Het Nederlands elftal deed in de achtste finale tegen Roemenië wat noodzakelijk is tijdens een eindtoernooi: de beste wedstrijd spelen in de knock-outfase en speculeren op verdere groei tegen Turkije, in de kwartfinale van het EK.
Zeg tegen de rijzige uitblinker Cody Gakpo dat de weergaloze solo over het halve veld zijn mooiste actie van Roemenië - Nederland (0-3) was, en hij reageert gevat: ‘Maar die zat niet. Het was een heel goede redding van de keeper. Misschien moet ik beter schieten.’
De balans zoeken tussen schoonheid en effectiviteit is een van de eeuwig spelende aspecten bij het Nederlands elftal. Gakpo’s rendement is indrukwekkend en gekoppeld aan esthetiek. Zes openingsdoelpunten maakte hij in twee toernooien, het WK in Qatar en het EK in Duitsland. Zijn wapen: de dribbel, liefst vanaf links naar binnen, en dan de afwerking met rechts. Hij is het symbool van de aanvalskracht van Oranje.
Over de auteur
Willem Vissers is voetbalverslaggever voor de Volkskrant. Dit is zijn zevende EK bij de mannen.
In hem leeft ook de eeuwige drang naar verbetering, het aura dat tevens om het elftal hangt. Gewonnen van Roemenië en op zoek naar meer en beter. Gakpo, zelfkritisch, en tevens beschermend richting het team: ‘Ik ben blij dat ik van waarde kan zijn. Voor de ploeg, voor het land. Uiteindelijk gaat het alleen om winnen. Voetbal is een teamsport.’
Maar als het dan om het benutten van kansen gaat, is hij mild voor anderen. ‘Als je drie doelpunten maakt op topniveau, ga ik ervan uit dat je de wedstrijd wint. Of heb ik dat mis? Als alle kansen erin gaan, is het niet meer leuk.’
Alsof hij weer dribbelt, keert hij verbaal terug naar het individu, over zijn ritmische dans over de achterlijn voor de tweede treffer: ‘De bal viel precies goed en ging net niet uit. De tegenstander gaf me een zetje waardoor ik voor hem kwam. De keeper kwam niet helemaal uit zijn doel, en Donyell (Malen) stond op de juiste plek.’
Bescheiden over zijn eigen rol, als gedeeld topschutter van het EK, als voetballer die stijgt op de ranglijst van internationale toppers. Terwijl hij zich als groeiende leider ontfermt over het wel en wee van het team. ‘Het spel was goed op veel vlakken, maar je weet hoe snel het kan keren. We hebben gezien hoe goed we kunnen zijn.’ Hij somt kwaliteiten op, zonder compleet te zijn. Het gaat ook om de liefde in het uitspreken van de namen. ‘Tijjani met zijn runs, Denzel, Mem, ik met Nathan en later Micky aan de linkerkant.’
Het was de zege van het collectief, dat na de nederlaag tegen Oostenrijk in de revisie ging. Beter nog: het was de zege van de individuele klasse die zich ondergeschikt maakte aan de teamgedachte, aan werklust, compactheid, duelkracht en samenwerking. Tal van aspecten waaraan het een week eerder schortte, waren zichtbaar.
Het was ook de zege van bondscoach Ronald Koeman en het vasthouden aan zijn speelplan, ruwweg 4-3-3, met het zogenoemde vierkant van de twee defensieve middenvelders (Schouten en Reijnders) en de twee tienen (Simons en Bergwijn), van wie eentje de naar binnen trekkende Bergwijn was (vervangen door Malen). Plus de zege van de loyaliteit naar de vorige week afgebrande Joey Veerman, of naar Bergwijn, die hij fitter achtte dan bij Ajax, of naar Memphis Depay, die hij spits laat blijven, ondanks zijn wisselvalligheid en de roep van het volk.
Koeman heeft Veerman nodig. Hij heeft Depay nodig. Veerman had een aardige invalbeurt voor Schouten, die wat last had van de spieren. Schouten sprak ook met zijn PSV-ploeggenoot Veerman, na diens wissel na een half uur vorige week: ‘Dat doet iets met je. Als speler en als mens. Het kan gebeuren dat het eens minder gaat. Het zal ook niet de laatste keer zijn. Maar wij kennen zijn kwaliteiten.’
Veerman zelf, de onbevangen Volendammer, over de remedie: ‘Volle bak trainen. De bondscoach zei voor de wedstrijd dat ik ready moest zijn, dat hij op me rekende. Ik ben blij dat ik minuten mocht maken. Voor mij was het EK nog niet afgelopen.’
Misschien was de pass van Schouten op Simons voor de 1-0 de mooiste actie van de wedstrijd. Diep, dwars door de linies. Ook Simons behoorde tot de uitblinkers, door zijn loopvermogen, creativiteit en inzicht. Schouten, over het leerproces: ‘Op het moment dat ik naar voren kijk, zie ik Xavi een beweging maken naar binnen. Ik weet dat hij de bal dan wil hebben. Dan is het snel kiezen voor die pass. We spelen steeds vaker met elkaar. Die samenwerking wordt alleen beter, als je elkaar beter leert kennen. We moeten niet gaan zweven, maar verbeteren.’
Die geniale pass is een vrucht van dat leerproces. De uitstekende Schouten had tot het EK nog bijna nooit met de meeste anderen gespeeld. Over het verschil met de wedstrijd tegen Oostenrijk: ‘We begonnen gretig en konden de tegenstander meer onder druk zetten. Als we wilden, gingen we met zijn allen. Ze leden een paar keer balverlies, en daarmee kwamen wij beter in de wedstrijd. Elke wedstrijd is een kwestie van verbeteren, van meer op elkaar ingespeeld raken. Elkaar leren kennen. Het was goed, maar we komen nog tegen betere tegenstanders. Dan moet het nog beter.’
Verbetering is het codewoord. Ook bij het afronden van kansen, of het rendement uit hoekschoppen. De Turken, zaterdag tegenstander, scoorden twee keer uit een corner. Gakpo, samenvattend: ‘Uiteindelijk gaat het alleen om resultaat. Als het aan ons ligt, voetballen we supermooi en maken we veel goals. Maar soms vraagt een wedstrijd iets anders, en dan moeten we in staat zijn dat te doen. Dat is de volgende stap van ons team.’
EK Voetbal 2024
Al het nieuws leest u in ons liveblog.
Welke ploeg speelt wanneer? Wie leidt de topscorerslijst? Wie krijgt de meeste gele kaarten? Hier vindt u alle statistieken.
Al onze verhalen over het EK 2024 vindt u op deze pagina.
Schrijf u ook in voor onze nieuwsbrief Sport.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant