Op het NOS Journaal streelde het zachte zonlicht de gelige, Petersburgse gevels en week de duistere nacht voor heel even.
Misschien is het zo gegaan: NOS-correspondent in Moskou Geert Groot Koerkamp krijgt een telefoontje van de chef redactie Buitenland te Hilversum.
‘Geert, jongen, prachtig zoals je ons blijft informeren over de ellende die Poetin uitstort over de Russen. Ga zo door, in bange tijden ben jij een baken van hoop voor de onafhankelijke journalistiek. Ons laatste in Rusland. Maar...’
Korte stilte.
‘Maar?’
Over de auteur
Arno Haijtema is redacteur van de Volkskrant en tv-recensent.
‘Geert, je bent zo ernstig. Ik zie aan je blik dat je lijdt onder al dat ellendige nieuws. En elk item eindig je met: ‘Het is niet waarschijnlijk dat Poetins regime zich ook maar iets aan de kritiek gelegen laat liggen.’ Steevast behoorlijk deprimerend.’
‘Tja, ik kan het niet mooier maken dan het is.’
‘Nee, nee, dat wil ik ook niet. Maar misschien moet je eens even weg uit de beklemming van Moskou. Al dat betonnen brutalisme, al die regen, al die leugens, dat doet geen mens goed. Voor je eigen bestwil: zoek eens een plek op waar de zon schijnt, en maak een reportage waar een béétje optimisme in doorklinkt.’
‘Nou ja, als jij het zegt.’
En zo kwam Groot Koerkamp dit weekend terecht in St.-Petersburg, de noordelijke metropool met zijn midzomernacht. Waar het avondrood nu ononderbroken overgaat in de morgenstond. Waar het zachte zonlicht de gelige gevels streelt en de duistere nacht voor even is geweken.
Koerkamp maakte voor het NOS Journaal van zondag, en de Volkskrant van dinsdag, een reportage over de 83-jarige Ljoedmila Vasiljeva, Poetin-opponent en (kansloos) kandidaat-gouverneur bij de komende verkiezingen.
Ze liet zich interviewen gezeten aan een klaptafeltje op de stoep, op een hoogzomerse dag: één brok onverzettelijkheid, ze heeft het beleg van Leningrad door de nazi’s overleefd. ‘Als de mensen nog hadden geleefd die de verschrikkingen van de blokkade hebben doorstaan, zouden ze walgen bij wat ze nu zien gebeuren’, zei de veteraan.
Het regime weet iemand met zo veel waardigheid niet goed aan te pakken, legde Groot Koerkamp uit, die haar ook vroeg of ze bang was. ‘Ze kunnen me vermoorden, dat gebeurt met de meeste tegenstanders. Maar ik heb een lang leven geleefd’, antwoordde Vasiljeva.
Haar kleine schare aanhangers onderschreef haar pleidooi met diplomatiek gekozen, niet mis te verstane woorden. Een aanhanger: ‘Petersburg en heel Rusland moeten Europees zijn, vredelievend en democratisch.’ Een moedige uitspraak in het openbaar, onder zo’n repressief regime. Dankzij de 83-jarige durven andersdenkenden in haar kielzog hun mening over Poetin kenbaar te maken. Een sprankje hoop, tot ons gebracht door Geert Groot Koerkamp uit de stad die ooit het venster op het Westen heette. Ik wens hem nog honderd midzomernachten.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant