Het goede doel is gevestigd in een villa, achter een voordeur met goudbeslag. Categorie ‘welzijn’ en dan ‘overig welzijnswerk’, ook actief op het gebied van ‘natuur en milieu’. Maar liefst vijftien vrijwilligers zetten zich belangeloos in.
In de villa houden ze zich bezig met het beschermen van de ‘leefomgeving’, het versterken van de ‘sociale cohesie’ in een klein dorp en ook het ‘bevorderen van het vertrouwen in de plaatselijke overheid’.
Schenken mag belastingvrij. De fiscus is coulant. We hebben hier immers te maken met een organisatie die zich inzet voor het ‘algemeen belang’, of zoals dat in jargon heet: een ‘algemeen nut beogende instelling’, een ANBI.
De giften stromen binnen. Volgens de laatste officiële stukken beschikt de organisatie over ruim 35 duizend euro. In de praktijk loopt het bedrag verder op. De ‘oorlogskas’, zoals ze die in de villa noemen, is goed gevuld, en dan moet ‘de grote wervingsactie’ nog van start gaan.
De Stichting Samen Santpoort-Zuid, door tegenstanders ook wel omschreven als ‘samen voor ons eigen’, is op zichzelf niet tegen de komst van asielzoekers, het is belangrijk om dat te benadrukken, anders ontstaan er straks nog problemen met de ANBI-status.
Wel is de stichting opgericht uit verzet tegen de plannen voor een ‘groot asielzoekerscentrum’, het zou gaan om tweehonderd bewoners. Ze worden mogelijk gehuisvest in het vlakbijgelegen groen, ‘bijzonder provinciaal landschap’, bpl, in vaktermen.
Dit wonderlijke verhaal begint 10 kilometer verderop in dezelfde gemeente, in het armere dorp Velsen-Noord. Daar worden bij wijze van noodopvang vluchtelingen opgevangen op een schip in het Noordzeekanaal. Dat schip gaat weg.
Met het oog op de spreidingswet zoekt de gemeente Velsen een andere locatie om asielzoekers te huisvesten. Zo viel het oog op het kleine, sjieke Santpoort-Zuid. In de lommerrijke straat waar de stichting gevestigd is, racen kinderen langs op fatbikes.
Aan de ene kant staan villa’s, aan de andere kant fraaie geschakelde huizen, even verderop bevinden zich sociale woningbouwflats, want die zijn hier ook. In een weiland prijkt een billboard van de stichting, ‘geen groot, maar klein en veilig azc in ons dorp’ en natuurlijk ‘doneer nu’.
Dat doen bewoners massaal. Ze maakt zich zorgen, vertelt een vrouw in haar achtertuin, ‘al ons geld zit in dit huis’. Ze vreest voor rondhangende alleenstaande mannen, ze heeft twee tienerdochters. Is het niet ook ‘de kat op het spek binden’, filosofeert ze, vluchtelingen die zelf niets hebben, onderbrengen vlak bij zulke mooie huizen.
Wat niet meehelpt: de communicatie vanuit de gemeente verliep beroerd, informatie blijft geheim, de bewoners moesten de plannen vernemen uit de IJmuider Courant. ‘Het traject wekt bepaald geen vertrouwen’, zegt een buurman in een van de huizen naast de stichting.
Niet iedereen in de buurt denkt er hetzelfde over. Tegenover de stichting staat een bewonersgroep die positief staat tegenover de plannen voor een asielzoekerscentrum. Maar ja, vertelt woordvoerder Gideon Schipper, ‘we zijn geen stichting en we hebben geen ANBI-status’.
Nee, dan de stichting. Het voordeel is dat die kan ‘procederen als rechtspersoon’, zegt penningmeester Fokko Ringersma door de telefoon vanaf zijn vakantieadres. Het gaat om ‘bevordering van het democratische proces’. Met het doen van ‘WOO-verzoeken’ wordt transparantie afgedwongen. En voor het aanjagen van de buurtcohesie is er binnenkort een gezellige zomerborrel.
Een asielzoekerscentrum in beschermd groen, dat gaat ten koste van de ‘nachtegaaltjes’ en de ‘vleermuisjes’. Gelukkig is de stichting ‘financieel zeer gezond’. Als de gemeenteraad inderdaad voor de komst van het asielzoekerscentrum stemt, dan ‘gaan de proceskosten flink oplopen’.
Maar de vraag is of het zover komt. De gemeente verkent inmiddels andere locaties om vluchtelingen te huisvesten. Misschien wel in de periferie, in elk geval ver verwijderd van het goede doel met een uitpuilende oorlogskas.
a.vanes@volkskrant.nl
Over de auteur
Ana van Es is rondreizend columnist voor de Volkskrant. Eerder was ze onder meer correspondent in het Midden-Oosten.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant