De EU verspeelt mondiale invloed door weg te kijken bij vergeten oorlogen en conflicten zoals de gruwelijke burgeroorlog in Soedan.
Terwijl alle ogen gericht zijn op de oorlogen in Gaza en Oekraïne ontwikkelt zich in Soedan een humanitaire catastrofe van ongekende omvang. Zeker tien miljoen mensen zijn op de vlucht geslagen sinds het uitbreken van de burgeroorlog in april vorig jaar. Humanitaire hulp bereikt inwoners nauwelijks meer, waardoor voor miljoenen burgers hongersnood dreigt.
Uit de verhalen van de circa twee miljoen vluchtelingen die buurlanden als Tsjaad en Egypte wisten te bereiken, blijkt dat op grote schaal oorlogsmisdaden worden gepleegd zoals plundering, verkrachting en standrechtelijke executies. Ook wijst alles erop dat uithongering als wapen wordt ingezet en dat sprake is van etnische zuiveringen door de paramilitaire Rapid Support Forces (RSF) van generaal Mohamed Hamdan Dagalo.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Ondanks de gruwelijkheden en het uitzichtloze lijden van de bevolking haalt deze oorlog nauwelijks de voorpagina’s. Hetzelfde geldt voor tal van andere ‘vergeten’ conflicten in de wereld zoals in de Sahel, Myanmar, of Haïti. Vorig jaar was een record van 120 miljoen mensen op de vlucht – drie keer zoveel als in 2012. Het leeuwendeel schuilt bij vaak eveneens straatarme gastgemeenschappen in de eigen regio. Slechts een deel komt terecht in vluchtelingenkampen die het met steeds minder geld van de internationale donors moeten doen. Een nog kleiner deel stapt op een bootje richting Europa.
Toch gaat daar alle aandacht naartoe: het tegenhouden van vluchtelingen en migranten die illegaal Europa proberen te bereiken. Voor de ellende en conflicten waarvan veel van deze mensen vluchten is steeds minder belangstelling. Machteloosheid en gelatenheid lijkt de overhand te hebben. Niemand lijkt nog de illusie te hebben om strijdende partijen tot de orde te kunnen roepen. Bovendien lijken de westerse belangen bij een oorlog ver weg in Afrika op het eerste gezicht minder groot. Ten onrechte, gezien de strategische ligging aan de Rode Zee en de Soedanese goudreserves waarmee Rusland de oorlog in Oekraïne mede financiert.
Hoewel humanitaire hulporganisaties veelvuldig de noodklok luiden houden rijke landen de hand op de knip. Van de benodigde 500 miljoen euro voor de opvang van Soedanese vluchtelingen in de buurlanden is slechts eenderde overgemaakt, om de hongersnood in Soedan te bestrijden is slechts 4 procent van het benodigde budget beschikbaar. Voor andere brandhaarden in de wereld zijn de cijfers niet beter.
Directeur Filippo Grandi van de VN Vluchtelingenorganisatie UNHCR waarschuwde deze maand bij de presentatie van de jaarcijfers voor de ‘totale minachting van het internationale recht’ door strijdende partijen en de toenemende ‘apathie en passiviteit’ van de internationale gemeenschap.
Die waarschuwing komt op het moment dat de EU steeds verder naar binnen gekeerd raakt en xenofobie en racisme toenemen. In Nederland treedt een nieuw kabinet aan dat diplomatieke posten wil sluiten, liever helemaal geen vluchtelingen en migranten toelaat en ontwikkelingshulp het liefst zou afschaffen. Door die kortzichtige eigen-volk-eerst-mentaliteit verliest Europa steeds meer politieke invloed. In die leemte grijpen spelers als Iran, Rusland en de Verenigde Arabische Emiraten hun kans en is het wachten op de volgende grote vluchtelingenstroom richting Europa. Dit keer uit Soedan.
Live Oekraïne: Russische sabotage waarschijnlijk de oorzaak van brand in Duitse metaalfabriek
Miljardair Alisjer Oesmanov, ‘een schaker en bulterriër’, voert juridische strijd met Duitsland op
Hoe verloopt de strijd in Oekraïne? Een actueel overzicht met kaarten en grafieken
Source: Volkskrant