Ouders van studentes die op bangalijsten stonden, hebben de Stichting Stop Bangalijsten opgericht. Op zulke lijsten, die vorig jaar nog werden rondgestuurd door leden van het Utrechtsch Studenten Corps, worden uiterlijk en vermeende bedprestaties van studentes beoordeeld. Marjet Oude Sogtoen, bestuurslid van de stichting, geeft toelichting.
Waarom is de Stichting Stop Bangalijsten nodig?
Marjet Oude Sogtoen: ‘Slachtoffers van online seksueel grensoverschrijdend gedrag moeten alles zelf regelen en betalen. Daarnaast moet er echt een cultuurverandering komen binnen de verenigingen. Bepaald gedrag zit zo ingebakken in de cultuur. Er is na het verschijnen van de bangalijsten door universiteiten, hogescholen en de verenigingen heel veel gedaan. Maar we merken dat dit niet voldoende is. Ik ben zelf ook lid geweest van het corps en heb er een erg leuke tijd gehad. Dat dit nu niet meer kan, is jammer. Ik gun iedereen een leuke studententijd.’
Hoe ziet zo’n cultuurverandering eruit?
‘Het is nog steeds zo dat mensen denken dat het cool is om zo’n bangalijst te maken en te verspreiden. Zo’n lijst die in een appgroep wordt doorgestuurd, bijvoorbeeld. Mensen zijn zich totaal niet bewust van de gevolgen, van hoeveel ontvangers de lijst doorsturen en wat daarmee wordt aangericht. Met één druk op de knop kun je tegenwoordig enorme schade aanrichten in iemands leven. Dat moeten jonge mensen leren. Die bewustwording is er nog helemaal niet.’
Wat gaat de Stichting Stop Bangalijsten precies doen?
‘Wij willen een blijvende cultuurverandering in gang zetten door in gesprek te gaan met universiteiten, hogescholen en studentenverenigingen. We zullen daarnaast ook fondsen moeten werven, zodat slachtoffers in de toekomst kunnen worden bijgestaan. Ik ben zelf moeder van een slachtoffer, wij moesten als slachtoffers van alles zelf gaan oplossen.’
Hoe bedoelt u dat?
‘Je moet je voorstellen dat jij op straat fietst en ik jou met de auto aanrijd. Jij ligt gewond op de grond en bent het slachtoffer. Ik stap uit mijn auto en zeg: ‘Sorry hoor, voor wat ik zojuist heb gedaan. Ik ga het nooit weer doen, doei!’ En ik rijd gewoon weg en laat je op straat achter. Dat is de positie waarin slachtoffers van online grensoverschrijdend gedrag zich op dit moment bevinden. Die moeten het helemaal zelf uitzoeken.’
De oude wet- en regelgeving wordt op 1 juli vervangen door een nieuwe zedenwet, waarin meer vormen van online grensoverschrijdend gedrag strafbaar worden. Gaat dit iets veranderen?
‘Dat zou kunnen, als er tenminste sprake is van duidelijke sancties. De universiteiten en hogescholen zouden op dat vlak meer kunnen doen dan wat ze nu doen. Ook van de verenigingen verwachten wij meer. De code die zij in juni publiceerden is helemaal oké qua intenties, maar er staan geen sancties in voor mensen die grensoverschrijdend gedrag vertonen. Dat kan beter. De vereniging heeft de daders van de bangalijsten een schorsing opgelegd, maar wij weten bijvoorbeeld niet of die voldoende wordt nageleefd. Dat is interne rechtspraak geweest, waar wij geen zicht op hebben.’
U bent moeder van een van de vrouwen die op de bangalijst zijn gekomen. Hoe gaat het met uw dochter?
‘Daar wil ik niet specifiek op ingaan. Maar geloof me: op het moment dat zo’n lijst uitkomt, is er ongeloof, ontkenning en paniek. Je denkt als jonge vrouw bij iedereen die je aankijkt: die weet het. Dat gaat echt heel ver, je voelt je niet meer zeker, je denkt dat echt iedereen het weet. Dat geeft een heel onzeker gevoel.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant