De Lemmo One is een moderne e-bike voor stadsgebruik, die nadrukkelijk niet wil opvallen als elektrische fiets. De verbeterde versie van deze e-bike is fraai, licht en slim, al blijven we stiekem uitkijken naar een volgende, nog slimmere uitvoering.
Lemmo One MK2
Prijs vanaf € 2.289
Gewicht 18 kg (incl. accu)
Accu 540 Wh
Motor 350 W
In de overvolle markt van e-fietsen is het niet eenvoudig op te vallen. Dat komt deels doordat de meeste fietsen voor hun essentiële onderdelen gebruikmaken van dezelfde fabrikanten (Bosch, Shimano, Enviolo, Bafang) en deels doordat een fiets nu eenmaal een fiets is, die er meestal uitziet als een fiets.
Ooit veroorzaakte de komst van een kekke stadsfiets rimpels in de uniforme vijver (VanMoof!), maar daarvan zijn inmiddels zo veel navolgers dat die vijver er inmiddels mee vol ligt. Het is wel een strijdtoneel. De meeste consumenten fietsen immers níét op zo’n instagramwaardige fiets, dus de markt ervoor is betrekkelijk klein. Maar tegelijk aantrekkelijk, omdat in eerste instantie ermee een jong publiek wordt aangesproken – meestal middels een gelikte website en slimme socialemediamarketing – wat investeerders dan weer makkelijk verleidt.
De Volkskrantrubriek Blik test auto’s en fietsen, signaleert opvallende randzaken en doet daarvan elke twee weken verslag.
Er zijn kortom en bij wijze van spreken bijna evenveel merken als klanten voor dit soort fietsen. Leuk is dan weer wel dat vernieuwingen niet zelden uit dit kleine segment komen. Beroemd voorbeeld: de fietsverlichting. Die was lang, heel lang, het kwetsbaarste onderdeel van een fiets, totdat VanMoof in zijn eerste model de verlichting in het frame integreerde; pas toen gingen traditionele merken als Gazelle, Batavus en Union dat ook doen.
Vorig jaar leek er uit Berlijn zo’n nieuw geluid te komen. Het jonge bedrijf Lemmo presenteerde een ‘urban e-bike’ waarmee je overdag naar je werk kunt, zonder te zweten, en ’s avonds de stad in, zonder bang te zijn dat je fiets wordt gestolen. De accu zit namelijk verpakt in een afneembaar element en als je dat er daadwerkelijk afneemt, zou de fiets er niet meer uitzien als een e-bike.
De accu zit inderdaad in een redelijk eenvoudig afneembaar, fraai ogend pakketje met stevig doch zacht omhulsel. Maar, zal iedereen die bekend is met e-fietsen nu roepen: van de meeste fietsen kun je toch ook de batterij eraf halen en thuislaten? Klopt, maar eerlijk is eerlijk, bij de Lemmo zie je dan toch minder snel dat het eigenlijk een e-fiets is, tenzij je een achternaafkenner bent.
En, zal de ervaren e-fietser nu zeggen: wat moet je met zo’n optie, want een e-fiets zonder batterij fietst altijd zwaarder dan een gewone fiets, dus dat laat je wel uit je hoofd. Heeft te maken met noodzakelijke wrijving in de achternaaf. Een knopje op de achteras van de Lemmo schakelt die wrijving evenwel uit, aldus de fabrikant.
Tegenwoordig heeft zo'n achternaaf alleen helemaal niet zo veel weerstand meer. Het is een mythe uit vervlogen tijden. Een goede e-fiets rijdt zonder ondersteuning al bijna even licht als een gewone fiets. Blik merkte dan ook nauwelijks verschil tussen de twee standen toen we zonder batterij reden op de verbeterde versie van de fiets, de Lemmo One MK2, die dit voorjaar op straat verscheen.
Wie verwacht geregeld ’s avonds de stad in te gaan met zijn Lemmo kan het beste kiezen voor de versie met ketting en versnellingen. Wij hadden de uitvoering met riemaandrijving, zonder versnelling, en dan is het voortandwiel te groot om ontspannen en licht te fietsen (of het achtertandwiel te klein, of allebei).
Kortom, is een ‘urban e-bike’ slechts slimme marketingtaal om op te vallen met een fiets die dat verder nauwelijks doet? Ja, al heeft de Lemmo wel degelijk kenmerken die gunstig afsteken bij collega-kekfietsjes. Allereerst het gewicht: 15 kilo zonder batterij, 18 met. Zo licht hadden we het nog niet gegeten. Vrijwel niets op de fiets is van zwaarder materiaal dan aluminium, de vork is zelfs van carbon.
Ten tweede de prijs: met zijn 2.289 euro zit de Lemmo aan de onderkant van dit genre fietsen. En gezien de onderdelen die erop zitten is dat een keurige prijs. Kanttekening: het is een vanafprijs. Alsof het een auto betreft moet je voor veel accessoires bijbetalen. Wij klikten wat normale extra's aan (slot, telefoonhouder, mooie kleur, verende zadelpen) en zaten zomaar op 2.926 euro.
Ten derde: die genoemde telefoonhouder. Niet eerder zagen we zo’n fraaie en bovendien universele telefoonhouder in het frame geïntegreerd. Dat is een waardevollere noviteit dan de afneembare koplamp die als zaklamp kan fungeren. Om de Lemmo succesvol op slot te zetten heb je namelijk een smartphone nodig (zie hieronder) en op elke smarphone zit al een zaklamp.
Wat nog meer op auto’s lijkt bij e-fietsen: er is tegenwoordig sprake van een cockpit. Dat is je stuur, waarop zich de bedieningsknopjes bevinden van een en ander. Die zijn bij de Lemmo prettig minimalistisch en functioneren simpel, doeltreffend en goed. Een combinatie doet je fiets blokkeren, maar elke snoodaard die bekend is met een Lemmo haalt de fiets daar zo weer van af. Dat kun je alleen voorkomen door je fiets te koppelen aan de Lemmo-app; dan kan-ie alleen van de blokkering af als je telefoon in de buurt van je fiets is.
Kijk, van die dingen, als ze daar nu iets beter over gaan nadenken, dan wordt de Lemmo One MK3 vast een écht goede, opvallende fiets.
De eerste versie van de One had alleen een bewegingssensor: zodra de fiets in beweging komt geeft-ie volle ondersteuning. In de tweede versie, de MK 2, zit nu ook de meer gebruikelijke krachtsensor, die de ondersteuning aanpast aan de kracht die de berijder levert. Daarmee fietst de nieuwe versie heel veel prettiger. Bezitters van de MK1 kunnen voor 339 euro zo’n krachtsensor erbij krijgen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant