Weer hebben de Israëlische agressors het lef gehad een school in Gaza in vluchtelingenkamp Nuseirat te vernietigen middels een luchtaanval: wederom vele doden en gewonden en weer ook kinderen. Onvoorstelbaar dat het ‘beschaafde’ Westen zich wel (terecht) constant druk maakt om Oekraïne, maar met geen woord rept over de zoveelste oorlogsmisdaad van de regering-Netanyahu.
Voeg daarbij het recente nieuws dat het Israëlische leger mogelijk bewust op 7 oktober eigen mensen bestookte, wat door het dood en verderf zaaiende regime niet eens wordt weersproken. Dit barbaarse regime treedt nu ook op tegen eigen inwoners die het lef hebben zich ertegen te keren: door excessief politiegeweld. Oud-premier Van Agt heeft zich mogelijk al vaker omgedraaid in zijn graf.
Jan Verniers, Arnhem
Verklaring
Arie Elshout heeft natuurlijk gelijk dat er onbevangen over immigratie gesproken moet kunnen worden. Maar dan helpt het natuurlijk niet als hij, net als de PVV, immigratie gebruikt als verklaring voor alles wat hem niet zint. Immigratie als verklaring voor de afnemende steun voor Israël? Hoe verzin je het.
Ik volg het nieuws en dus is mijn steun voor Israël tot onder nul gezakt. Heeft echt niks met immigratie te maken.
Jos de Bruin, Bilthoven
Ondermijning
Twee artikelen in de Volkskrant naast elkaar. ‘Links gespuis’ wordt in Israël door de politie keihard aangepakt. En in de Eerste Kamer wordt een linkse politicus met kritiek op minister Faber de mond gesnoerd.
De ondermijning van de democratie is een kwestie van tijd.
Gerard Mensink, Zeist
Bijzonder
Tussen de vele lezersreacties op het essay van Daphne van Paassen mis ik er één: binnen de grenzen van de onderwijswet staat het mensen vrij een school in te richten op basis van een zekere zienswijze op het leven, in het bijzonder op het onderwijs. Iedereen die het eens is met die zienswijze is welkom. Voor alle anderen zijn er andere schooltypen.
Inclusiviteit, in de betekenis dat er moet worden aangepast aan andere zienswijzen, is niet de bedoeling. Anders kan het bijzonder onderwijs net zo goed afgeschaft worden.
Peter van Lenth, Haarlem
Toon
Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, waar niet aan te tornen valt. Waar wel aan te tornen valt is de manier waarop deze in het parlement in het debat wordt uitgedragen. C’est le ton qui fait la musique. Wilders heeft er zijn persoonlijke stijl van gemaakt om op hoge toon, met ruzieachtige intonatie, doordrenkt van laatdunkendheid, cynisme en nepverontwaardiging zijn mening te geven.
Dit blijkt helaas effectief. Andere volksvertegenwoordigers die nog fatsoen en beschaving in het debat hanteren, worden daar steeds weer mee weggehoond en weggezet.
Dat zou niet langer mogen gebeuren (nieuwe cultuur). Zowel de Kamervoorzitter als de collega-volksvertegenwoordigers zélf zouden Wilders consequent moeten gaan aanspreken op zijn toon, met het duidelijke verzoek die te matigen tot ‘normaal’ en zijn opponenten met respect te benaderen.
Zijn stijl, die zo langzamerhand genormaliseerd lijkt te zijn, is niet normaal. Doe er wat aan, parlement.
Jeanne van der Linden, Bruinisse
Luxe
Mijn hele leven interesseerde het me geen bal of er nu een linkse of rechtse regering kwam, het maakte toch niet zó veel uit. Je beseft pas wat je hebt als je het kwijt bent.
Wat een luxe hadden we.
Oscar van Leeuwen, Voorburg
Gif
‘Per jaar sterven er wereldwijd honderdduizend mensen aan een slangenbeet’, aldus Mátyás Bittenbinder, in een fascinerend interview over de toxische werking van slangengiffen.
Slangengif kan ook levensreddend zijn: uit het gif van de Braziliaanse groefkopadder (Bothrops jararaca) werd in 1977 het medicament captopril gesynthetiseerd. Het remt de lichaamseigen stof angiotensine converting enzyme en behandeling met captopril en hiervan afgeleide geneesmiddelen is thans onmisbaar bij patiënten met hartfalen en hoge bloeddruk.
Evert Lamfers, Nijmegen
M.Bappé
Kan iemand die voetbalcommentatoren er nu eindelijk eens op wijzen hoe die Franse vedette écht heet?
De man heet niet Embappé en ook niet M. Bappé. Hij heet Mbappé, mmmbappé, Zo moeilijk kan dat toch niet zijn?
Rolf Weijburg, Utrecht
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant