Wat armoedig en overdreven hard begint Spanje-Duitsland, maar almaar meer zindert de eerste kwartfinale. Tot het eind blijft het bloedstollend spannend en ook gemeen, met Spanje als gelukkigste: 2-1. In Berlijn werd hartstochtelijk meegeleefd.
Dit is geen kwartfinale, dit is een finale, zegt Berlijner na Berlijner al van tevoren. Ze vrezen de Spanjaarden. ‘Die voetballen zo makkelijk.’ Ze vrezen ook dat ze niet op het plein voor de Brandenburger Tor kunnen kijken naar Spanje-Duitsland, dat in Stuttgart wordt afgewerkt.
Dat klopt ook. ‘Het is vol, u kunt beter thuis kijken,’ zeggen politiemannen vriendelijk op de Paul-Löbe-Allee die leidt naar de beroemde stadspoort van Berlijn waar grote schermen staan, maar ook grote hekken, met nog meer volk aan de buitenkant van die hekken dan aan de binnenkant.
Opvallend weinig mensen hebben moeite met die boodschap. Ze pakken hun mobiel om daarop de voorbeschouwing te kijken en gaan in het aangrenzende park zitten. Boven hen cirkelen helikopters, maar er valt geen onvertogen woord. Bier en joints worden gedeeld, ook met Nederlanders, Spanjaarden en Turken.
De Duitse vriendinnen Jenny en Janni lopen echter verder. ‘We gaan bij het station of in een Kneipe kijken. Er is hier ook geen goede Wifi.’
Ze missen het begin, maar dat is geen ramp, want het spel ligt in die fase vaak stil vanwege veel te harde overtredingen. Toni Kroos schopt direct Pedri uit de wedstrijd en ook de beenharde Antonio Rüdiger doet weer eens van zich spreken.
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft voor de Volkskrant over voetbal en tennis.
Er wordt gemengd op gereageerd in het park in het hart van Berlijn. Duitsland moet zich op het eigen spel richten, wordt er gezegd. Maar anderen menen dat alleen op deze manier Spanje valt te ontregelen, dat dit toernooi superieur voetbalt. Duitsland komt er gaandeweg iets beter in; spits Kai Havertz kan in alle vrijheid koppen, maar doet dat niet ver genoeg in de hoek. ‘Geen specialist, Kai,’ wordt er gemopperd.
Een paar kilometer verderop, in het chique Italiaanse restaurant Inizio aan de Kurfürstendamm, de belangrijkste winkelstraat, kan rustiger worden gekeken. Hoewel, een vrouw van in de zestig in de hoek geeft hardop commentaar. Duitsland is niks, Spanje is veel beter. Haar man grinnikt erom. Dorothea en Manfred Ring heten ze. ‘Neem het haar maar niet kwalijk, ze is Oostenrijks’, zegt Manfred.
Hijzelf is een echte Berlijner, en heeft wel vertrouwen in de tweede helft als Robert Andrich en Florian Wirtz erin komen. Duitsland begint weer met een schop. Maar Spanje komt op voorsprong als Yamal praktisch ongemoeid kan voorgeven en Dani Olmo, nota bene spelend in de Bundesliga voor RB Leipzig, al even vrijstaand de bal met binnenkant voet in de hoek kan werken. Olmo kwam erin voor Pedri, dus dat is gerechtigheid vindt Dorothea Ring. ‘Ik hoop dat Spanje wint en Nederland morgen wint van Turkije. Wordt het eindelijk wat rustiger in Berlijn.’
Manfred verontschuldigt zich giechelend voor zijn vrouw. Andere gasten kijken geïrriteerd naar haar en dan weer naar het scherm waar nieuwe wissels worden aangekondigd, Maximilian Mittelstädt en Niclas Füllkrug. Vooral die laatste wordt luid bejubeld, hij redde Duitsland al tegen Zwitserland met een uitstekende kopbal. In de straten van de hoofdstad staat Dortmund-spits Füllkrug niet op de grote posters van Adidas en Nike, maar wel op vele ruggen en een enkele vlag.
Duitsland gooit er nog meer energie in, wat leidt tot een aantal fraaie aanvallen via Jamal Musiala en Havertz, maar Füllkrug komt eerst net niet bij de bal en raakt daarna al glijdend de paal.
Zelfs de netste bezoekers van Inizio slaan nu op tafel van ongeloof. Kroos, die na dit EK stopt, geeft de maat aan, met handen en voeten. Ineens is Havertz vrij, en Simon wat te ver voor zijn doel, maar Havertz, hoe begaafd ook, lobt de bal over en kopt even later weer niet krachtig genoeg op aangeven van Kroos.
Dan ineens in de 89ste minuut gegil op het terras waar de tv-registratie voorloopt op die in het restaurant. ‘Het zal toch niet???,’ brult Manfred Ring binnen.
Ja, het zal wel. Mittelstädt geeft voor, de kleine reserveaanvoerder Joshua Kimmich kopt de bal voor de voeten van Wirtz die de bal met een stuit in de hoek trapt: 1-1. Ook dit is technisch heel knap gedaan, maar diep ingezoomd op het doelpunt wordt er niet in Inizio. Wel wordt er omhelsd, gezoend, gefilmd, en klinkt er glasgerinkel. Manfred Ring biedt iedereen een biertje aan, zijn vrouw kijkt hem vernietigend aan.
Spanje begint de verlenging sterker. Kroos, zijn carrière lang toch vooral om zijn techniek en passing geroemd, deelt weer een beuk uit, ditmaal aan Fabian Ruiz, die een paar keer schitterend wegdraaide.
Dorothea Ring spreekt er schande van, manlief Manfred toont begrip. ‘Toni wil nog niet stoppen, hij wil groots afscheid nemen, alles is geoorloofd.’
‘Handspiel!’ klinkt het buiten, maar er wordt geen strafschop gegeven. Weer is er berusting. Ook na het winnende doelpunt, vlak voor het eind van de verlenging door Mikel Merino, die de volmaakte kopbal demonstreert na een voorzet van Olmo – de Spaanse wraak op het harde Duitse spel. Al pakt Dani Carvajal in het slot nog zijn tweede gele kaart.
Manfred Ring: ‘Ik had gehoopt op een zege, op de finale, maar er niet op gerekend. Zo goed zijn we niet.’ Morgen zal het rumoeriger zijn, voorspelt het stel, met toeterende auto’s van Duitsers van Turkse komaf over de Kurfürstendamm. Dorothea Ring: ‘Morgen wordt het echt rambazamba, gaat het echt los. Oef, ik hoop echt dat Nederland wint.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant