stad Loikaw. Door de Volkskrant ooit aangeprezen als ‘duurzaam verantwoorde reisbestemming’. Alleen al de vliegreis van Schiphol naar het vliegveld van Mandalay (Myanmar) kost 1150 kg CO2. Heel duurzaam…
Martijn Steenaert, Heelweg
Voordat ‘vernieuwing’ ervoor gaat zorgen dat ook Ibtihal Jadib het veld moet ruimen, wil ik graag gezegd hebben hoezeer ik telkens weer geniet van haar columns. Doordacht, en me telkens weer aan het denken zettend. Nooit negatief, maar wel telkens de vinger op een zere plek leggend.
Harrie Verwegen, Meierijstad
Waarschijnlijk is er al genoeg geschreven naar aanleiding van de artikelen over de overgang, maar misschien kan ik als vrouw van 85 nog wat aanvullen. Mijn opvliegers begonnen op mijn 50ste en ik heb ze nog steeds. Niet meer zo veel als in het begin, maar nog wel diverse keren overdag en twee of drie per nacht. Dat betekent dat ik al 35 jaar niet meer heb doorgeslapen.
Voor degenen die niet weten wat zo’n opvlieger inhoudt, bij mij gaat het zo: ik word wakker met een naar en onbestemd gevoel, krijg hartkloppingen en dan komt de hittegolf. Bovendien moet ik plassen, en dus een paar keer per nacht het bed uit.
Een poosje geleden las ik dat de medicatie veel beter is geworden, dus ik ging toch eens met mijn huisarts praten. Helaas was ze weggeroepen en kreeg ik een vervangster. Wat bleek: ze geloofde me niet, zelfs de term ‘tussen de oren’ viel. En ook de gynaecoloog die ze had geraadpleegd ontkende dat een vrouw van 85 opvliegers kon hebben.
Het is misschien niet sexy, maar het lijkt me een mooi onderwerp voor een promotie. Doe een oproep aan vrouwen boven de 75 die nog opvliegers hebben en kijk eens naar hun hormoonspiegel.
Trouwens, ‘opvlieger’ is een lelijk woord, in onze buurlanden klinkt het beter: hot flash, bouffées de chaleur, Hitzewallung. Mijn dochter, die nu aan de beurt is, kreeg een hormoonpleister: weg opvliegers.
Aly van der Mark, Leeuwarden
Petje af voor Joe Biden dat hij door wil gaan. De column van Jarl van der Ploeg laat zien aan wie het Amerikaanse volk zich overlevert als hij zou stoppen. Ik stel voor dat de Democraten een blauw petje gaan dragen met als tekst: MASA, Make America Sane Again. We moeten ons namelijk zorgen gaan maken over de mentale gezondheid van de Amerikaanse kiezer als deze de verloedering verkiest boven de veroudering.
Sicco de Jong, Zuidlaren
Israël claimt het ‘meest morele leger ter wereld’ te hebben, toch vallen er talloze burgerdoden in Israëls strijd tegen Hamas. Maar ook de manier waarop Israël omgaat met Hamas-strijders, getuigt van weinig moraliteit. Zo streeft Israël niet naar het verslaan van Hamas, maar naar de ‘totale vernietiging’ van Hamas.
Het lijkt die vernietiging ook letterlijk te nemen: iedere Palestijn die aan Hamas kan worden gelinkt (of dat nu militair of anderszins is), loopt het risico van de aardbodem te worden gebombardeerd – met alle anderen die op dat moment in de buurt zijn. Dit komt feitelijk neer op het standrechtelijk executeren van tegenstanders – een oorlogsmisdaad. In een beschaafd land worden schuldigen gevangengenomen en berecht. Wat Israël doet, heeft met beschaving weinig te maken. Minister Bezalel Smotrich dreigde onlangs Libanon terug naar de steentijd te bombarderen. Maar qua mentaliteit lijkt Israël zelf in de prehistorie te leven.
Peter Jamin, Utrecht
Jetty van der Walsem moet nóg iets beter haar knopen tellen: op mouwen van heel veel colberts zitten er nog tweemaal drie stuks, geaccompagneerd met dito namaakknoopsgaten. De knopen zitten ter decoratie, om handwerk te suggereren. Ik durf me niet te verwonderen over hoeveel verspilde knopen dat op mondiaal niveau zijn.
Erik Zwaga, Gees
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant