In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. De discussie over de romance tussen Penelope en Colin in tv-serie ‘Bridgerton’ legt veel van onze verknipte ideeën bloot.
Zijn we nog steeds niet toe aan het zien van een ‘gemengd-gewichtkoppel’ op het scherm? Dat was de kop van een column in vaktijdschrift Forbes afgelopen week. Aanleiding was het derde seizoen van Netflix-serie Bridgerton, waarin het scherpzinnige muurbloempje Penelope eindelijk haar beste vriend Colin voor zich weet te winnen.
Penelope is, voor de duidelijkheid, niet zo dun als haar collega-actrices. En dat maakte de hele romance, aldus sommigen, volstrekt ongeloofwaardig. Zo schreef The Spectator: ‘(Nicola) Coughlan is een goede actrice die bewondering verdient, maar het is eenvoudigweg niet plausibel dat ze op die manier de aandacht weet te vangen van die de knappe, rijke aristocraat Colin Bridgerton.’
Interessante onderliggende vraag dus in het Forbes-artikel: waar komt zo’n malle aanname vandaan? Maar alleen de kop al werkte als een rode rode lap op internetstieren. Gemengd gewicht?! Wat betékent dat? Hoeveel koppels bestaan er überhaupt waarbij de partners precies hetzelfde wegen?
Plus, zo betoogden velen, er schuilt een seksistische aanname in de vraag. We zien immers geregeld dergelijke koppels op het scherm, zónder dat iemand het problematiseert. Alleen dan is het de man die zwaarder is. In series variërend van The Simpsons tot The Sopranos is het bijna een cliché dat kerels met gezet figuur slanke vrouwen aan hun arm hebben.
Het wordt makkelijk geaccepteerd dat acteurs als Jack Black en Seth Rogan in films als The Holiday en Superbad ‘zonder een perfect lijf’ vrouwen voor zich weten te winnen die ‘volkomen onbereikbaar horen te zijn’, zoals Kate Winslet en Emma Stone. Maar als een vrouw niet voldoet aan het schoonheidsideaal, door een bril of krullen bijvoorbeeld, is er eerst een make-over voor nodig voordat die ‘knappere’ beoogde geliefde haar opmerkt.
Het leuke aan Bridgerton is dat Penelope in de boekenserie moest afvallen voordat Colin haar opmerkte en dat de makers van de serie dat aspect welbewust hebben geschrapt. En wat de romance daadwerkelijk onderscheidt van alle andere gemengd-gewichtliefdes, in welke samenstelling dan ook: Colin kan Penelope wel opeten. Hij slikt zichtbaar als hij naar haar grote borsten kijkt. Penelope windt hem op. Ze is seksueel aantrekkelijk. En dát is vollere acteurs eigenlijk nooit gegund.
Dat niet iedere kijker Penelope zo lekker, of ‘hot’, vindt als Colin, kan en mag natuurlijk. De mate waarin je iemand begerenswaardig vindt, is goddank particulier. Maar tegelijkertijd is het ook gedeeltelijk aangeleerd, door wat ons als schoonheidsideaal wordt voorgeschoteld.
En dat maakt deze discussie zo problematisch. Coughlan heeft, voor de duidelijkheid, een size 10, een Nederlands maatje 38. Haar BMI is gezonder dan dat van de doorsnee actrice.
Dat er een debat gaande is over of dat wel begeerlijk kan zijn, zegt veel over wat voor verknipte ideeën we nog steeds hebben over vrouwenlijven.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant