Spanje en Duitsland had de finale kunnen zijn, maar twee van de sterkste ploegen op het EK treffen elkaar vrijdag in de kwartfinale. Met Spanje als de van zichzelf overtuigde favoriet en het thuisland in de underdogrol.
Niclas Füllkrug scoorde en juichte natuurlijk na zijn goal tegen Zwitserland. Zijn ploeggenoten vlogen hem om de hals, want door dat doelpunt in de blessuretijd van de laatste poulewedstrijd werd Duitsland groepswinnaar. Normaal gesproken is dat een voordeel, maar op dit EK is dat slechts theorie.
Zoals Nederland na het dramatische verlies tegen Oostenrijk werd beloond met een relatief makkelijke route richting Berlijn, zo werd Duitsland afgestraft voor Füllkrugs rake kopbal. Als de Duitse joker niet had gescoord, had het thuisland vanavond waarschijnlijk tegen het kwakkelende Engeland gespeeld. En niet tegen de ploeg die op dit toernooi tot nu toe de meeste indruk heeft gemaakt.
Over de auteur
Dirk Jacob Nieuwboer is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over voetbal en handbal.
Spanje is het enige land dat alle wedstrijden nog heeft gewonnen. De poule des doods met Kroatië en Italië werd zonder problemen overleefd en ondertussen strijden de spelers onderling om de prijs van publiekslieveling. Tiener Lamine Yamal heeft daarbij zware concurrentie van zijn collega op de linkervleugel Nico Williams. Of is toch Fabián Ruiz, het ontbrekende puzzelstukje op het Spaanse middenveld, de beste?
‘De Spanjaarden spelen goed, die eer moet je ze gunnen’, analyseerde de Duitse routinier Toni Kroos, als altijd onderkoeld. ‘Maar wij ook, dat moet je ons ook nageven.’
Net als Spanje heeft ook Duitsland na een mindere periode de weg omhoog weer gevonden. Voor het eerst sinds acht jaar speelt het land weer eens een kwartfinale op een groot toernooi. Dat geeft hoop op meer, maar Kroos zal ook moeten toegeven dat Duitsland iets minder swingt dan de tegenstander.
Schotland werd in de eerste wedstrijd nog met speels gemak met 5-1 verslagen, maar daarna werd het een stuk degelijker. En in de achtste finale mocht Duitsland niet klagen over arbitrale beslissingen, die in het voordeel van de thuisploeg en in het nadeel van Denemarken uitpakten.
Vooral aanvallend is het voor bondscoach Julian Nagelsmann na de vliegende start zoeken. Van zijn twee jonge ‘tovenaars’ Jamal Musiala en Florian Wirtz zit de laatste niet lekker in zijn vel. Tegen Denemarken werd hij vervangen door Leroy Sané, die ook niet erg kon overtuigen.
Bij beide ploegen zijn het de dribbelaars die het meest in het oog springen, spelers als Musiala en Yamal, die met hun creativiteit iets kunnen forceren, maar de vraag is of zij in deze wedstrijd ook de doorslag kunnen geven. Spanje en Duitsland spelen normaal gesproken om zelf te scoren, om een overwinning af te dwingen, willen allebei het spel dicteren, maar de twee meest ervaren Duitse spelers hinten erop dat dit niet altijd hoeft.
‘Twee teams zullen elkaar ontmoeten die liever de bal hebben dan niet’, zei Kroos. ‘Veel zal gaan over hoe je omgaat met de tijd zonder bal. Wie zich daar het prettigst voelt.’
Aanvoerder Ilkay Gündogan verwees expliciet naar Real Madrid, de club waar Kroos onlangs na tien jaar afscheid nam. ‘Die hebben zo veel ervaring, blijven zo cool. Zelfs als ze met tien man op de eigen zestien meter of de eigen helft verdedigen moeten, dan doen ze dat, wachten ze op hun moment. En als ze dan de bal krijgen, spelen ze het genadeloos uit.’
Zo kruipt Duitsland in de comfortabele underdogrol, na drie dramatische toernooien is de eer op het thuistoernooi al hersteld. Een nieuw rampzalig toernooi ‘hebben we met succes vermeden’, zei Kroos. Uitgerekend tegen Spanje, het land waar hij tien jaar speelde, zou hij de laatste wedstrijd van carrière kunnen spelen. ‘Maar daar ga ik niet vanuit.’
De Spaanse bondscoach doet dat wel, na de overtuigende EK-reeks heeft hij geen behoefte om de verwachtingen te temperen. ‘Ik geloof dat we de beste ploeg en de beste spelers van de wereld hebben’, zegt Luis de la Fuente. ‘We moeten van onze mogelijkheden overtuigd zijn. En dat zijn we.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant