Een Eiffeltoren is het niet, maar een bijzondere attractie is het zeker. Den Haag heeft vanaf nu een uitkijktoren van 28 meter hoog. Het kanariegele bouwsel moet bezoekers trekken, nu het naastgelegen Binnenhof nog steeds wegens renovatie gesloten is.
Hij wiebelt, is het eerste dat opvalt bij de beklimming van het nieuwe uitzichtpunt. ‘Maar dat is juist goed, zo worden de klappen van de wind opgevangen’, verzekeren de medewerkers van het Rijksvastgoedbedrijf (RVB). Negen trappen in een knalgele constructie, 149 treden, en de bezoeker is boven.
Mona Keijzer verricht woensdagmiddag de openingshandeling. ‘Goeie work-out’, zegt ze, voordat ze omhooggaat. De nieuwe BBB-minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening is, na het vertrek van Hugo de Jonge (CDA), verantwoordelijk voor het RVB en de renovatie van het Binnenhof.
De opknapbeurt duurt langer (tot in elk geval eind 2028) en kost meer dan aanvankelijk gedacht: inmiddels 2 miljard euro. Keijzer vindt het goed dat het politieke besluit tot renovatie genomen is. ‘In het Verenigd Koninkrijk durven ze niet. Wij doen het wel. Het gaat om veel belastinggeld, maar we moeten deze historische plek voor volgende generaties behouden.’
Gevolg is wel dat Den Haag zijn eeuwenoude stadshart jarenlang kwijt is, tot afschuw van omwonenden, winkeliers en horecaondernemers. Het Plein is half ingericht als bouwplaats, de winkelstraat Lange Poten wordt doorkliefd door een hek en deze maand gaat het laatste stukje Binnenhof, bij het ministerie van Algemene Zaken en het Torentje, ook dicht. Drie grote bouwkranen moeten dan nog komen.
Het tijdelijke uitzichtpunt is een tegemoetkoming aan al deze overlast. Toeristen en bezoekers die nu de binnenstad mijden, kunnen zo toch nog iets van de rijke geschiedenis meekrijgen. Van bovenaf zijn de Ridderzaal en alle bouwwerkzaamheden daaromheen zichtbaar. ‘Je kunt hier aan de daken goed zien dat het Binnenhof een verzameling gebouwen is uit verschillende tijdvakken, die onderling zijn verbonden’, zegt Bram Hulshof, monumentenadviseur van het RVB.
De bouw van de toren ging niet zonder slag of stoot. Het ruiterstandbeeld van koning Willem II moest worden weggetakeld, de viskraam moest een poos uitwijken naar een andere plaats op het Buitenhof en aan de constructie is maandenlang gewerkt. Totale kosten: 2,6 miljoen euro. Maar Keijzer weet het zeker: ‘Dit wordt een pleisterplek om weer naar de binnenstad te komen.’
Op elke etage van de toren is een bordje met een ‘Wist u dat’ aangebracht, om bij de beklimming even op adem te komen. ‘Wist u dat het Binnenhof in de jaren zestig en zeventig dienst deed als parkeerplaats?’ Ooit stopte er zelfs een tram, inmiddels ondenkbaar.
Wie zich wegdraait van de blik op het Binnenhof, ziet in de verte de koepel van het Kurhaus aan zee. ‘Geweldig dat het uitzicht 360 graden is’, vindt ondernemer Anil Soekhoe van Hop & Stork (chocolade en koffie). ‘We hebben er lang op gewacht’, zegt hij tegen Keijzer, ‘maar ik ben heel blij dat deze duit uit het zakje is gehaald om dit mogelijk te maken.’
Het Binnenhof is emotie. Iedereen heeft zijn eigen herinneringen. Keijzer denkt aan het gebouw van Justitie, aan de Pleinzijde, waar de CDA-fractie zat. ‘Na nachtelijke debatten dwaalde je dan door de gangen, waar soms wel een licht aanfloepte en soms ook niet.’ Ab Dekkers van Bureau Binnenstad haalt zo de bevroren Hofvijver voor ogen, waarop in de winter werd geschaatst. En wie kocht er niet, net als Mark Rutte en Geert Wilders, ooit een ijsje bij het karretje van de inmiddels overleden ijscoman Moes?
Het uitzichtpunt is een compensatie voor al dit gemis, elke dag open van 9 tot 5 uur. De toegang is gratis. Het tourniquet bij de ingang houdt bij hoeveel mensen boven zijn, zestig is het maximum. De constructie is demontabel en herbruikbaar. In De Efteling zou zij niet misstaan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant