Het was pas de vierde etappe van de Tour de France, maar het leek op een bergrit in de derde week van een grote ronde. De vier favorieten maakten de verwachtingen waar, inclusief Tadej Pogacar, die bijna vanzelfsprekend won en het geel pakte.
Het waagstuk van de Tour-organisatie, voor het eerst een zware bergrit aan het begin van de belangrijkste koers van het jaar, is een succes gebleken. Al was het alleen maar omdat de beste renner van de wereld en de topfavoriet deze Tour, Tadej Pogacar, die (pas) vierde etappe won.
Eerst was hij de sterkste in de 23 kilometer lange beklimming van de scherprechter van de dag, de 2.642 meter hoge Col du Galibier. Daarna raffelde Pogacar de afdaling van 19 kilometer naar Valloire het snelst af, won de rit en pakte de gele trui terug die hij maandag aan Richard Carapaz had gegund. De Ecuadoraan kwam 5 minuten na de winnaar binnen.
Wat ook bijdroeg aan het succes van het experiment van Tour-directeur Michel Prudhomme was dat de drie uitdagers van de 25-jarige Sloveen – Jonas Vingegaard, Remco Evenepoel en Primoz Roglic – hun mede-favorietenrol waarmaakten. De drie konden de tweevoudig Tourwinnaar op de Galibier volgen, kwamen in de afdaling bij elkaar en eindigden samen op ruim een halve minuut van Pogacar.
De meest strijdlustige renner mag elke dag naar het podium komen – dinsdag werd dat de Spanjaard Oier Lazkano, omdat hij op de lange klim het peloton met kanshebber het langst wist voor te blijven. Maar als er een prijs voor de verstandigste coureur zou bestaan, zou Evenepoel daar het meeste recht op hebben.
Over de auteur
Robert Giebels is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over wielrennen en Formule 1.
Want waar Pogacar – ‘de afdaling is supersnel, maar ik ken de weg heel goed van vele weken trainen in het verleden’ – en in mindere mate diens voornaamste concurrent Vingegaard in de lange afdaling alle risico’s namen en de 100 kilometer per uur aantikten, koos Evenepoel voor een voorzichtige aanpak.
En geef hem eens ongelijk: de jonge Belg zat achter Gino Mäder toen die verongelukte na een val in een ravijn met dezelfde snelheid als waarmee Pogacar en Vingegaard reden. Woedend was Evenepoel die inktzwarte dag, donderdag 15 juni 2023. ‘Een finish op de top was perfect mogelijk geweest, het was geen goede beslissing om ons deze gevaarlijke afdaling te laten maken.’
Op de top van de Galibier is ook ruimte genoeg voor een mobiel podium, maar de rit eindigde dinsdag ruim 1.200 meter lager, na een afdaling tussen smeltende sneeuwmuren, die sommige bochten spekglad maakten. Het contrast in de afdalingshouding van Pogacar met zijn neus op zijn fietscomputer versus die van de op alles voorbereide Evenepoel was levensgroot. Hij ging in een natte bocht bijna onderuit, vertelde hij aan Sporza. ‘Ik verloor zo wel wat vertrouwen.’
Evenepoel liep in de afdaling bijna een minuut achterstand op Pogacar op. Hij werd daar door Jan en alleman gepasseerd, maar hij is wereldkampioen tijdrijden en zette alles recht op de laatste, niet meer zo hard naar beneden lopende kilometers. Daar passeerde Evenepoel weer iedereen die hem eerder voorbij was gestoken en eindigde de rit als nummer twee. ‘Altijd positief om als tweede te eindigen achter de beste coureur van de wereld.’
Zijn voorspelling kwam meer dan uit: ‘Dit wordt de eerste echte slijtageslag met de klassementsmannen.’ Na alle bonificatieseconden die er op de top van de Galibier en aan de finish te verdienen waren, staat Evenepoel 45 seconden achter Pogacar en 5 vóór nummer drie, Vingegaard. Weer 24 tellen achter de Deen bezet Roglic plek vijf.
Pogacar classificeerde zijn ritzege, nummer 12 in zijn vijfde Tour, ‘ ergens in de top-5’. Mede omdat zijn ploeggenoten zo’n sterke indruk maakten. ‘Vandaag hebben we laten zien dat we het sterkste team zijn.’
Inderdaad zag het in de kopgroep op het steilste deel van de Galibier-klim overwegend wit van de tenues van Pogacars ploeg UAE. Terwijl zij en groupe het tempo opvoerden, zat Vingegaard zonder Visma-Lease a bike-ploeggenoten, miste Roglic zijn helpers van Red Bull-Bora en was Evenepoel alleen in gezelschap van zijn adjudant Mikel Landa. ‘Ons plan was om vandaag hard toe te slaan’, zei Pogacar over de UAE-overmacht, ‘ en we hebben het perfect uitgevoerd.’
Het oogde allemaal als een bergrit in de derde week van een ‘normale’ Tour, met de sterkste renners vooraan. Of aan het slot van deze Ronde van Frankrijk dezelfde renners de dienst uitmaken, daar plaatste Pogacar in omfloerste termen zijn vraagtekens bij in de persconferentie na afloop van de rit.
De vraag was of hij Vingegaard beter en sterker vond dan hij had verwacht, gezien de zware val van de Deen begin april en de daarop volgende lange revalidatie. ‘Vandaag is nog niet beslist waar iedereen staat’, begon Pogacar zijn analyse. ‘Maar in drie weken kan veel gebeuren. Iemand kan zich supergoed voelen, maar opeens ‘uit’ gaan staan – misschien wel heel erg ‘uit’.’ Pogacar bleek het over andere renners dan hijzelf te hebben. ‘Jonas is nu in topvorm, maar we gaan het zien in de volgende etappes.’
Daarbij doelde de geletruidrager vooral op de tijdrit van vrijdag. Vorig jaar won Vingegaard die met een verrassend grote overmacht en verzekerde zich daarin van de eindzege. De eerste tijdrit van deze Tour, die ook afsluit met een race tegen de klok, is in lengte en profiel enigszins vergelijkbaar met die van vorig jaar. Maar toen was Vingegaard in topvorm en bleek Pogacar door een polsbreuk voorbereidingstijd tekort te zijn gekomen.
Nu lijkt de situatie omgekeerd, maar dat vindt Vingegaard alleszins meevallen. ‘Toen we aan de Tour begonnen, verwachtten we in alle vier de eerste etappes tijd te verliezen. We kunnen behoorlijk blij zijn dat dat alleen in deze vierde rit is gebeurd.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant