De lezersbrieven, over waar de tegenvallende mentale gezondheid van jonge vrouwen nou werkelijk aan ligt, Rutte’s uitgebalanceerde staat van dienst, de vakantiewoningen van het nieuwe kabinet, nieuwe carrièreperspectieven, jacuzzi's voor iedereen, en nog veel meer.
Geweld tegen vrouwen, zwangerschapsdiscriminatie, de loonkloof: volgens Siep de Haan kunnen we er beter niet te veel aandacht aan besteden. Dat zou tot een slechte mentale gezondheid bij jonge vrouwen leiden. Beter delen we succesverhalen van ‘geslaagde dames’.
Mijn inschatting: heren als De Haan, die de strijd voor veiligheid, gezondheid en gelijkwaardigheid typeren als ‘vrouwelijke klachten’, die denken dat ‘ambitieuze meiden’ hun goedkeuring en applaus nodig hebben, helpen de mentale gezondheid van vrouwen niet. Ik word er in ieder moedeloos van.
‘Fijn en verstandig’ zou zijn om te zorgen voor gelijke kansen en de vrije en veilige ontwikkeling van jonge vrouwen. Dat vraagt het adresseren van die zaken waaruit blijkt dat we er nog lang niet zijn; de aandacht in onder andere de media is dus terecht en noodzakelijk.
Bente Jorritsma, Haarlem
Na vier kabinetten-Rutte kan nu de balans worden opgemaakt: van 100 naar 130 km per uur en weer terug. Studiefinanciering afgeschaft en weer terug ingevoerd. Verhuurderheffing ingevoerd en weer afgeschaft. Ministerie van VROM opgedoekt en weer op poten gezet. Jacht op toeslagenouders geopend en daarna miljarden euro op tafel om het weer recht te zetten. De gaskraan wagenwijd open- en daarna weer dichtgedraaid. PAS-melders de ruimte geven, of toch maar weer niet.
Je kan er maar druk mee zijn.
Frans Maas, Breda
Handig wel, dat de nieuwe staatssecretaris Fiscaliteit Folkert Idsinga in zijn vorige leven zoveel zakelijke belangen had. Minder gunstig lijkt me dat zijn (vakantie-)huizen, en die van zijn collega’s, voorlopig niet meer worden verhuurd. Meer leegstand in de huidige woningmarkt valt niet echt te verkopen.
Nanette Haze, Nijmegen
Na de bordesscène kwam het ineens bij me op: je kan ook zomaar minister worden! Je hoeft er geen opleiding voor te volgen en geen examen af te leggen. Ik zou willen voorstellen: begin met de inburgeringscursus.
Jack Tensen, Blokker
Ellen Schoof heeft het artikel over de overgang in de zaterdagkrant niet helemaal begrepen als ze er voor pleit de overgang niet te medicaliseren. Het artikel gaat niet over ‘vrouwen die zich af en toe ziek voelen door de overgang’, maar over jarenlang niet kunnen functioneren in werk- en thuissituatie door de overgangsklachten. Kijk nog even naar de hilarische illustratie bij het artikel, die alle klachten opsomt. Kom, zusters van middelbare leeftijd, laten we elkaar serieus nemen. Als wij het al niet doen…
Marijke de Vries, Den Haag
In de strijd tegen het roken mogen supermarkten per 1 juli geen tabaksartikelen meer verkopen en betaal ik inmiddels 23,20 euro voor mijn pakje B-merk shag. Als we de prijs van vlees hier tegen afzetten, komen we tot haast utopische prijzen. Een simpel kipfiletje van 150 gram zou 69,60 euro kosten. Een pondje half om half voor die ouderwetse gehaktbal van oma: 116 euro. Een slim varkentje zou, nét voordat-ie verzoop in de broeibak, nog kunnen uitrekenen dat als dieren net zo gewaardeerd zouden worden als tabak, iedereen zijn eigen jacuzzi zou kunnen hebben. Ook de boer.
Loes Verhoef, Utrecht
‘Vertrouwen in overheid bij lageropgeleiden dankzij kabinet fors toegenomen’, kunnen we lezen. Ik wil hier de volgende kanttekeningen bij maken: dit zijn ook de mensen die het moeten hebben van lage inkomens, allerhande toeslagen, inclusief terugvorderingsacties, (ongeïsoleerde) woningen in probleemwijken, et cetera. Het zijn deze mensen die de hardste klappen opvangen bij crises. Als het gaat om het delen in (toegenomen) welvaart staan zij steeds achter in de rij.
Velen van hen hebben van de politiek of de overheid weinig tot niets te verwachten en hebben nu hun hoop gevestigd op ultra-rechts. Hetzelfde verschijnsel doet zich ook voor in andere Europese landen. Het (stem)gedrag van mensen met een dergelijke achterstandspositie linken aan hun opleidingsniveau, fungeert als een soort van schaamlap voor diegenen die de lakens uitdelen. Zo van: ‘Ze weten niet beter’. Als we de werkelijke oorzaken geen stem geven, ontbreekt ook de prikkel om iets te veranderen.
Wil Roeden, Maastricht
De reportage over de Slavernijherdenking laat zien dat er twee opvattingen zijn over de geschiedenis. Er zijn er die nostalgisch navelstaren en zich vastpinnen op de onveranderlijke waarheid van de geschiedenis. En er zijn er die anderen willen wijzen op de zich ontwikkelende geschiedenis van de waarheid.
Sicco de Jong, Zuidlaren
Het nieuwe kabinet bezuinigt ongekend op ontwikkelingssamenwerking en laat structureel een gat vallen van 2,4 miljard op jaarbasis. De resterende begroting van 1,2 miljard is ver onder de norm van 0,7 procent van het bruto nationaal inkomen die we in verschillende verdragen hebben afgesproken. Maar als het aan minister Klever (Buitenlandse Handel en Ontwikkelingshulp) ligt, schaffen we steun voor ontwikkelingslanden helemaal af.
De nog altijd levensgrote, wereldwijde kloof tussen rijk en arm uit zich onder andere in de onbeantwoorde kredietbehoefte van mkb-ondernemers in ontwikkelingslanden. Dat financieringsgat wordt op 5,7 biljoen (!) dollar geschat. Dat terwijl kleine en middelgrote ondernemingen de voornaamste bron van werk zijn in deze landen. Een cynicus zou zelfs kunnen concluderen dat meer lokale banen een uitstekend middel vormen tegen de voor dit kabinet zo ongewenste migratie.
Ik weiger te geloven dat Nederland een onverschillig land is geworden of dat we plots blind zijn voor ongelijkheid. Laten we de handen ineenslaan en het gat dat de overheid laat vallen zelf dichten.
Wereldwijd specialiseren tal van financiële instituten zich in het verstrekken van betaalbaar krediet aan ondernemers in ontwikkelingslanden. Veel van deze instituten draaien al decennia mee en vormen een prima belegging. Hoog tijd dat pensioenfondsen en andere institutionele beleggers een strategie ontwikkelen voor dergelijke investeringen. Ook voor particulieren zijn er volop mogelijkheden. Voor wie het zich kan veroorloven, is dit verreweg de makkelijkste vorm van protest.
Arno Hoogenhuizen, Rotterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant