Vivianne Miedema kan zich vrijdag met Oranje kwalificeren voor het EK. Daarna begint ze na zeven jaar Arsenal bij Manchester City, om meerdere reden een gevoelige overstap.
Na twaalf minuten zette Vivianne Miedema de televisie uit. Ze kon beelden van de laatste kwalificatiewedstrijd niet meer aanzien. ‘Voor mijn eigen mentale gesteldheid’, legt ze uit. ‘En omdat ik me heel erg veel zorgen maakte om Vic.’
Toen ze Victoria Pelova in die uitwedstrijd tegen Finland op het veld zag liggen, vreesde ze meteen voor de horrorblessure die het vrouwenvoetbal teistert. Miedema weet er alles van, want ook zij scheurde in december 2022 haar voorste kruisbanden, waarna ze bijna een jaar moest revalideren. Pas nu lijkt ze echt weer op de goede weg.
Over de auteur
Dirk Jacob Nieuwboer is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over voetbal en handbal.
‘Ik mag op dit moment echt niet klagen hoe ik ervoor sta’, zegt ze aan de rand van het trainingsveld in Zeist. ‘Ik voel me echt een stuk beter dan de afgelopen maanden.’
De topscorer aller tijden van Oranje weet nog niet hoeveel minuten ze kan spelen, maar ze is er in ieder geval weer bij nu de laatste twee belangrijke interlands van het seizoen worden gespeeld. Nederland heeft nog drie punten nodig om zich direct te kwalificeren voor het EK van volgend jaar. Als het vrijdag in Sittard tegen Italië niet lukt, moet dat dinsdag in en tegen Noorwegen gebeuren.
Het is een opsteker voor bondscoach Andries Jonker, die zich het afgelopen jaar moet hebben gevoeld als een barman met een steeds leger fust. Ooit had hij een offensief luxeprobleem, maar na Miedema scheurden ook Jill Roord en Victoria Pelova hun kniebanden. Lieke Martens nam bovendien na de laatste interland tegen Finland afscheid en ook elders in het team vielen gaten door blessures.
Zonder al die ervaren krachten ploeterde Nederland zich door de kwalificatiereeks. Uit in Italië verloor Nederland in een van de slechtste wedstrijden van de laatste jaren en in Finland kwam Oranje met 1-1 nog goed weg. Daar stonden twee thuisoverwinningen tegen Noorwegen en Finland tegenover, waardoor Nederland alles nog in eigen hand heeft.
‘Ik denk dat we hier vooraf voor hadden getekend’, zegt Miedema begripvol over de wisselvallige reeks. ‘Met alles wat er gaande is in het team, is dit een goede uitgangspositie. Maar ik vind wel dat we ons gewoon direct horen te kwalificeren.’
De blessuregolf heeft laten zien hoe kwetsbaar Oranje is, voor ervaren krachten staan nog nauwelijks geheide vervangers klaar. Door de wisselvallige resultaten is Nederland ook pijnlijk genoeg weggezakt uit de top-10 van de Fifa-ranglijst, voor het eerst sinds 2017.
En deze interlandperiode is het helemaal onzeker wat Oranje kan brengen, want die is ongelukkig genoeg gepland tussen twee seizoenen. Jonker probeerde er in Zeist het beste van te maken en verwelkomde vanaf 19 juni steeds meer speelsters, maar hoe fit en fris iedereen is, zal pas vrijdag blijken.
Miedema kon de trainingen goed gebruiken en was er vanaf het begin bij. Tussen de bedrijven door rondde ze de besprekingen af met haar nieuwe club, vorige week tekende ze een contract bij Manchester City. Een gevoelige overstap na zeven seizoenen bij Arsenal.
‘Ik wilde heel graag naar een club die mijn manier van voetbal speelt’, legt ze uit. ‘Het heeft vier, vijf maanden geduurd, maar ik sta nu volledig achter mijn keuze.’
Bij City komt ze te spelen voor een club die eigendom is van sjeik Mansour, het voornaamste lid van de regerende familie van Abu Dhabi. Miedema heeft zich in het verleden kritisch uitgelaten over de situatie van homo’s en vrouwen in de golfregio.
‘Daar wil ik echt niet nog een keer heen’, zei ze vorig jaar in deze krant over een bezoek aan Dubai, dat net als Abu Dhabi deel uitmaakt van de Verenigde Arabische Emiraten. ‘Alles gaat daar in tegen wat ik juist vind.’
Met speelsters van City, waar ook de Nederlanders Jill Roord en Kerstin Casparij voetballen, en de leden van de staf heeft ze dit onderwerp besproken. ‘Iedereen weet hoe ik over bepaalde dingen denk’, legt Miedema, die een relatie heeft met de Engelse international Beth Mead, uit.
‘In het voetbal is alleen niet alles schoon en groen en goed. Ik denk daar over na, maar als ik naar het grotere plaatje kijk en eindelijk een keer naar mezelf kijk, weet ik gewoon dat ik deze keuze moest maken.’
Dat spelers van City geregeld optreden in reclamespots om het toerisme in Abu Dhabi te bevorderen, weet ze ook. Net als dat er geregeld wedstrijden en trainingskampen in de golfregio worden georganiseerd. ‘Als er echt iets komt, waar ik niet achter sta, dan ga ik het niet doen. Ik heb altijd geprobeerd het juiste te doen en het juiste uit te stralen, en dat zal ik ook nu blijven doen.’
De keuze voor City is er vooral een voor haar eigen ‘voetbalgeluk’ en daar is ze na de afgelopen, moeilijke jaren wel aan toe. Maandag wordt ze 28 jaar, met haar nieuwe club hoopt ze eindelijk weer eens kampioen van Engeland te worden – met Arsenal lukte dat alleen in 2019 – en ver te komen in de Women’s Champions League. En hopelijk is ze er dan ook in de zomer van 2025 met Oranje bij op het EK in Zwitserland.
‘Bij het WK vorig jaar moest ik steeds de wekker zetten’, lacht ze. Door haar blessure kon ze niet meedoen aan het toernooi in Australië en Nieuw-Zeeland. ‘Dan dacht: fucking hell, weer die wekker om drie uur. Dus het begint nu wel te kriebelen om zelf weer een eindtoernooi te spelen. Ik ben er zeker op gebrand om vrijdag die drie punten te pakken.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant