Vier jaar lang heeft Koos een geheime liaison met een vrouw die hij kent van zijn sportclubje. Pas als daar een einde aan komt, realiseert hij zich dat hij haar niet kwijt wil. Maar dan heeft ze al voor een ander gekozen.
Koos (63): ‘Het gebeurde in een weekend, nu een paar weken geleden. Ik ging met mijn zoon naar de fietswinkel en zag in de werkplaats de fiets van mijn rivaal staan: de vriend van de vrouw van wie ik hou, de man aan wie ze een maand eerder de voorkeur had gegeven boven mij. Geen twijfel mogelijk, het moest zijn fiets zijn. Ik herkende het wiel, want dat had ik zelf gemaakt. Mijn maag kromp ineen en plotseling kwam uit het niets een gedachte in me op: stel dat ik een briefje in zijn zadeltas zou stoppen waarop stond dat zijn vriendin en ik al hun hele relatie iets hebben samen?
De liefde van nu is een rubriek in Volkskrant Magazine over seks en relaties.
‘Ik kende haar langer dan hij. In de zomer van 2019 hadden we elkaar ontmoet. We zaten met zijn tweeën in hetzelfde sportclubje. Ze was toen nog getrouwd en we praatten er vaak over hoe verbazingwekkend veel moed er eigenlijk voor nodig is om uit een verstikkende situatie te stappen zoals een huwelijk dat niet werkt. Onze gesprekken smeedden een vertrouwelijkheid die leidde tot meer. Vier jaar dartelden we los-vast om elkaar heen. Vrijheid blijheid.
‘Al die tijd bleef ik mezelf voorhouden dat ik na drie mislukkingen nooit meer een relatie wilde. Ik geloofde echt dat het beter was me nooit meer te binden, ook al zei zij dat ze van me hield en deden we intussen alles wat bij een relatie hoort: vrijen, uit eten, naar de film en appen als we niet bij elkaar waren. Maar zolang ik het geen verkering noemde, voelde ik me veilig, zolang we niets concreets hebben afgesproken, zou het vast ook niet erg zijn als het weer ophield, dacht ik. Ook toen ze een relatie kreeg met een ander en daarna nog een, omdat zij wel behoefte had aan iets serieus, bleven we elkaar zien; de naamloosheid van wat ons bond stond dat toe.
‘Dat veranderde een tijdje terug. Ze was intussen al ruim een jaar met deze nieuwe man. We waren op een avond naar de film geweest toen ze na afloop een appje kreeg van hem: ik kan je niet bereiken, waar ben je. Toen begrepen we allebei dat deze geheime liaison zijn langste tijd had gehad. Wat wij hadden was de vrijheid ontgroeid en was ons gaan beperken. We moesten stoppen. Maar een paar dagen later kreeg ik enorme spijt. Het inzicht kwam fel, alsof een gordijn plots werd opgetrokken. Wat was ik stom geweest. Ik had gewoon al die jaren niet gedurfd mijn gevoelens in de ogen te kijken, maar nu zou ik haar vertellen hoeveel ik van haar hield.
‘Ze was op dat moment net vertrokken naar een congres in het buitenland. Ik belde haar te midden van haar collega’s, zei dat ik al die jaren te voorzichtig was geweest, maar nu klaar was om haar eindelijk mijn vriendin te noemen. ‘Ik hou van je.’ Ze reageerde stomverbaasd en antwoordde: ‘Waarom heb je dit niet anderhalf jaar eerder gezegd?’ Ze gaf toe dat ze ook nog steeds van mij hield, maar wilde uiteindelijk niet voor me kiezen. Ze was nu immers al met hem. Ik was te laat. Voor scheiden was moed nodig, maar voor commitment ook. En toen ik die eindelijk had verzameld, was er niets meer aan te doen.
‘Later die zaterdagochtend bracht ik afval naar de vuilstortplaats en op weg met de auto bleef het maar malen. Ineens wist ik het: ik moest terug naar de fietszaak, ik moest mijn fout herstellen. Dat briefje met die wraakzuchtige boodschap dat mijn leven zou veranderen, zou ik alsnog in die zadeltas stoppen. Als hij het zou uitmaken, redeneerde ik op een manier waarop alleen verliefden hallucineren, konden wij weer samen verder en dit keer echt als man en vrouw. Waren zij en ik niet allang een stel geweest als ik niet zo had getreuzeld? Hoe vaak had ze dat niet gesuggereerd? Ja, ik moest gewoon terug naar de fietszaak.
‘Ik reed terug naar huis, bracht mijn zoon naar binnen, scheurde een velletje van de gelinieerde blocnote op het dressoir en schreef: ‘Het lijkt erop dat zij voor jou gekozen heeft, maar er is iets wat je moet weten: de hele periode dat jullie samen waren, had ze ook iets met mij.’ Toen vouwde ik het op, pakte mijn fiets en reed ermee naar de fietswinkel. Schaamte duwde ik weg. Toen ik de deur uitging had ik me even afgevraagd: is dit wat je echt wil? Maar nu was alle twijfel verdwenen. Als ik haar niet kon krijgen, dan hij ook niet.
‘Een paar uur daarvoor, toen ik er met mijn zoon was, was de werkplaats leeg geweest; het personeel was aan het lunchen. Nu liep iedereen af en aan. De meeste monteurs kende ik, ik heb mijn fiets bij hen in onderhoud en we werken soms samen, niemand vond het raar dat ik er was. Maar hoe kreeg ik ongezien dat velletje papier in die tas? Ik friemelde eraan en wachtte op een geschikt moment om de zadeltas te openen. Toen dat niet kwam, en de mannen maar af en aan bleven lopen met gereedschap, propte ik het briefje heel snel in een opening tussen het zadel en het tasje. Misschien zou het zijn bestemming nooit vinden, het zou op de grond kunnen vallen als iemand ertegenaan stootte, of, erger nog, niet hij maar zijn vriendin, mijn ex en hopelijk spoedig zíjn ex, zou zijn fiets komen ophalen en het lezen. Ik liep naar buiten, neutraal, eigenlijk zonder duidelijk gevoel.
‘Ik wachtte een kleine week. Er gebeurde niets, maar na een dag of zeven kreeg ik ineens een appje. Van haar. Ik las: ‘Wil je me kapot hebben?’ Ze noemde mijn liefdesdaad een smerige streek en ik begreep haar wel. Het was ook niet fraai wat ik had gedaan, maar nu had ik in ieder geval alles geprobeerd. Liefde is een beest, het ene moment heb je er alles voor over om elkaar voor eeuwig gelukkig te maken en het volgende moment doe je elkaar moedwillig pijn en verraad je elkaar. En het gekste van alles: de genoegdoening duurde veel korter dan ik had verwacht en maakte na een paar dagen alweer plaats voor het doffe verdriet en gemis van ervoor. Vorige week zag ik ze zitten op een terras, in de buurt van de fietswinkel. Ze zijn nog steeds samen.’
Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Koos gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.
Van eenmalige avonturen tot langlopende relaties: Corine Koole is voor deze rubriek en de gelijknamige podcast op zoek naar verhalen over álle soorten liefde en bijzondere ervaringen die (ook bij jongere lezers) tot nieuwe inzichten hebben geleid.
Meedoen? Mail een korte toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant