Ze wonen op 12.500 kilometer afstand van Nederland maar leven hartstochtelijk mee met Oranje. De Molukse fans die nachtenlang opblijven om elke wedstrijd live te zien. Vooral op het eiland Ambon heerst flinke Oranjekoorts.
"Ik hou van Holland", zegt David Martin (58). Trots laat hij onze verslaggever ter plaatse de tatoeage van het KNVB-logo op z'n rug laat zien. Nog trotser is hij op alle rood-wit-blauwe vlaggen en versieringen op het plein in zijn wijk. De plek waar hij met zestig anderen alle wedstrijden van Oranje kijkt.
"Of het nu 4.00 uur 's nachts is of hard regent, elke wedstrijd komen we hier met alle liefde samen om de spelers aan te moedigen", vertelt Martin. "Iedereen leeft dan enorm mee. Het gaat vanaf de eerste minuut helemaal los."
Bij Michael Tipawael (28) begint het al voor de wedstrijd. "Elke keer wanneer ik het Wilhelmus hoor krijg ik kippenvel", vertelt hij met een grote glimlach. "Ik kan de tekst helaas niet meezingen. Maar door mee te neuriën en mijn hand op mijn hart te leggen, voel ik me toch een beetje een Nederlander."
Van muurschilderingen met het KNVB-logo erop tot Nederlandse vlaggen en Ambonezen met oranjeshirts aan. Zeker op wedstrijddagen laten mensen op het eiland in het oosten van Indonesië graag zien dat ze Nederland steunen.
"Mister, Belanda? (Nederland, red.)", vraagt de ene na de andere inwoner die me op een scooter passeert. Mensen maken graag een praatje of een foto met bezoek uit Nederland. Op het eerste zicht opvallend gezien de bewogen geschiedenis.
Zo'n 350 jaar lang koloniseerde Nederland de vele eilanden van Indonesië. Maar daar lijken de mensen op Ambon zich deze dagen niet meer zo druk om te maken.
Tipawael wil het vooral over Memphis Depay hebben. "Hij was altijd mijn favoriete speler, maar valt dit EK echt heel erg tegen. Misschien komt het door z'n haarband, hij lijkt nu meer op een tennisser. Hopelijk zet de bondscoach tegen Oostenrijk Brian Brobbey in de spits."
Dat ze hier zo fanatiek fan zijn van Oranje heeft meerdere redenen. Zo zijn mensen erg trots op Tijjani Reijnders. Die noemen ze in Indonesië Lekatompessy. Dat is de achternaam van zijn moeder die Molukse roots heeft. Bij zijn club AC Milan speelde hij dit seizoen een keer met die naam op het shirt. De beelden gingen viral in Indonesië.
Maar de band tussen de Molukken en Nederland gaat veel verder terug dan Tijjani Reijnders. Belangrijk moment is de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog (1945 - 1949). Duizenden Molukkers vechten dan aan Nederlandse zijde in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger, het KNIL.
Indonesië wint de oorlog en wordt in 1949 officieel onafhankelijk verklaard. Daarop ontstaat spanning tussen het land en de Molukse soldaten. Indonesië ziet hen als verraders, helemaal wanneer ze een eigen republiek uitroepen.
Uit vrees voor een nieuwe strijd haalt Nederland 12.500 Molukse militairen en hun gezinsleden naar ons land. Zij gaan er dan vanuit dat het om een tijdelijk verblijf gaat waarna ze terugkeren naar hun eigen staat. Maar Molukkers wonen jarenlang in simpele barakken zoals in het voormalige concentratiekamp Vught.
Later komen ze in speciale Molukse woonwijken terecht, maar dus niet in een eigen Molukse staat. De frustratie groeit en dat leidt mede tot de dodelijke treinkaping bij het Drentse dorp De Punt. "Molukkers verdienen excuses voor het aangedane leed", zei oud-premier Van Agt later over het Nederlandse handelen.
Nu, meerdere generaties verder, is de Molukse gemeenschap volledig geïntegreerd. Er wonen ruim 71.000 mensen met een Molukse achtergrond in Nederland. En die hebben allemaal nog familie en vrienden op de Molukken. Zo vertelt Michael Tipawael over zijn oom Franciscus die in Geleen woont.
David Martin heeft geregeld contact met zijn neef Nansiri in Moordrecht. "De geschiedenis is wat-ie is", zegt Martin. "Maar ik hoor dat mijn neef en andere Molukkers het nu goed hebben. Dat maakt ons hier als familie ook blij en trots."
Zorgen zijn er eerder over het Nederlands elftal. "We missen echte topaanvallers zoals Van Persie en Robben", klaagt Tipawael. "Ik vrees daarom dat we dit toernooi niet heel erg ver zullen komen."
"Maar mochten we toch het EK winnen wordt het hier in Ambon echt een gekkenhuis", grijnst Martin. Hij sluit in dat geval een tweede Oranje-tatoeage op z'n rug zeker niet uit.
Source: Nu.nl algemeen