Gedichtenparodieën Soms wil ze een bekend gedicht parodieëren. Deze zomer deelt schrijfster Joke van Leeuwen een paar daarvan met ons.
De tuinman en de dood
Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: „Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!” -
Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in ’t cederpark de Dood ontmoet.
„Waarom,” zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
„Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?”
Glimlachend antwoordt hij: „Geen dreiging was ’t,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen ’k ’s morgens hier nog stil aan ’t werk zag staan,
Die ik ’s avonds halen moest in Ispahaan.”
P.N. van Eyck
De topman en de dood
Een ondergeschikte spreekt:
Vanmorgen gaf mij onze topman door:
Kom ogenblikkelijk naar mijn kantoor.
Ik heb de dood gezien. Hoe komt die hier?
Dit moet je doen. Het staat al op papier.
Zet hem op straat, want ik ben zeldzaam goed
Waardoor ik dus in leven blijven moet.
Ik wilde toch al naar het buitenland
Vanwege dat gezwatel in de krant
Over vermogens die die linksen zwaar
Willen belasten. Ligt mijn jacht al klaar?
Weg was hij. Bij de koffieautomaat
Zag ik de dood. We hebben wat gepraat.
Dit hoort niet, zei ik, dit is ongepast.
Glimlachend zei hij: Ach, ik was verrast
Toen ’k ’s morgens bezig zag uit alle macht
Die ’k ’s nachts uit zee moest halen naast zijn jacht.
Joke van Leeuwen
Joke van Leeuwen nodigt ons uit in de speeltuin van de poëzie deze zomer. De komende weken publiceren we een aantal parodieën die ze maakte op bekende Nederlandse gedichten.
„Het is heel iets anders dan wat ik gewoonlijk schrijf,” vertelt Van Leeuwen over haar parodiepoëzie. „Normaal schrijf ik romans, kinderboeken en een heel ander soort poëzie,” zegt de veel bekroonde auteur en tekenaar. In september verschijnt haar historische roman Alle tijden zijn onzeker.
„Maar af en toe heb ik tussendoor zin om een parodie op een bestaand Nederlands gedicht te schrijven. Het is niet bedoeld als kritiek op dat gedicht, maar ik zie het als een spel, om al associërend een parodie op zo’n gedicht te maken. Je kan er in reageren op actuele zaken, terwijl ik ondertussen zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke klanken van het gedicht wil blijven. Dat is een leuke uitdaging.” Een paar van Van Leeuwens gedichtparodieën zijn komende weken zo af en toe hier te lezen.
Source: NRC