Animalia is zo’n film die zich op talloze manieren laat kijken. Als suggestieve rampenfilm, maar ook als kijkje in de fascinerende gedachtewereld van een vrouw die op het punt staat nieuw leven te geven.
Er zijn filmmakers die minder ambitieus debuteren dan Sofia Alaoui (34). Animalia ontpopt zich na het eerste kwartier tot – houdt u vast – een raadselachtig sciencefictiondrama waarin onder meer de aard van moederschap, de verhouding tussen mens en natuur, het bestaan van God en zelfs onze plek in de kosmos wordt onderzocht. Wie zich wil onderdompelen in een waarachtig originele genrefilm die doet denken aan de betere films van M. Night Shyamalan, zit goed bij deze in Frankrijk geschoolde Marokkaanse regisseur.
Over de auteur
Berend Jan Bockting schrijft voor de Volkskrant over film.
Voor het zover is, laat Alaoui haar hoogzwangere hoofdpersonage Itto (Oumaïma Barid) ronddolen in een huishouden dat óók een zekere bevreemding wekt, als een soort voorbode van wat komen gaat. De reusachtige woning naast een groot meer waar ze met haar schatrijke echtgenoot Amine (Mehdi Dehbi) woont, is geen plek voor levensgeluk.
Het is hier statig, zonder warmte, met gangen en kamers om in te verdwalen. Amine belooft naast het zwembad dat ze na een onderhoud met de gouverneur binnenkort nóg rijker zullen zijn, maar Itto brengt haar tijd liever door met het keukenpersoneel. Daar wordt in ieder geval niet op haar neergekeken, als eenvoudige vrouw van Berberse komaf die is getrouwd met een telg van de Franssprekende Marokkaanse zakenelite.
Wanneer Amine voor korte tijd vertrekt om zijn ‘project’ te voltooien – iets met een zweem van corruptie en vriendjespolitiek – kan Itto een glimlach niet onderdrukken. Plotseling heeft ze het rijk voor zich alleen en zingen The Isley Brothers op de soundtrack: ‘It’s your thing, do what you wanna do’.
Dan barst een regenbui van Bijbelse proporties los en belt Amine om te zeggen dat hij ergens is komen vast te zitten. Na een roerige nacht blijkt alles de volgende dag nog veel erger. Het leger zwermt rond het meer, telefoonnetwerken liggen plat en als Itto een lift krijgt om Amine te zoeken, blijken onderweg de dieren zich ongewoon onrustig te gedragen. ‘Bezeten’ zijn ze, meent iemand, maar zoals elke definitie waarmee mensen deze vreemde nieuwe wereld trachten te verklaren, blijft veel vooral onzeker.
Animalia is zo’n film die zich op talloze manieren laat kijken. Als introverte, suggestieve rampenfilm, waarin een onverklaard natuurverschijnsel en mogelijk zelfs een buitenaardse invasie of goddelijke ingreep de van de werkelijkheid losgezongen mens terug op aarde zet. Maar zeker ook als fascinerende gedachtewereld van een vrouw die op het punt staat nieuw leven te geven in een wereld vol valse profeten – en op dit kruispunt haar bestaan onder ogen ziet. Wát een debuut.
Sciencefiction
★★★★☆
Regie Sofia Alaoui
Met Oumaïma Barid, Mehdi Dehbi, Fouad Oughaou
90 min., in 27 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant