Vorig jaar werden de parlementaire honneurs waargenomen door oud-Kamervoorzitter Vera Bergkamp. Dit jaar bij de Ketikoti-viering, afgelopen maandagmiddag in het Amsterdamse Oosterpark, werd diezelfde stoel leeggelaten.
Martin Bosma, huidig Kamervoorzitter en iemand die ooit nog brood zag in de homeopathisch verdunde samenleving (hij was in het verleden directeur van de multiculturele radiozender Colorful Radio), was de grote afwezige. Niet welkom wegens de diepbruine drek die hij de afgelopen twintig jaar heeft lopen spuien in de Kamer en daarbuiten. ‘Anti-blank haatpaleis’ was zijn quasi-geinig geformuleerd oordeel over een aangekondigd slavernijmuseum.
Over de auteur
Hassan Bahara is tv-recensent voor de Volkskrant.
De NOS-camera’s zoomden maandagmiddag in op de hoogwaardigheidsbekleders op wier aanwezigheid wel prijs werd gesteld. Dat was onder meer het voltallig demissionair kabinet, inclusief PVV-enabler Dilan Yesilgoz. Ook die andere PVV-normaliseerder, Pieter Omtzigt, had plaatsgenomen op een klapstoeltje, om stil te staan bij, zoals de NSC-leider dat op X formuleerde, ‘de schaduwkant van onze eigen geschiedenis’.
Een jaar geleden was het op dezelfde plek tranen en stevige omhelzingen alom toen de koning eindelijk excuses aanbood voor het Nederlands slavernijverleden en de rol van zijn familie daarin. Een monumentaal moment en het startschot voor een officieel herdenkingsjaar, vol activiteiten om het publiek meer bekend te maken met onze slavernijgeschiedenis.
In het Oosterpark moest dat herdenkingsjaar tot een gepast einde gebracht worden. Nazaten van tot slaaf gemaakten hadden daar liever geen omvolkingsaanhangers bij als Bosma. Daarnaast: de Kamervoorzitter heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij de geboden excuses voor het Nederlands slavernijverleden het liefst zou willen terugdraaien.
En toch was Bosma en alles waar hij voor staat niet te missen in het Oosterpark. Impliciet kwam hij aan bod in de teksten van de verschillende prominenten. ‘Onze stappen zijn onomkeerbaar’, sprak oud-onderwijsminister Robbert Dijkgraaf, om te benadrukken dat eenmaal gemaakte excuses niet zomaar ongedaan gemaakt kunnen worden.
Linda Nooitmeer, voorzitter van het Nationaal instituut Nationaal Slavernijverleden en erfenis (Ninsee) had even daarvoor woorden van gelijke strekking gesproken. ‘Niemand is in staat om de doorbroken stilte over ons verleden weer te doen gelden.’
De duidelijkste verwijzing naar Bosma kwam van de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema. Zij ging recht op Bosma’s smoezelig gedachtegoed af. ‘Pijn die wordt ontkend, kan niet helen. Omdat oude wonden worden geïnfecteerd met omvolkingstheorieën, wit superioriteitsdenken en xenofobie.’
In een hoofdredactioneel commentaar van NRC werd Bosma’s afwezigheid tijdens Ketikoti betreurd. Een middagje in het Oosterpark had hem waarschijnlijk niet direct van mening doen veranderen over wat hij ‘slavernijgedram’ noemt, maar ‘wellicht had het hem tot nadenken gestemd’.
Ketikoti als een bewustwordingsmoment voor een gestaalde omvolkingstheoreticus. Tsja. In het Oosterpark leek die gedachte ver weg. Daar heerste vooral opluchting dat de guurrechtse politieke wind met succes buiten het park was gehouden. Die mag op het koninklijk bordes zijn feestje vieren. Maandag vierden we gelijkheid, fatsoen, en waardigheid.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant