Het zomerse theaterfestival begon afgelopen weekend gelijktijdig in Rotterdam en Eindhoven. In Rotterdam hebben danceveteranen Mick Boskamp en Ronald Molendijk succes met Nightlife for Dummies, hun ode aan het nachtleven.
De felgekleurde theatertenten weerkaatsen nu in de glanzende spiegelgevel van het prachtige Depot Boijmans van Beuningen. Het rondreizend festival De Parade is namelijk terug in het Museumpark van Rotterdam, na een afwezigheid van vier jaar. Rotterdam was niet de enige stad waar De Parade vrijdagavond opende, want er is gelijktijdig ook een editie gaande in Eindhoven. Deze gesplitste opening betekent in de praktijk dat zowel de theatertenten en de eetgelegenheden als de vaste medewerkers over twee steden moesten worden verdeeld. De festivals in Rotterdam en Eindhoven zijn dus allebei wat kleiner van opzet. Later deze zomer arriveert De Parade in Den Haag, Utrecht en Amsterdam alsnog in de veel grotere omvang.
In Rotterdam was er dit weekend opvallend veel elektronische muziek te horen in diverse voorstellingen, waarin ook gelegenheid was om te dansen. In de feestelijke voorstelling Nightlife for Dummies blikken twee ervaringsdeskundigen terug op de begindagen van de housemuziek, die ontstond ‘op de smeulende puinhopen van het discotijdperk’. Mick Boskamp was als journalist voor onder andere Hitkrant en Playboy ooggetuige van de opkomst van de dancecultuur in de jaren negentig. Boskamp deelt het podium met Ronald Molendijk, die destijds een prominent dj was in het Rotterdamse nachtleven (onder andere in nachtclub Nighttown). Inmiddels is Molendijk ook bekend als deskundige in SBS Shownieuws.
Over de auteur
Joris Henquet schrijft voor de Volkskrant over cabaret, stand-upcomedy en musical.
In het Opticumtheater, dat de bijzondere opstelling van een ‘anatomisch theater’ heeft, vertellen de mannen over deze muziekgeschiedenis aan de hand van tien hoofdstukken en ‘houseregels’. Bijvoorbeeld: ‘De media begrijpen nooit wat er aan de hand is in de jongerencultuur.’ Dat wordt mooi duidelijk gemaakt aan de hand van een tv-fragment over de tweede editie van festival Mysteryland op de Maasvlakte in 1994. En zo is er meer nostalgie, zijn er grappige anekdoten en verklaart Molendijk zijn liefde aan de muziek van Kraftwerk. Dit vrolijke samenzijn wordt afgerond met een gezamenlijke dans op de klanken van Pump Up the Jam.
Ook in het Paradetheater, verderop in het Museumpark, wordt gedanst, maar dan door de professionals van het ISH Dance Collective. In Animatronics – Men x Machine worden drie dansers aangestuurd door harpist Remy van Kesteren, die niet alleen vanuit zijn muzieklab op zijn eigen harp speelt, maar ook een zogenaamd ‘robotorkest’ aanstuurt door allerlei pedalen en computers te bedienen. Zo ontstaat een mengvorm van harpspel en elektronica. De drie robotachtige dansers zijn via snoertjes en draden aan het muzieklab verbonden. Zij bewegen voor en achter schermen van zwart gaas, waarop ook nog filmbeelden worden geprojecteerd. Geleidelijk komen de dansers meer los van hun technologische oorsprong en gaan zij menselijke trekjes vertonen.
Het optreden fascineert, het spel op de diverse harpen van Van Kesteren is mooi, maar als geheel is Animatronics lange tijd ongrijpbaar en kabbelt het optreden voort. Van Kesteren zou het publiek misschien nog wat meer mee kunnen nemen in de vraag naar wat voor experiment we nu precies aan het kijken zijn.
Ten slotte kun je in de Theatertoren even rustig gaan zitten bij de heropleving van het live hoorspel. Voor de voorstelling Reboot van performancecollectief Urland krijgt het publiek een koptelefoon op. Verteller Thomas Dudkiewicz en sounddesigner Tomas Loos nemen plaats achter hun apparatuur. Dan begint Thomas in bekakt Engels een verhaal over een vrouw, Lucy, die in haar kamer achter een leeg vel papier zit en naar haar pen grijpt om te schrijven. Dudkiewicz begint het verhaal steeds opnieuw (de ‘reboot’), en in elke nieuwe versie krijgt hoofdpersoon Lucy meer macht en controle over de richting van de vertelling.
Het geheel is langdradig en het ironische spel met de werking van fictie en verhalen is niet bijzonder origineel te noemen. Desondanks zijn de geluidseffecten van Tomas Loos fraai en maakt de finale – we zullen niets verklappen – dan wel weer veel goed. Op De Parade krijg je soms meteen wat je wilt, een andere keer moet je er even wat tijd en aandacht in investeren.
Theaterfestival De Parade, in Rotterdam en Eindhoven t/m 30/6, daarna in Den Haag, Utrecht en Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Zomerfestivals 2024: Handjes in de lucht voor de jaren negentig
Source: Volkskrant