Home

Dit is onze nieuwe werkelijkheid. Veel absurder kan het niet worden

De lezersbrieven, over het debat in de Tweede Kamer, premier Dick Schoof, emmeren, hoofddoekjes, columnisten, EK-reclame, subsidies, Swifties, vluchtelingen, Mark Cavendish en Eddy Merckx, en kassières.

Daar stond ze, naast de koning op het bordes van het paleis: Fleur Agema, gekleed als Alice in Wonderland. Daarna volgden de ­debatten.

Met Geert Wilders als het witte konijn dat de boel leidt, diep het konijnenhol in.

Met premier Dick Schoof als de Dodo die stamelend verklaart dat iedereen heeft gewonnen.

Met Dilan Yesilgöz en Caroline van der Plas als de tuinmannetjes die de witte rozen rood verven en zeggen dat asiel en immigratie de oorzaken zijn van alle ellende, glyfosaat geen gevaarlijk gif is en het water in ons Wonderlandje kristalhelder.

Met Thierry Baudet als de Cheshire Cat, die naar eigen zeggen niet liegt, maar gewoon in een andere realiteit leeft.

Met Fleur Agema, nog steeds als Alice, die zich klein maakt naast de premier en twittert als een Kamerlid, dan tot haar grote schrik merkt dat ze heel groot is geworden en zich snel weer piepklein maakt.

Met een oppositie die in gevecht lijkt met de tijd, steeds in herhaling valt en niet veel verder komt dan: off with their heads!

Dit is onze nieuwe werkelijkheid. Veel absurder kan het niet worden.
Marieke Wiersema, Groningen

Inhoud

Je zult maar moeite hebben om rond te komen, wachten op je compensatie van het toeslagenschandaal of een boer zijn die duidelijkheid wil over het mestbeleid. Vol verwachting zet je de tv aan voor het debat over de regeringsverklaring. Het debat reikt echter niet verder dan de Kamer zelf: de tweets van Fleur Agema, het gezag van Dick Schoof, het schuimbekken van Geert Wilders. Ook de politieke duidingen richten zich hierop. Het is één ding dat het onderlinge respect vanaf dag één is verdwenen, maar het is nog veel erger dat niemand meer over het beleid spreekt.
René Geerling, Haarlem

Premier

Het debat over de regeringsverklaring was een geweldig spektakel. Never a dull moment, zouden de Amerikanen zeggen. Nu we het toch over Amerikanen hebben: vergeleken met Dick Schoof heeft Joe Biden het nog niet zo slecht gedaan. Wellicht wil hij onze premier worden als hij de verkiezingen van Donald Trump verliest?
Ed Feijen, Zoetermeer

Chaos

Ik heb de hele dag gekeken naar het ­politieke debat met Dick Schoof. Het was een vuurdoop met af en toe zeer onaangename woordenwisselingen. Ik benijd Schoof niet, maar hij bleef fier overeind. In mijn krant lees ik dan dat het debat eindigde in chaos. Schoof moest vechten voor zijn gezag. Maar chaos? Wat een ­onzin. Mijn krant moet er duidelijk aan wennen dat onaangename interne discussies nu gewoon boven de tafel worden uitgevochten. Dank aan Pieter Omtzigt. Nu horen we tenminste wat er speelt.
Kees de Jong, Utrecht

Emmeren

Dick Schoof: ‘Dat geëmmer is vanaf nu klaar’ (Ten eerste, 5/7). Het etymologisch woordenboek zegt hierover het volgende: ‘Honderdvijftig jaar geleden, toen soldaten met hun paarden (huzaren) eenzaam op de hei zaten, hadden ook zij behoefte aan seks. Ze gebruikten daarvoor soms hun paarden. Het woord ‘emmeren’ verwijst naar de emmer waar de soldaat op moest gaan staan om het paard op de juiste hoogte te benaderen.’

Schoof is kennelijk nooit huzaar geweest, hoewel het leiden van dit kabinet wel een huzarenstukje moet zijn.
Rudolf Dierick, Baarn

Hoofddoek

Kamerlid Esmah Lahlah werd bekritiseerd door Fleur Agema over het dragen van een hoofddoek. Als de minister had omgekeken, had ze gezien dat alle mannen achter haar een wurgdoek, pardon: stropdas dragen.
Gerard Herbers, Arnhem

Solidariteit

Aan alle ambtenaren op de ministeries Asiel en Migratie en Volksgezondheid, Welzijn en Sport: wees solidair met die ene collega op uw ministerie en maak een statement door maandagochtend op uw werkplek te verschijnen met een hoofddoek op. ‘Dames, heren ook.’
Toon van Driel, Schoonhoven

Cultuur

Het net aangetreden kabinet wil de ­toegang tot cultuur duurder maken. Donderdag hadden we echter een gratis ­cabaret, Griekse tragedie én circustheater voor iedereen. We zagen een vuur­spuwer, er waren twee heksen, een aantal clowns en een gloednieuwe spreekstalmeester. De wildebeestengeur hing er ook. Is dit wat het volk wil?
Pauline Heijkoop, Boskoop

Excuses

Waar blijven de berichten op X met ­‘Sorry, beste kiezers’?
Arjan de Roon, Elst

Briljant idee

De mestcrisis wordt de eerste lakmoes­proef voor het oplossend vermogen van het nieuwe kabinet en ik heb er na het lezen van de voorstellen van de BBB alle vertrouwen in. Briljant idee om alle overtollige stront voorlopig op te slaan in zakken. Gooit mevrouw Faber daar vervolgens de grenzen mee dicht en slaat men twee vliegen in één klap.
John Rouvroye, Maastricht

Columnisten

Blijkbaar ben ik niet de enige die zich sinds de uitslag van de parlementsverkiezingen enorm ergert aan de toonzetting van een groot aantal van de columnisten, cartoonisten en geselecteerde ingezonden briefschrijvers. Al die mensen doen mij denken aan de negatieve houding van sommige oud-collega’s tijdens weer een organisatieverandering.

Ze hebben altijd gelijk. Als hun voorspelling uitkomt, kunnen ze zeggen dat ze dat al die tijd al hebben gezegd. En als hun voorspelling niet uitkomt, is het omdat ze er altijd voor hebben gewaarschuwd.
André Oud, Zoetermeer

Columnisten (2)

Ik kan me helemaal vinden in de reactie van columnist Frank Heinen, en vraag de zeer gewaardeerde ­columnisten echt fris en voortvarend zeer kritisch te blijven ten opzichte van de rechtse ontwikkelingen.

Er wordt regelmatig geschermd met het argument dat miljoenen dit willen. Dat zegt mij niks, dat was in Duitsland (Hitler) en later in Rusland (Stalin) ook zo. Recentelijk menen meer dan een miljoen mensen dat de aarde plat is. Laten we onszelf niks wijsmaken en gewoon kritisch blijven, een vraag en oproep aan al uw columnisten.
Jan Pompe, IJsselstein

Levenslijnen

Hartelijk dank voor de column van Asha ten Broeke. Ik heb hem met ­tranen in mijn ogen gelezen. Ook ik ken de helende, optillende kracht van kunst, literatuur en natuur. Het zijn mijn levenslijnen, mijn hele leven al. Laten we alles koesteren wat het leven optilt, ruimte geeft en tot bloei brengt.
Anja Kosterman, Rolde

EK-reclame

De Europese Commissie is er alles aan gelegen om een antidumpingheffing in te stellen voor elektrische auto’s die uit China komen. Dat is bedoeld om de Europese auto-industrie te beschermen. Toch zie je tijdens de EK-voetbalwedstrijden continu reclame-uitingen van een ­Chinees automerk. Daarnaast zie je nog andere uitingen, waaronder die van een website die al geruime tijd goedkope producten aanprijst. Producten die van een bedenkelijke kwaliteit zijn en zelfs gevaarlijk zijn voor de gezondheid.

De Europese voetbalbond Uefa zou niet moeten kiezen voor het grote geld, maar meer de Europese gedachte moeten aanhangen en Europese merken de voorkeur moeten geven.
Hermie van Ooijen, Gennep

Subsidie

In Utrecht worden vijf speelweiden en/of dierenboerderijen gesloten omdat er 51 duizend euro aan subsidie niet kan worden gegeven. Shell – winst het eerste kwartaal van dit jaar 7,7 miljard euro – krijgt ruim 2 miljard euro subsidie. Als je heel goed kijkt, zie je bijna de hooivorken al aan de horizon.
Henk Schwab, Uithoorn

Swifties

‘Popmelodieën werden de laatste 70 jaar steeds eenvoudiger’. Daarnaast een hele pagina over blije Swifties in de Arena. Was dit ironisch bedoeld, Volkskrant, of journalistieke vrijheid?
Len Koetsier, Groningen

Vluchteling

Zojuist werd ik wakker. Om mij heen heerst rust en een weldadige stilte. Met mededogen denk ik aan de miljoenen mensen die moeten verblijven in vluchtelingenkampen. Altijd lawaai en onrust om je heen. Altijd angst om de dag weer goed door te komen, om voldoende eten en drinken te verkrijgen.

Zorgen om de kinderen die schuldloos in zo’n beroerde situatie moeten opgroeien. Wakker worden met beelden van vervlogen tijden. Het eigen huis en het land waar ooit rust en vrede heerste. Het moet verschrikkelijk en van een ­hemeltergende uitzichtloosheid zijn.

Op mijn mobiel lees ik dat er 120 miljoen vluchtelingen zijn, grofweg zes keer het aantal Nederlanders. Ik besef hoe rijk en verwend wij zijn. En voordat ik mijn veilige bed uitstap, wens ik uit de grond van mijn hart een evenredige verdeling van welvaart en vrede over alle mensen.
Marieke Doomen, Oosterbeek

Mark Cavendish

Alom wordt Mark Cavendish geprezen vanwege het breken van het record­aantal etappezeges in de Tour de France. Cavendish heeft er nu 35, terwijl Eddy Merckx op 34 bleef ‘steken’. Helaas ontbreekt in de berichtgeving de nuance. Ergerniswekkend.

Cavendish en Merckx zijn onvergelijkbaar. Merckx vergaarde zijn 34 etappe­overwinningen in 8 tourdeelnames, ­Cavendish had er daar 15 keer voor ­nodig. De 34 overwinningen van Merckx behaalde hij in zijn eerste 6 deelnames.

Merckx kon alles: 525 overwinningen in totaal, waaronder vijfmaal de Tour de France, vijf keer de Giro, 7 keer Milaan-­San Remo – enfin, ik hoef het niet op te noemen allemaal. Het is te veel.

Cavendish heeft een knappe prestatie geleverd, uniek. Maar Merckx blijft voor mij een renner hors catégorie. Onvergelijkbaar.
Reinier Ligtenberg, Nijmegen

Kassière

In het recente artikel over vijftig jaar streepjescode wordt vermeld dat vroeger kassières (99,99 procent van de kassamedewerkers was vrouw) zelf de bedragen van de gekochte waar moesten intoetsen. Op oudere kassa’s was dat nog echt aanslaan trouwens.

Waar iedereen aan voorbijgaat is dat de kassières de prijzen van die honderden artikelen ook uit hun hoofd moesten kennen. Een goede kassière was goud waard: door haar kennis, en daardoor snelheid, werden er meer klanten (kopers) geholpen, die dan ook graag terugkwamen. En omdat haar kennis ook door de chef werd gewaardeerd, verdiende zij meer dan de mindere godinnen en bleef zij ook langer in dienst.

Met de komst van de piep- en zelfscankassa is het vak van kassière ernstig ­gedevalueerd – zelfs een man kan het tegenwoordig. Personeel heeft 0,0 product-, prijs- en waar-ligt-hetkennis, omdat de omlooptijd van dat personeel in weken in plaats van maanden, laat staan jaren wordt gemeten.

In de jaren van de ‘kassameisjes’ was boodschappen doen en winkelen nog een sociale gebeurtenis, tegenwoordig ben je blij als je snel de winkel weer uit bent.
Marcel Heinsbroek, Schiedam

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next