Voor het eerst in twintig jaar heeft Nederland zich geplaatst voor de halve finales van het EK. Wat kan Nederland verwachten van de Engelse ploeg? En wordt het niet eens tijd voor Weghorst in de basis? We bespreken het met onze voetbalverslaggever Willem Vissers.
Ha Willem, er zaten gisteren hoorbaar veel Turkse supporters in het stadion, hoe incasseerden zij hun nederlaag?
‘In Berlijn wonen veel mensen van Turkse afkomst, dus er zaten meer Turkse dan Nederlandse supporters in het stadion. Ze zongen geweldig, maar toen Nederland won, konden ze vrij goed berusten in de nederlaag. Dat is het spel: de ene verliest, de andere wint. En dat is ook het grote verschil met clubvoetbal: daar zitten de supporters strikt gescheiden in hun vakken, maar hier zit alles door elkaar, omdat iedereen op een andere manier aan kaarten is gekomen. Ze troosten elkaar. Ik heb nooit meegemaakt dat het bij interlands verkeerd gaat.
‘Op straat in Berlijn was het nog tot diep in de nacht druk met auto’s, brommers en stepjes met Turkse en Nederlandse vlaggen eraan. Alsof ze allebei hadden gewonnen. Ik denk dat de Turken achteraf tevreden zijn: ze hadden gisteren kúnnen winnen. Ze zijn niet weggespeeld, ondanks drie geschorste spelers.’
‘Ik denk het wel. Als je naar de statistieken kijkt, ging het ongeveer gelijk op, maar Nederland nam het initiatief. Je ziet dit EK veel saai voetbal: Engeland-Zwitserland was een saaie pot, Frankrijk-Portugal ook. Dat zijn ploegen die geen initiatief willen nemen en alleen maar wachten tot de ander een fout maakt om daarvan te profiteren. De Nederlandse ploeg wilde wel voetballen en initiatief nemen, en dan hadden we natuurlijk geluk om te winnen met een eigen doelpunt van Turkije.’
‘Het Nederlandse spel leek soms traag en zoetsappig. Dat komt doordat Nederland speelt met combinatievoetbal en zorgvuldig probeert op te bouwen. Soms moeten ze sneller naar voren spelen en met meer optimisme, maar ze zijn gewend om van links naar rechts te spelen en dan weer terug – een beetje zoals de Snollebollekes.
‘Daar word je soms ongeduldig en chagrijnig van, maar dat is nu eenmaal de speelstijl en daar moeten spelers met individuele klasse en snelle combinaties vervolgens doorheen breken. Dat is lastig, want Nederland is geen wonderploeg, gewoon een redelijk elftal met goede spelers.’
Veel mensen zijn van mening dat Weghorst in plaats van Depay in de basis zou moeten staan. Hoe denk jij daarover?
‘De meeste mensen vinden Depay bij voorbaat slecht, ik denk toch omdat hij een beetje een aparte is en dat kunnen mensen alleen van hem hebben als hij uitblinkt, anders moet hij gewoon doen. Ik vind hem ook niet goed spelen, maar dat wil niet zeggen dat hij zijn best niet doet. Hij werkt keihard en in het combinatiespel past hij in ieder geval beter dan Weghorst, want die is daarvoor niet goed genoeg.
‘Weghorst is een lange spits die beter is in opportunistische ballen van veraf naar voren spelen. Als je met hem gaat spelen, wordt het vrijbuitersvoetbal. Dat is niet het spel van Nederland.
‘Overigens speelde Depay gisteren beter samen mét Weghorst, al denk ik niet dat Koeman dat de volgende wedstrijd vanaf het begin zal proberen. Ik denk eerder dat we de opstelling krijgen zoals die was tegen Roemenië. En als de nood aan de man is, en we hebben de energie van Weghorst nodig, dan brengen we hem. Overigens wel leuk dat Zirkzee gisteren tegen het einde nog meedeed.’
Je vroeg je voor de wedstrijd nog af of Zirkzee erin zou komen. Wat vond je van hem?
‘Hij heeft natuurlijk maar heel kort gespeeld, hij kwam er in de 87ste minuut in. Hij stond trouwens al klaar om in te vallen toen het nog 0-1 was – er leek op dat moment een verandering nodig op het veld – maar toen Nederland de 1-1 maakte, moest hij toch weer gaan zitten.
‘Het is aan de hand van die paar minuten moeilijk te beoordelen hoe hij het deed. Nederland zat toen in een hele moeilijke en chaotische slotfase, waarin de Turken opportunistisch gingen spelen en nog makkelijk de 2-2 hadden kunnen maken. Dat is niet zijn specialisme en hij heeft dus niet veel opvallends gedaan.
‘Maar Zirkzee is een speler die goed gedijt in dat combinatiespel, dus als hij zou beginnen, zou hij een goede rol kunnen spelen. Ik ben ook nog erg benieuwd naar Brian Brobbey, die hebben we ook nog niet gezien dit EK.’
Heb je gisteren nog met een heel of een half oog naar de wedstrijd van Engeland tegen Zwitserland kunnen kijken? Wat kunnen we van die ploeg verwachten?
‘Ik heb de wedstrijd helemaal gezien en die was vreselijk saai. Engelse teams behoren tot de beste van Europa, maar veel posities in die teams worden vervuld door Spanjaarden, Italianen en Nederlanders. Nu moeten ze het van hun eigen mensen hebben.
‘De laatste jaren is er veel jong talent in de Engelse ploeg, maar ze spelen dit toernooi slecht en traag. De bondscoach krijgt ook veel kritiek, omdat hij te voorzichtig is en geen durf toont.
‘Het is een toernooi van de zuinigheid en voorzichtigheid. Ook Frankrijk speelt ontzettend saai. Ze hebben dit hele toernooi drie doelpunten gemaakt waarvan twee eigen goals en een penalty, en toch staan ze in de halve finale.
‘Al het avontuur is er door de coaches uitgeramd. Men speelt niet om te winnen, maar om niet te verliezen. Daarom duren die wedstrijden ook heel lang. Van die vier kwartfinales waren twee verlengingen en een penaltyserie. Dat is strontvervelend en jammer voor het spel.
‘Nederland was gisteren de enige die het spel binnen 90 minuten kon afmaken. Het leuke in die wedstrijd was dat er vrij snel een doelpunt viel en dan moet de ander wel reageren. Dus hoe sneller een doelpunt valt, hoe leuker de wedstrijden.’
‘De krachtsverschillen zijn klein, dus veel hangt af van toeval, geluk of beslissingen van de scheidsrechter. Dat is dan weer de charme van de saaiheid; iets heel kleins kan beslissend zijn – een bal op de paal, een ingreep van de trainer. Dat geldt ook voor zo’n raar eigen doelpunt van Turkije gisteren: die was wonderschoon van lelijkheid, maar heeft de wedstrijd wel beslist.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant