Home

Jongeren weten heus wel wat praten is

De lezersbrieven, over Frank Heinen en de kritiek op columnisten van de krant, Elon Musk en snel internet, verdienen aan een voetbalclub, blij met de overgang en Nederland-Turkije.

Wat was er eerst: de belabberde mentale gezondheid of het overmatig gebruik van sociale media? Ik denk dat de slechte mentale gezondheid vaak als eerste komt. Jammer genoeg is ‘echt praten’ voor veel jongeren een riskante strategie. Zeker voor jongeren met ernstige problemen, terwijl dit toch juist de groep is die je aan het praten wil krijgen. Dat komt doordat vrijwel elke betrouwbare volwassene een meldplicht heeft bij vermoedens van (bijvoorbeeld) suïcidaliteit of mishandeling. Het heeft er alleen ook voor gezorgd dat ik jarenlang alles wat er thuis of in mijn hoofd gebeurde, moest bedekken met een dikke laag eufemismen. Alles om maar niet tegen

mijn wil opgenomen of uit huis geplaatst te worden. En tja, als je in het echt niet vrij kan praten kom je al snel op sociale media terecht.

Daarom vind ik het jammer dat Hedda van ’t Land en Youandi Dunker doen alsof jongeren niet weten wat het verschil tussen ‘chatten’ en praten is. Ik weet dondersgoed wat het verschil is. Ik had ook het liefst ‘echt’ willen praten, alleen kon ik dat niet ongestraft doen.
Iris van der Pol, Leeuwarden

Columnisten

Frank Heinen trekt zich zijn zijn column de kritiek aan van een lezer die in een ingezonden brief suggereerde het aantal columnisten in de Volkskrant te reduceren is tot drie. De rest zou in hun stukken niet verder komen dan het herhalen van hun aversie tegen (extreem)rechts.

Nu moet me van het hart dat ik me óók erger aan die fantasieloze ­mantra’s tegen (extreem)rechts. Dat neemt niet weg dat ik de zorgen van Heinen en zijn collega’s voor de volle honderd procent deel.

Mijn suggestie is daarom niet om over iets anders te schrijven zoals die lezer suggereerde. Maar schrijf ánders over dit rechtse horrorkabinet, dat delen van de samenleving in de ­ultraconservatieve slagschaduw van het regeerakkoord laat leven.
Bertine van Brakel, Voorburg

Decadent

De zeurderige column van Frank ­Heinen in de krant van 4 juli verveelde mij dermate dat ik er snel mee stopte. Ben ik nu ook decadent?
Margriet Krijgsman, Den Haag

Pen

Graag meer columnisten met de snijdende, rake, treffende en intelligente pen van Frank Heinen.
Josien Hoogland, Sussac (Frankrijk)

Internet

Voor ieder die smult van data en cijfers na het lezen van ‘Al duizend satellieten schoot Elon Musk de ruimte in’ en denkt dat ­satellietinternet iets gaat oplossen: er staan er nog 55 duizend gepland.

Dat die allemaal de lucht in moeten is een ding, maar dat ze daarna als ­aluminiumoxide terugkomen in de atmosfeer en dan dertig jaar lang de ozonlaag aantasten, klinkt al minder juichend. Niets zal ons snelle internet in de weg staan.
Riny Heijdendael, Granada (Spanje)

Overgang

80 procent van de vrouwen heeft overgangsklachten, 20 procent heeft nergens last van. Maar geen woord over vrouwen die blij zijn met de overgang. Hoe zit het daar mee? Nooit meer ongesteld (heb dat nooit leuk gevonden), geen gedoe meer met voorbehoedsmiddelen, geen angst meer om ongewenst zwanger te raken. En het allergrootste cadeau: nooit meer migraine. Daar had ik opvliegers en nachtzweten graag voor over.
Gerda Casimir, Bennekom

Rendement

Mark Misérus schrijft in het profiel van beoogd Vitesse-eigenaar Guus Franke: ‘Er is nog nooit iemand rijk geworden van investeren in een voetbalclub’. Bijna nooit. John van Zweden, ‘behangkoning’ te Den Haag en liefhebber van het Engels voetbal, kocht in 2002 een aandeel in het bijna failliete Swansea City voor 60 duizend euro. In 2016 deed hij dat aandeel van de hand voor een luttele 8, 5 miljoen euro. Voorwaar een aardig rendement.
Koert de Groote, Alkmaar

Groet

Als Turkse Nederlander zal ik zaterdag voor Oranje juichen. Ik wil niet ­juichen voor voetballers die de Grijze Wolfgroet (vergelijkbaar met de ­Hitlergroet) uitbrengen. Voetbal moet verbroederen, niet fascisme en ­racisme aanwakkeren.
Erdem Can, Amsterdam

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next