Een zee van glitters, pailletten en vriendschapsarmbandjes; zo zag de Johan Cruijff ArenA er donderdagavond uit. Eindelijk streek The Eras Tour van Taylor Swift neer in Nederland. De zangeres trapte haar driedaagse reeks in Amsterdam af en NU.nl was erbij.
Het gonst van de spanning in de ArenA als een klok op het grote scherm aftelt naar het moment dat Swift het podium betreedt. Voor de veelal jonge, vrouwelijke fans zal het de eerste keer zijn dat ze hun idool in levenden lijve gaan zien. Het is negen jaar geleden dat Swift voor het laatst in Nederland was. In 2015 was dat een enkele show in de Ziggo Dome. Nu staat ze dus driemaal in een uitverkochte ArenA.
De 34-jarige zangeres, die al zeker achttien jaar op het podium staat, heeft zich in de afgelopen jaren dan ook ontpopt als de grootste popster ter wereld. De hysterie rondom haar concerten begint vorig jaar juni al bij de aankondiging. Fans moeten zich inschrijven om überhaupt kans te maken om mee te doen aan de voorverkoop. De vraag hiervoor blijkt, zoals overal ter wereld, veel groter dan het aanbod, waardoor veel fans zonder ticket komen te zitten.
De drie keer 55.000 fans die bij de shows aanwezig zijn, hebben dus een veldslag gewonnen. En dat ze daar veel voor over hebben gehad, blijkt wel uit de explosie van energie zodra de Amerikaanse zich aan haar publiek laat zien.
Ze begint met Miss Americana & The Heartbreak Prince en de grote zomerhit Cruel Summer, die uit volle borst worden meegezongen. En die energie wordt door zowel Swift als haar fans voor de gehele show hooggehouden, wat best een opgave is. Waar een gemiddeld popconcert rond de negentig minuten duurt, staat Swift zelf drie uur en een kwartier op het podium.
The Eras Tour is een tijdreis langs alle albums (behalve haar debuut uit 2006) die de zangeres tot nu toe heeft uitgebracht. Elke plaat krijgt een eigen moment in de show, met bijpassende decorstukken en kleuren die door armbandjes van het publiek de ArenA verlichten. Van de meeste Eras wordt een handjevol nummers gespeeld. Bij albums als 1989 (2014) en Reputation (2017) zorgt dat voor een grootse popshow met veel dansers, terwijl folklore en evermore (2020) om een meer ingetogen, akoestische aanpak vragen.
Dat Foo Fighters-frontman Dave Grohl onlangs tijdens een eigen concert suggereerde dat Swift en haar band niet live spelen, is opvallend aangezien de zangeres haar muzikanten juist vrij prominent op het podium heeft staan. Tijdens meerdere Eras staan gitaristen met haar op de continu bewegende trappen op het midden van de catwalk, waar het grootste gedeelte van de show zich afspeelt. De achtergrondzangeressen vergezellen Swift en krijgen net als de popster bij elke Era een nieuwe outfit aangemeten.
The Eras Tour is een geoliede machine, waarbij niks aan het toeval wordt overgelaten. Het is een visueel spektakel waar over elk detail is nagedacht. Als Swift in de tien minuten durende versie van All Too Well zingt over herfstbladeren en sneeuw, dwarrelen er bladeren en vlokjes langs haar. Tijdens Delicate lijkt ze misschien spontaan wat heen en weer te dansen, maar elke stap moet precies worden uitgevoerd om samen te gaan met de barsten in de projectie op de podiumvloer. Swift mist geen enkele stap, maar slaat ook geen enkele uithaal in haar nummers over.
Wie denkt dat Swift en haar team de enigen zijn die zich grondig hebben voorbereid op deze avond, hebben het mis. De fans komen minstens zo beslagen ten ijs. Er is in de ArenA haast geen persoon te vinden die geen op de Eras geïnspireerde outfit draagt.
Fans die geen zin hebben in glitters, hullen zich in een geblokt overhemd, geïnspireerd op de stijl van folklore en evermore. Vaders, die met hun dochters meezingen en dansen, hebben de memo ook gekregen, met gepersonaliseerde spijkerjacks met Swift-albumnamen.
Fans hebben in groten getale vriendschapsarmbandjes (een verwijzing naar de songtekst van het nummer You're On Your Own, Kid) in elkaar geflanst en die worden onderling geruild en, als je er zelf geen hebt, soms zelfs uitgedeeld.
Swifties, zoals haar volgers bekendstaan, kennen de show al op hun duim voordat ze de ArenA betreden. Meermaals gedurende de show worden er door de gehele zaal tegelijk dingen gebruld die niet in nummers voorkomen. Aan het begin van Delicate klinkt het op de maat: One, two, three, let's go, bitch! Een Swiftie-traditie die zich online als een vuurtje heeft verspreid.
Hetzelfde geldt voor het minutenlange applaus wanneer Swift het verstilde Champagne Problems op de piano heeft uitgevoerd. Voor de Swift-leek lijkt het een spontaan moment, maar de fans maken er een sport van dit applaus tijdens elke show zo lang mogelijk te laten duren.
Enkel tijdens surprise songs is er ruimte voor spontaniteit. Elke avond zingt Swift een nummer (of een medley) op gitaar en een op piano. De liedjes zijn elke avond anders. Zodra dit gedeelte aanbreekt, stijgt de spanning onder de fans. Welk nummer krijgen ze te horen? Na drie woorden weten ze al om welk lied het gaat. Alles wordt met evenveel gejuich ontvangen. Eigenlijk maakt het ook niet uit wat ze speelt, want de fans kunnen toch alles woord voor woord meezingen.
"Dit is het opwindendste gevoel, als ik jullie boven alles uit zo mee hoor zingen", zegt Swift met een glimlach na de surprise songs. Dat gevoel zal ze de komende twee avonden in Amsterdam ongetwijfeld nog veel gaan meemaken.
Source: Nu.nl algemeen