Jerdy Schouten (27) is vormgever op het middenveld van het Nederlands elftal. Hij geniet intens van de blinkende kant van de medaille in het voetbal.
Ook dinsdagavond, voor het duel met Oostenrijk in Berlijn, heeft Jerdy Schouten oogcontact met zijn familie op de tribune. Al zal dat misschien lastiger zijn met die sintelbaan om het veld. ‘Geweldig als ik ze aankijk tijdens het Wilhelmus.’ Heeft hij zulke goede ogen? ‘Ze hebben heel goede plekken.’ Hij schaterlacht, de lach die hij geregeld laat schallen.
Schouten had een plan. In de Champions League voetballen. Dichter bij zijn zus en zijn net geboren nichtje zijn. Oranje halen. En nu zit hij hier, in Autostadt in Wolfsburg, tussen de luxe. Het ene na het andere tv-station wil horen van zijn EK-belevenissen in de basisploeg van het Nederlands elftal. Hij speelde pas zeven interlands, waarvan twee op het EK.
De lach krijgen ze niet van zijn gezicht. Terug naar dat plan. Hij had zijn contract verlengd bij Bologna, maar iets knaagde. ‘Mijn zus kreeg een kleintje, het eerste kind in mijn directe omgeving. De eerste drie maanden had ik mijn nichtje bijna niet gezien. Dat vrat een beetje aan me. Ik wilde ook dichter bij het Nederlands elftal komen. Ik had het gevoel dat het voordeliger zou zijn als ik bij PSV voetbalde.’ Het plan pakte fantastisch uit. Hij won de titel en voetbalt in Oranje.
Schouten is een anti-held op het veld. Rossig. Witte benen. Opgeklommen uit de krochten van het betaald voetbal, als in een clichématig sprookje. Hij zag de andere kant van de medaille. Met de trein naar Leeuwarden en geen contract krijgen bij Cambuur. Telstar als laatste kans beschouwen. ‘Ik had het voor geen goud willen missen.’ Mede omdat hij weet hoe de doffe zijde oogt, is de blinkende kant van de medaille oogverblindend. Dat hij, die zich vroeger vergaapte aan de door zijn vader op een muur van zijn slaapkamer geschilderde middenvelder Cesc Fabregas, nu in hetzelfde toernooi speelt als Rodri van Spanje, ook zo’n geweldenaar.
Veel middenvelders ontbreken bij Nederland, onder wie Frenkie de Jong, maar hij hoeft zich niet af te vragen of hij in de basis had gestaan als iedereen er was geweest. Het is niet relevant. Hij tracht het middenveld bij elkaar te houden op het hoogste podium. ‘Dat merk je aan alles. Ik kan nergens kijken, of ik zie het KNVB-logo. Ik had niet echt een verwachting, behalve van het niveau.’ Ga hem niet vertellen dat het geweldig lastig is. Hij voetbalde jaren in de Serie A en een seizoen in de Champions League met PSV. ‘Het niveau is te vergelijken. Daaraan houd ik me vast. En dan is alles op een gegeven moment weer gewoon. Het is doorgaan. Wedstrijden winnen. Presteren. Werken.’
Hij is een defensieve middenvelder die met overzicht en slimme passing, vaak na één keer raken, deels verantwoordelijk is voor de opbouw. ‘Het voelt niet alsof ik nu als een komeet omhoog kom, maar ik ben blij dat het de eerste twee wedstrijden goed ging met het team, en dat ik me op mijn plek voel.’ Op deze zondag willen journalisten weten hoe het is om zonder PSV-ploeggenoot Joey Veerman te voetballen, die zijn plek kwijtraakte na het duel met Polen. ‘Ik ben gewend om met Joey te spelen. Het is even schakelen, omdat er een andere speler naast me staat.’ Veerman is van de pass, Tijjani Reijnders meer van de dribbel. ‘Maar ik heb vaak genoeg zonder Joey gespeeld in mijn carrière. Daarvan lig ik niet wakker.’
Het is sowieso anders dan PSV. Over het duel met Frankrijk: ‘We kozen ervoor om na rust wat in te zakken, om Frankrijk meer aan de bal te laten. In het veld krijg je dan snel het gevoel dat het minder gaat, maar zij hebben niet per se meer gecreëerd dan in de eerste helft. Het gevoel was dat we werden overlopen, maar dat viel wel mee. We lieten hen de bal. Dat voelt anders dan bij PSV, waar wij altijd vooruit drukken en dominant aan de bal willen zijn. Soms moet je realistisch zijn.’
Ook luidde de vraag waarom Oranje geen mandekking speelde op de ongrijpbare Antoine Griezmann. ‘Dat gaat niet. Als team ga je compact staan. Dan is het heel moeilijk om te zeggen: we zetten één man op Griezmann, want dan valt heel je compactheid weg. Je moet zorgen dat hij in zijn zone wordt opgepakt, dat het altijd maar twee meter naar hem is. Dat is lastig, want hij is slim. Dat kan beter, en daar hebben we naar gekeken.’
Hoe het toernooi verder verloopt? Eerst tegen Oostenrijk, met Marcel Sabitzer, die bijna alleenheerser was met Borussia Dortmund tegen PSV, zeker in de eerste helft in Duitsland, ‘terwijl wij het thuis hadden kunnen beslissen. Zij hebben veel goede middenvelders, maar wij ook. Het zou raar zijn als je makkelijke wedstrijden hebt op het EK. Als wij alles geven, hoeven we voor niemand bang te zijn.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant