Het ging in de Tweede Kamer deze week weer over leugens. Dat onderwerp is een tijdje van de officiële agenda af geweest. Na jaren van nachtelijke debatten over kwijtgeraakte sms’jes, zwartgelakte documenten, zoekgemaakte bonnetjes en herinneringen die verloren, verkeerd of niet-actief waren, was de volksvertegenwoordiging misschien een beetje moe geworden van al dat ter-verantwoording-geroep. Maar nu moest het even.
Dilan Yesilgöz en haar leugen van de nareis-op-nareis-op-nareis (ze had een plukje van een stuk of tien nagekomen familieleden van erkende vluchtelingen aangezien voor ‘duizenden mensen!’) stonden op het menu. Het betreft hier een kwaadaardig en schandalig verzinsel – ‘Fabel op fabel’, zei Don Ceder van de ChristenUnie – dat een beslissende rol heeft gespeeld in het aanwakkeren van angst voor de ander en de verdere dehumanisering van asielzoekenden, al sprak de fantast tijdens het leugendebat in de Tweede Kamer zelf liever van ‘een fout’ en was het gehits tegen weerloze mensen die niks terug konden zeggen allemaal ‘niet bewust’.
Sheila Sitalsing is podcastpresentator en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Bovendien suggereerde ze dat het gerechtvaardigd gehits was, want we hebben hier wel met ‘misstanden’ van doen, in de hele keten van ‘nareis’. Zesenveertig keer achterelkaar gebruikte ze in de Tweede Kamer in dit verband het woord ‘misstand’, als mitrailleurvuur. Waardoor het toch maar mooi in het onderbewustzijn van de argeloze toehoorder is geplant: het recht op een gezinsleven – een fundamenteel mensenrecht dat in het Europese en het universele mensenrechtenverdrag verankerd is – waardoor mensen die als erkend vluchteling tot Nederland zijn toegelaten (de ‘échte vluchtelingen’, zoals ze bij de VVD heten) het recht hebben op hereniging met hun achtergebleven naasten, leidt tot ‘misstanden’. Het ís misschien wel ‘een misstand’.
Het gejok staat voor iets groters. Als een belangrijke politicus een jaar lang straffeloos, bewust en consequent desinformatie kan verspreiden, als ze weigert hierop te reflecteren wanneer ze met de waarheid wordt geconfronteerd, als leugens geen leugens mogen worden genoemd, als leugenachtige beweringen niet royaal worden ingetrokken, en als de democratische controle op deze leugens zonder gevolgen blijft, dan doet de waarheid er niet meer toe. En als de waarheid er niet meer toe doet, verkruimelen alle zekerheden. Dan worden opvattingen gevormd gebaseerd op een fictie.
In het schemergebied waarin niets waar en alles mogelijk is, opereert de nieuwe coalitie. Daarin kan een PVV-Kamerlid opperen dat leugens plaats- en functieafhankelijk zijn, door tegen de jokkende Yesilgöz zeggen dat het ‘slordig’ is om met cijfers te goochelen, maar dat dit niet ernstig is omdat ‘de cijfers tijdens de verkiezingscampagne in de media zijn gecommuniceerd en niet aan de Tweede Kamer’.
In dit schemergebied is het waar dat Pieter Omtzigt ‘keiharde voorwaarden’ heeft gesteld aan rechtsstatelijkheid en fatsoen van het nieuwe kabinet, vaardigt hij een oud-rechter af naar het kabinet die de rechtsstaat ‘spijkerhard’ zal verdedigen, en is het tegelijkertijd waar dat hij instemt met het instellen van een PVV-minister voor Asiel die actief nazitheorieën heeft uitgedragen en wegkomt met de verklaring dat ze dat voorlopig even niet meer zal doen.
In dit schemergebied is het ook waar dat Kamervoorzitter Martin Bosma prominent lid is van een politieke partij die de excuses namens de Nederlandse regering voor de trans-Atlantische slavernij ongedaan wil maken, omdat het woke onzin is, en is het tegelijkertijd waar dat hij bij de herdenking van de afschaffing van de slavernij op 1 juli een krans wil komen leggen.
Het zijn zaken die niet naast elkaar kunnen bestaan, al wordt ons continu verzekerd van wel. Iemand liegt.
Geselecteerd door de redactie
Kabinet-Schoof begint met open vraag: laat Wilders zich ooit inkapselen?
Je corporate baan achter een computer inruilen voor een bakkersbestaan: ‘Het is noeste arbeid’
In een onzekere tijd kiest de Navo voor Rutte, die met iedereen overweg kan − zelfs met Trump
Source: Volkskrant