Wat voor Linde (30) uit Tilburg begon met een behandeling bij een Tilburgse schoonheidssalon om daardoor lekkerder in haar vel te zitten, eindigde in een nachtmerrie. Ze liep derdegraads brandwonden op haar gezicht op. Na bijna anderhalf jaar weet ze nog steeds niet hoe het zo fout kon gaan.
Dit artikel is afkomstig uit Brabants Dagblad. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.
Was het apparaat dat gebruikt werd voor de schoonheidsbehandeling gebrekkig? Lag het aan de behandelaar die mogelijk niet gecertificeerd was? Dat zijn vragen waar Linde (achternaam bij redactie bekend) tot op heden geen antwoord heeft, simpelweg omdat ze dat niet krijgt. Wat ze wel ziet als ze elke dag in de spiegel kijkt, zijn de littekens en pigmentvlekken aan beide zijden van haar gezicht. Dit is haar verhaal.
De littekens heeft ze overgehouden aan een HIFU-behandeling, een niet-chirurgische facelift met geluidsgolven om de huid gladder en strakker te maken zonder erin te snijden. Dit ging mis en dat raakt haar diep. Ze kan er niet eens over beginnen of dan vullen haar ogen zich al met tranen.
Ze vertelt daarom haar verhaal vanaf het begin, januari 2023, toen ze een aanbieding zag via Social Deal voor een HIFU-behandeling bij een Tilburgse salon. "Ik ben nooit tevreden geweest met mijn uiterlijk. Ik stoorde me heel ernstig aan mijn gezicht."
Ze bekeek de reviews van de salon, waar wisselende beoordelingen tussen zaten. Ze zag dat de salon aangesloten was bij de branchevereniging. "Dus ik dacht dat het goed zat."
Geïnteresseerd stuurde ze een appje naar de salon met de vraag of en wanneer ze tijd hadden. Ze kon snel een afspraak maken, zonder gebruik te maken van een Social Deal voucher. Op 23 januari 2023 lag ze in een behandelkamer. Vooraf had ze, zoals geïnstrueerd door de salon, een paracetamol ingenomen.
"De behandelaar smeerde iets op mijn gezicht. Vervolgens pakte ze het apparaat en zette het handvat telkens een aantal seconden op mijn huid", vertelt ze. "Op een gegeven moment dacht ik: wow, dit is wel echt heel pijnlijk."
Het werd steeds erger. "Ik ging dood van de pijn. Een heftige brandende pijn over mijn hele gezicht." Hierna kon ze niet anders dan de behandelaar erop te wijzen, tot twee keer toe. Ze kreeg te horen dat de pijn normaal was en het snel voorbij zou zijn. Ze hield vol, omdat ze vertrouwde op de behandelaar en diens expertise. Na een half uur was de behandeling klaar.
"Ik liep de kamer uit en zag een spiegel hangen in de gang. Dus ik keek erin en zag rode plekken zitten op mijn wangen." Linde liep verontrust verder naar de balie en vroeg of die plekken normaal zijn. Volgens haar verzekerde het personeel dat het vaker voorkomt en dat het over twee dagen helemaal weg zou zijn. Ze vroeg zelf naar de volgende stappen betreft nazorg, want ze kreeg geen instructies mee. Ze mocht zonnecrème op haar gezicht smeren.
"Ik kom thuis, kijk in de spiegel en raak helemaal in paniek. Er drupte vocht, bloed en pus van mijn wangen. Ik denk: wat gebeurt er nou? Wat moet ik doen?"
Ze stuurde de salon een bericht voor advies. Zij gaf aan er niet aan te zitten, niks erop te smeren en eventueel een koud kompres erop te leggen. Ondanks het advies van de salon ging ze toch direct naar de huisarts die constateerde dat de wonden geïnfecteerd waren.
Nadien ging het bergafwaarts. Artsen vertelden haar dat ze derdegraads brandwonden had. Ze durfde voor een lange periode vanwege de wonden in haar gezicht niet goed naar buiten en verloor haar zelfvertrouwen. "De littekens in mijn gezicht herinneren mij dagelijks aan de pijn en het gevoel van onmacht."
Op tafel in het huis van Linde ligt een map vol documentatie die getuigt van elke poging die ze in het afgelopen anderhalf jaar heeft ondernomen om contact te krijgen met de salon. Persoonlijk, via haar jurist en de verzekeringsmaatschappij van de salon. Het contact ging moeizaam, met hier en daar een summier antwoord. Soms was er maanden stilte. Steeds kreeg ze niet de informatie die ze nodig had.
Daarom trok ze aan de bel bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ), de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA), de GGD en de brancheorganisatie voor schoonheidssalons ANBOS, omdat de bewuste salon daar toen bij aangesloten was en nog steeds is. Concrete antwoorden en hulp leverde ook dat niet op.
Ze zit zo erg met de littekens dat ze inmiddels meerdere specialisten heeft bezocht om te kijken of zij er iets mee kunnen doen. Ze is terechtgekomen bij het Brandwondencentrum van het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk, waar ze de eerste operatie heeft gehad aan de linkerkant van haar gezicht.
Want ja, de wonden waren zo erg dat ze nu hersteloperaties nodig heeft. "Maar ook de artsen daar zeggen dat een volledig herstel van de littekens aan de rechterkant van mijn gezicht, zelfs met plastische chirurgie, onwaarschijnlijk zal zijn", zegt ze.
Dat doet haar pijn. "Ik wil niet blijven boeten voor de fouten, gedragingen en gebrek aan verantwoording van de wederpartij." Ze doet haar verhaal om meerdere redenen: "Ik wil voorkomen dat iemand anders hetzelfde meemaakt." De hoop op een verklaring, erkenning en enige compassie van de salon is al vervlogen.
Maar ze wil desondanks gerechtigheid. "Ik voel me zo machteloos en gefrustreerd dat de instanties die er iets mee zou kunnen doen totaal niks doen. Waarom niemand consequenties verbindt aan de salon."
Reactie van de Tilburgse salon
"We vinden het erg wat er gebeurd is", zegt de eigenaar van de salon na enkele contactpogingen. Die heeft geen enkel idee wat er tijdens de behandeling misging. "We weten de oorzaak niet. Misschien had ze een heel gevoelige huid of had ze iets op haar gezicht gesmeerd voor de behandeling. Ik weet het niet."
Linde heeft een klacht ingediend bij de geschillencommissie uiterlijke verzorging. Die buigt zich momenteel over de zaak. "Ik hoop op een rechtvaardige afhandeling van de geschillencommissie."
Reactie ANBOS
Branchevereniging ANBOS zegt het heel vervelend te vinden wat Linde is overkomen. In principe moeten salons die zich aan willen sluiten voldoen aan bepaalde basisvoorwaarden, zoals goedgekeurde diploma's voor schoonheidsverzorging en een inschrijving bij de Kamer van Koophandel. Maar 'er kan altijd wel iets fout gaan', zegt Mayke Blokland, directeur van ANBOS. "Hoe je het ook wil dicht timmeren, het zal nooit helemaal waterdicht zijn."
Daarom zijn ze volop bezig met ondernemers te informeren over behandelingen en waar zij op moeten letten. Ook kunnen klanten klachten melden bij ANBOS. "Dan kunnen wij actie kunnen ondernemen." Die acties kunnen boetes zijn of het beëindigen van het lidmaatschap van een salon bij ANBOS.
Social Deal laat weten recent de samenwerking met de salon te hebben beëindigd, nadat ze geen contact met de eigenaar kon krijgen. Ook stuurde het bedrijf een bos bloemen naar Linde.
Source: Nu.nl algemeen