In een week waarin de Chinese ruimtevaart opnieuw demonstreerde tot de beste ter wereld te behoren, was ook de keerzijde van al dat technisch vernuft niet ver weg.
De CNSA, de Chinese tegenhanger van de Nasa en Esa, bracht dinsdag de meest complexe maanmissie uit de menselijke geschiedenis tot een goed einde. Op dat moment gingen op onder meer Chinese sociale media echter ook al enkele dagen de gevolgen rond van de lancering op zaterdag van de Chinees-Franse Svom-missie.
Die missie heeft als doel om gammaflitsen te onderzoeken, heftige uitbarstingen van hoogenergetische gammastraling diep in het kosmische.
Bij één zo’n gammaflits komt honderden malen meer energie vrij dan bij de ontploffing van een complete ster. Toch vond het meest verontrustende vuurwerk rond de lancering plaats op aarde, toen een trap van de Chinese Lange Mars 2C-raket achteloos richting het planeetoppervlak tuimelde, op een plek waar gewone Chinezen aan een tot dan toe vermoedelijk vrij normale zaterdag bezig waren.
De beelden spraken voor zich. Een fiets, midden op straat achtergelaten. Mensen die met handen op de oren en angst in de ogen wegrennen. Op de achtergrond een geluid als van een overvliegende straaljager, en aan de horizon een okergele streep, met een overduidelijk onderdeel van een raket aan de punt.
Twitter bericht wordt geladen...
Ruimtevaartkenners weten: zie je oranje-gele wolken, dan is het foute boel. Dit soort rakettrappen bevatten nog brandstof, een hypergolisch mengsel dat niet alleen heel effectief is voor wie dingen omhoog wil schieten, maar ook zeer giftig en levensgevaarlijk voor mensen.
Waar Amerikaanse en Europese lanceerinstallaties mede daarom vaak aan de kust staan, ver weg van steden en dorpen, heeft men in China ook bases in het binnenland opgetuigd. Hoewel de Chinese overheid vooraf waarschuwt wanneer een lancering aanstaande is, is dit niet de eerste keer dat een rakettrap in de buurt van de lokale bevolking terechtkomt.
Ook China’s krachtige maanraketten, de Long March 5b, zijn internationaal geregeld mikpunt van kritiek. Want ook daar voert men de rakettrappen niet af, maar vallen ze – in dat geval vanuit de ruimte – terug naar de aarde.
En dat terwijl de meeste andere lanceerders tegenwoordig kiezen voor een veilige ‘gecontroleerde terugkeer’ van de rakettrappen, waarbij je precies weet waar de overgebleven stukken zullen landen. Sommigen gebruiken zelfs herbruikbare trappen, die veilig landen en daarna opnieuw worden ingezet bij een volgende lancering, iets dat niet alleen een stuk minder rotzooi oplevert, maar economisch ook gewoon voordeliger is.
Dat China zijn rommel achteloos op een bevolkt gebied laat neerkomen, ogenschijnlijk zonder enige zorg voor de levens van de eigen burgers, is bezien vanuit dat licht nog eens extra schandalig. En dat mogen we bij de steeds indrukwekkender en soms zelfs ronduit inspirerende Chinese prestaties in het kosmische gerust blijven benadrukken.
Over de auteur
George van Hal is wetenschapsredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over sterrenkunde, natuurkunde en ruimtevaart.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns