‘Heb jij een kampvuur aangestoken?’, vraagt Bart De Wever, voorman van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, aan Vlaams Belang-leider Tom Van Grieken. Ja, antwoordt die, ‘van al die wokeboeken die ik wil verbieden’. Iedereen slaapt, mompelt De Wever, starend in Van Griekens vuur. Tja Bart, dat is jouw lot, zegt die. ‘Dat je altijd bij mij uitkomt.’
Zo’n gemoedelijk en toch veelzeggend kampvuurgesprek tussen twee politieke kopstukken – dat kan alleen in Het Conclaaf: de Belgische realityhit waarvan RTL afgelopen week de rechten kocht. Het concept: vooraanstaande politici komen een weekend bijeen in een kasteel, om samen te wandelen, koken, discussiëren – maar vooral om mediagenieke uitingen van kameraadschap of ongenoegen uit te wisselen.
Over de auteur
Doortje Smithuijsen is filosoof en journalist. Voor de Volkskrant schrijft ze essays en reportages en doet ze eens in de vijf weken dienst als tv-recensent.
Met name De Wever en Vooruit-voorman Conner Rousseau zijn daar goed in. Bij aankomst van Christendemocraat Sammy Mahdi keuren ze samen zijn auto. ‘Mooi, zo’n Audi-jeep’, zegt Rousseau. De Wever loopt meteen naar het raam: ‘Is het waar?’
Van hun gedeelde autoliefde is het een kleine stap naar de gezamenlijke skihobby. ‘Een zalige sport’, zegt De Wever aan de ontbijttafel. Rousseau: ‘Maar duur, hè?’ Verschrikkelijk, beaamt De Wever, voor zijn laatste skivakantie kon hij een auto kopen. Rousseau haalt uit: ‘Dan ben je goed gaan skiën.’
Bij het buffet slaat De Wever terug. Als Rousseau zegt niet te ontbijten, vraagt hij: ‘Is dat dat intermittent fasting-gedoe?’ Zelf neemt hij gewoon een broodje met boter – een Vlaamse variant op het presidentiële appeltje.
Tot voor kort werden politici nadat ze hun ambt verworven hadden weleens de tv-wereld ingesleurd – in meegaandheid variërend van Ad Melkert die Pim Fortuyn moet feliciteren tot Hugo de Jonge die alwéér een lied inzet. Inmiddels is dat paradigma gedraaid: tv vormt politici.
Drie dagen na de laatste Conclaaf-uitzending won De Wever tegen alle verwachtingen in de verkiezingen. In de formatie negeert hij mede-winnaar Van Grieken vooralsnog. Bij het kampvuur kondigde hij al aan: ‘Het kan alle kanten uit, als het moet.’
Nu tv-optredens alsmaar belangrijker worden voor politiek succes, is het niet gek dat partijen vaker kandidaten kiezen uit medialand – Henk Krol, Lucille Werner, Pia Dijkstra. Caroline van der Plas schrijft in haar biografie dat zij liever Femke Wiersma als BBB-lijsttrekker wilde, vanwege haar Boer zoekt vrouw-bekendheid. Afgelopen jaar deed Wiersma ook nog mee aan de Slimste mens. Sinds vorige week is ze minister van Landbouw.
‘We kennen je van Boer zoekt vrouw’, zei een RTL-verslaggever na de beëdiging tegen Wiersma. ‘Dat was je kennismaking met het boerenbedrijf.’ Nee hoor, antwoordde Wiersma: ‘Ik was een paardenmeisje, dus kwam als kind al op boerenerven.’ Door haar huwelijk met boer Gijsbert zag ze vervolgens ‘hoeveel moeite het kost om ons voedsel te produceren.’ Vandaar haar politieke gedrevenheid.
Een paardenmeisje dat trouwt met een boer – mooier wordt het niet in het land van realitypolitiek. Wat realitypolitici missen aan kennis en ervaring compenseren ze met mediawijsheid. De vraag is waar iemand als Wiersma, als zij straks bij zo’n kampvuur zit, meer aan heeft.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant