De negende etappe in de Tour de France leverde dankzij de grindwegen het verwachte spektakel op. De sleutelmomenten van de eerste graveletappe ooit in de Franse rittenkoers op een rij.
De eerste 100 kilometer zorgt nog niet voor groot spektakel, maar dan knijpen Visma-Lease a Bike-renners Christophe Laporte en Jan Tratnik plots in de remmen. Wat blijkt: hun kopman Jonas Vingegaard heeft pech. UAE Team Emirates trekt door de wijngaarden hard door, maar de Deen panikeert niet. Vliegensvlug wisselt hij van fiets met Tratnik en voor de camera het überhaupt kan vastleggen keert de tweevoudig Tour-winnaar alweer terug in het peloton.
Vingegaard heeft duidelijk geleerd van de kasseienetappe twee jaar geleden. De Deen had toen materiaalpech en greep in blinde paniek de fiets van Nathan Van Hooydonck, maar de Belg (1,93 meter) is veel langer dan Vingegaard (1,75 meter). Met nog meer paniek tot gevolg.
Daar was zondag op de gravelwegen geen sprake van. "Jan gaf me zijn fiets en het was de perfecte maat", zei Vingegaard na de rit. "De wissel was heel snel, ik kwam niet eens tussen de auto's terecht. We deden het supergoed."
Terwijl de etappe inmiddels heerlijke beelden oplevert met stofwolken en slippende wielen, vindt Remco Evenepoel het wel mooi geweest. Wout van Aert bepaalt het tempo in het peloton, maar voor de wittetruidrager gaat het niet hard genoeg. De 24-jarige Belg demarreert op een van de steilste stukken en slaat gelijk een gaatje met zijn concurrenten in het algemeen klassement.
Met moeite kunnen Tadej Pogacar en Vingegaard aansluiten bij de tijdritspecialist, maar Primoz Roglic - de nummer vier van het klassement - ziet zijn concurrenten steeds verder in de stofwolken verdwijnen. Zo rijden plots de nummer één, twee en drie van het klassement bij elkaar. Evenepoel maakt een ronddraaiend gebaar. Ook Pogacar wil tempo maken om Roglic op achterstand te rijden, maar Vingegaard doet daar niet aan mee. Op die manier keert Roglic weer terug bij de top drie.
Het levert na afloop frustratie op bij Pogacar en Evenepoel. "Tadej en ik waren er niet blij mee, want ik denk dat vandaag het podium van de Tour al beslist had kunnen worden", zei Evenepoel na de finish in de mixed zone. Pogacar: "We hadden een gat kunnen slaan en een plek op het Tour-podium kunnen veiligstellen, maar Visma wilde dat niet. Ze focussen gewoon op mij en misschien onderschatten ze de anderen."
De koers voelt inmiddels aan als een heerlijke zondagse klassieker als Aleksandr Vlasov plots heel hard onderuitgaat. In een weg naar beneden verliest hij de controle en komt hij in een greppel hard tot stilstand. Uit pure reflex wil de nummer tien van het algemeen klassement zo snel mogelijk weer opstappen, maar hij kan nauwelijks zijn evenwicht bewaren.
Een paar tellen later stapt Vlasov in versufte staat toch gewoon op. Na een fietsend bezoekje aan de medische wagen en het nodige verband slaagt de ploeggenoot van Roglic erin weer bij het peloton te komen. Ondanks de val verliest hij slechts één plekje in het klassement, omdat de Canadees Derek Gee in de voorste groep zat.
Topfavoriet Mathieu van der Poel heeft nog weinig ruimte gekregen als hij het op 42 kilometer van de finish nog maar eens probeert. De acht renners tellende kopgroep voor de wereldkampioen heeft dan bijna anderhalve minuut voorsprong. Van der Poel, die door het gravel inmiddels een volledig witte verschijning is, krijgt na zijn versnelling onder anderen groenetruidrager Biniam Girmay mee.
De poging is tevergeefs: de Nederlander blijft als een soort chasse-patate bungelen tussen het peloton en de kopgroep en wordt uiteindelijk elfde. Toch genoot Van der Poel van de unieke gravelrit. "Het zag er even goed uit toen we in de buurt van de koplopers leken te komen, maar het was niet genoeg. Het was een mooie dag en ik ben best tevreden", zei hij na de rit.
Als Evenepoel wat verder naar achter zit in het peloton, plaatst Pogacar de demarrage. Vingegaard ziet het wiel van de geletruidrager snel verdwijnen in de stofwolken. Dankzij ploeggenoot Matteo Jorgenson en met een uiterste krachtsinspanning komt de tweevoudig Tour-winnaar na 3 minuten en 32 seconden toch weer in het wiel van Pogacar.
De Sloveen wil hard doortrekken om Evenepoel en Roglic op achterstand te rijden, maar net als bij de aanval van zo'n 50 kilometer geleden wil Vingegaard daar niet aan meewerken.
"We wilden ons niet verder in het verlies rijden", legde ploegleider Arthur van Dongen na afloop uit. "Als we dan meerijden, worden we er zeker niet sterker op. En als Pogacar dan nog een keer zou aanvallen, dan moesten we misschien wel passen. Het is niet aan ons om de geletruidrager nog verder op weg te helpen. Dat vonden we tactisch niet sterk."
Op 11 kilometer van de streep plaatst Jasper Stuyven vanuit de kopgroep een versnelling. De Europees kampioen gravelrijden pakt gelijk een gaatje en lijkt op weg naar zijn eerste etappezege ooit in de Tour de France. Maar de 32-jarige renner van Lidl-Trek blijft in zicht.
Stuyven rijdt nét onder de boog van de laatste kilometer door als hij zijn achtervolgers voorbij ziet komen. Uiteindelijk is Anthony Turgis de snelste in de eindsprint en moet Stuyven genoegen nemen met de achtste plaats. Na de finish huilt Stuyven minutenlang, hangend over zijn stuur.
"Het is pijnlijk en moeilijk om te beschrijven. Tien jaar geleden zeiden ze al dat ik een ritoverwinning ging halen, maar het is weer hetzelfde liedje", zei Stuyven, die bij de achtste deelname nog altijd wacht op zijn eerste ritzege in de Tour.
Source: Nu.nl algemeen