Zijn drie concurrenten wezen Remco Evenepoel vooraf aan als de vrijwel zekere winnaar van de eerste tijdrit van de Tour de France van 2024. De favorieten voor de eindzege kregen gelijk.
Niet dat de Belgische Tourdebutant en wereldkampioen tijdrijden zijn drie tegenstrevers verpulverde. Wel was zijn enorme versnelling, een enkel kettingblad met 62 tandjes, te veel voor Tadej Pogacar, die 12 seconden trager was, Primoz Roglic 34 seconden en Jonas Vingegaard, die 37 tellen toegaf.
Vrijdag reed de top-4 van de etappe-uitslag een tijdrit tegen elkaar. Alle vier zijn specialisten die weten hoe ze een tijdrit moeten indelen. Ook als die vrij kort en, zoals deze keer, razendsnel is – Evenepoel klokte een gemiddelde van liefst 52,6 kilometer per uur over een afstand van 25,3 kilometer.
De ervaring uitte zich in regelmatige tussentijden. Op alle tussenpunten was Evenepoel de snelste, gevolgd door Pogacar, die alleen wat dichterbij de winnaar kwam toen Evenepoel heel even dacht door glas te hebben gereden en een ‘leegloper’ te hebben. Er bleek niets aan de hand.
Met zijn eerste ritzege in de Tour, maakt Evenepoel al op 24-jarige leeftijd een door veel renners gekoesterde trilogie compleet. Na eerder etappes in de Vuelta en in de Giro te hebben gewonnen, bijna allemaal tijdritten, heeft hij nu ook in een rit in de derde grote ronde gezegevierd.
‘Ik heb genoten van elke meter’, zei Evenepoel meteen na zijn finish. ‘Om dan ook nog te winnen is echt geweldig.’ Wel was hij even ongerust toen hij op 2,5 kilometer van de aankomst glas onder zijn wielen meende te horen kraken. ‘Ik was ervan overtuigd dat ik een lekke band had, maar na een paar honderd meter wist ik dat er niets mis was met mijn fiets.’
Over de auteur
Robert Giebels is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over wielrennen en Formule 1.
Hij hoorde in zijn oor dat naaste belager Pogacar zijn achterstand aan het goedmaken was. Daarop besloot Evenepoel, die niet in zijn regenboogtrui mocht starten, maar daarin wel op het podium mocht, in de laatste bochten wat risico te nemen. ‘Uiteindelijk win ik met twaalf seconden verschil, daar ben ik heel trots op.’
In het algemeen klassement slonk zijn achterstand op de Sloveens geletruidrager van 45 naar 33 seconden. Dat was evenwel bijzaak: ‘Ik denk eigenlijk dat Tadej onklopbaar is, maar je weet het nooit.’
‘Ik ben blij met mijn benen’, liet Pogacar weten op de vraag of hij Evenepoel nu als zijn grootste concurrent beschouwt. ‘De Tour is nog lang en er kan van alles gebeuren.’ Dat Evenepoel de beste tijdrijder is, dat wist de klassementsleider al, zei hij. ‘Ik vond dat Jonas en Primoz het ook supergoed deden.’ Het deed hem goed om juist op het tweetal tijd te winnen. ‘Ik weet dat ze in goede vorm zijn en ze zullen dat in de bergen laten zien. Dat wordt heel interessant.’
Jammer alleen, zei Pogacar, dat het nog tot volgende week zaterdag duurt voordat die bergen komen. ‘Deze Tour is een beetje vreemd. In de eerste etappes in Italië en in de bergen was het leuk, maar nu hebben we voorlopig niets meer om naar uit te kijken. Morgen is een stress-etappe, de gravelrit van zondag ook, dan een rustdag, dan weer vier dagen stress en dán pas de bergen. Eigenlijk best wel saai.’
Voor Vingegaard, de winnaar van de Tour van de afgelopen twee jaar, was de tik cijfermatig het grootst. Hij begon snel, zakte wat terug en eindigde als vierde. Maar zo heel gek is dat niet, gezien de botbreuken en klaplong die hij begin april opliep.
Bovendien, zo had Mathieu Heijboer, head of performance van Vingegaards Nederlandse ploeg, Visma-Lease a bike, vooraf uitgelegd, had de Deen geen voordeel van zijn geringe gewicht van 58 kilogram. Daarvoor zat er te weinig klimwerk in en was de rugwind te sterk. ‘Je bent in deze tijdrit niet in het nadeel als je zwaar bent.’
Dat is Evenepoel net zo min als Vingegaard, maar de wereldkampioen in de discipline heeft een van nature uitzonderlijk aerodynamische positie op de fiets. Op zijn rechte, vlakke rug had vrijdag de volle 28 minuten en 52 seconden dat zijn tijdrit duurde een dienblad met een fles Bourgogne en vier glazen kunnen blijven staan.
Bij wijze van spreken, want af en toe gooide de 24-jarige renner van Soudal-QuickStep er een venijnig tussensprintje uit op zijn tijdritfiets. Op dezelfde punten ging ook Pogacar uit het zadel, maar zijn versnellingen zagen er een stuk minder overtuigend uit.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant