Tijdens de eerste week van het kabinet-Schoof moest ik telkens denken aan de realityshow Married at First Sight, waarin twee hoopvolle singles trouwen die elkaar nooit hebben ontmoet, en die aan elkaar gekoppeld zijn volgens een wetenschappelijke formule die zich inmiddels als volstrekt waanzinnig heeft bewezen. Deelnemers weten dat in honderd procent van de gevallen een routinescheiding volgt, toch houden ze het toneelspel tot het einde van de show vol. Naar welk stukje van dat proces keken we hier?
We hadden maar nét het hoofdstuk omvolking achter de rug, of Fleur Agema en Marjolein Faber hadden de boel weer op stelten gezet bij RTL Nieuws. Agema ‘was zelf niet zo van de hoofddoeken’, en Faber vond ze ‘handig in de regen’. Dat belandde uiteraard op de berg van alle voorgaande verdachtmakingen van de hoofddoek en de islam vanuit de PVV – Barry Madlener verzon onlangs nog dat de hoofddoek een gevaar is voor de verkeersveiligheid.
In het debat mocht dat allemaal geen naam hebben. Yesilgoz (die in de Kamer zweeg) schreef op X: ‘Ik mag hopen dat het vanmiddag wél over de inhoud gaat.’ Ook Van der Plas smachtte naar inhoud. Omtzigt twitterde: ‘Dit debat zou niet moeten gaan over tweets en uitspraken.’ Wat tegenover inhoud staat, mag je invullen: vorm, relletjes, geklets. Bijzaak, als je het afzet tegen de noden van het land. Het land, jongens!
Over de auteur
Emma Curvers is mediaverslaggever en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Wat opviel was hoe vanzelfsprekend deze valse tegenstelling werd overgenomen in de media. ‘Geen inhoud tijdens eerste debat kabinet-Schoof’, kopte NPO Radio 1. Volgens NRC waren de eerste uren ‘nauwelijks over inhoudelijke onderwerpen’ gegaan. In deze krant stond dat de vragen van de oppositie ‘niet alleen inhoudelijk, maar vooral principieel en moreel van aard’ waren.
Ja, het debat was eindeloos, vruchteloos, en oppositieleden verloren zich in lange semi-vragen. Nam Schoof afstand van de uitspraken? Kon hij een norm stellen? Ja hoor, er was een norm: de rechtsstaatverklaring. Verder kwam het niet. Het was vermoeiend, maar inhoudsloos was het niet. Racisme, grondrechten en de rechtsstaat zijn geen holle onderwerpen. De vraag hoe laatdunkend je je als minister of vicepremier kunt (blijven) uitlaten over vrouwen met een hoofddoek lijkt mij wezenlijk. Zeker een kabinet dat alleen wordt bijeengehouden door migratieplannen, en dat volgens Schoof ‘stáát voor inclusie’, heeft daar vragen over te beantwoorden.
‘Kijk naar wat wij doen’, zei Schoof eindeloos, niet naar wat wij zeggen, dat is flauw van jullie. Het is eenzelfde schijntegenstelling, met hetzelfde doel: laten we het niet hebben over uitspraken, want dan kunnen we niet maskeren dat deze vier partijen niet met elkaar te rijmen vallen. Het afwimpelen van lastige vragen over racisme en stigmatisering is het enige dat dit kabinet bij elkaar kan houden.
Vandaar dat Schoof onvermoeibaar bleef verwijzen naar de rechtsstaatverklaring die ze met zijn allen hadden gemaakt. Ook Omtzigt blijft verbeten dit rondje rijden: in reactie op de uitspraken van Agema en Faber zag hij zich ‘door de ontstane onduidelijkheid’ gedwongen van Schoof te eisen dat hij bevestigt ‘dat er vrijheid van religie’ is in Nederland en ‘dat het héle kabinet daar achter staat’. Konden zij allemaal nógmaals verklaren dit te hebben gelezen en daar allemaal wéér een paraafje onder zetten? Ja? Mooi, dan was dat weer helder.
In de praktijk blijkt hoeveel dat waard is. Donderdag tegen vieren pakte Fleur Agema weer haar telefoon en twitterde er een schepje bovenop.
Dick Schoof moest het laten passeren. Hoe lang kan hij de afstand tussen papierwerk en praktijk nog overbruggen? Was dit akte 2, de huwelijksreis, waar Harry (54, twee keer gescheiden, lust een borrel) nog probeert het goede te zien in Erica (45, eerste huwelijk, veeleisend)? Of is dit akte 3, waar Erica haar gloeiende ergernis nog nét weet te verbergen, om zichzelf de afgang van een televisiescheiding in week 1 te besparen? Hoe dan ook, de aftiteling kan niet meer ver zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns