Een krachtige stem en flinke uithalen: het lukt Céline Dion door het stiff-person-syndroom niet meer. Toch zal ze het zingen nooit opgeven. "Als ik niet kan rennen, loop ik." NU.nl sprak de regisseur van de documentaire I Am: Céline Dion.
De 56-jarige Dion begint haar carrière met Franstalige nummers, die de zangeres in haar tienerjaren al meerdere awards opleveren. Twee jaar na haar eerste Engelstalige album, Unison (1990), maakt het grote publiek kennis met de Canadese zangeres dankzij de soundtrack voor Disney's Beauty and the Beast. Daarna volgen al gauw meerdere hits, waaronder The Power of Love, Because You Loved Me en I'm Your Angel.
Dion maakt in haar ruim veertigjarige carrière 27 albums en verkoopt wereldwijd zo'n 250 miljoen platen. Het grote succes is een droom die uitkomt voor de zangeres. "Ik wil een internationale ster worden", zegt een jonge Dion in archiefbeelden. De zangeres spreekt haar wens uit om de rest van haar leven te mogen zingen. Ze weet nog niet dat ze later te maken krijgt met het stiff-person-syndroom, wat grote gevolgen zal hebben voor haar stemgeluid.
Regisseur Irene Taylor volgt de zangeres ongeveer twaalf maanden voor de documentaire I Am: Céline Dion, die vanaf 25 juni op Prime Video te zien is. De opnames beginnen een jaar voordat Dion in december 2022 haar aandoening met de hele wereld deelt in een video.
Volgens Taylor stond Dion te popelen haar verhaal te vertellen. "Het was duidelijk dat ze het kwijt moest. We hebben in al die maanden veel met elkaar gesproken, maar een groot deel van de documentaire hebben we op de eerste dag gefilmd", zegt de regisseur tegen NU.nl.
Het nieuws over de zeldzame ziekte van Dion komt als een grote schok. Maar uit de documentaire blijkt dat de zangeres zo'n zeventien jaar geleden al last begint te krijgen van stemspasmen. "Mijn stem ging ineens omhoog na een optreden. Dat vond ik eng, want normaal is je stem juist lager als je moe bent." De zangeres neemt haar stem in bescherming door bijvoorbeeld het opwarmen voor een optreden kort te houden.
Maar de klachten verergeren en Dion neemt steeds meer medicatie in om haar optredens te kunnen doen. Zodra het medicijn is uitgewerkt, krijgt ze weer last van stemspasmen. "Ik had medicijnen nodig om te functioneren. The show must go on", zegt de zangeres, die op een bepaald moment een hoge dosis valium inneemt om haar symptomen te onderdrukken. "Ik wist niet dat dat levensgevaarlijk was."
Dion bedenkt slimme oplossingen voor de momenten waarop haar stem niet meewerkt. "Soms richtte ik mijn microfoon op het publiek en liet ze zingen. Of ik deed alsof de microfoon niet werkte." Andere keren moest de zangeres haar optreden vroegtijdig stopzetten of annuleren. De fans wordt wijsgemaakt dat de zangeres een oor- of bijholteontsteking heeft.
De My Heart Will Go On-zangeres voelt zich rot over het annuleren van haar shows en het liegen tegen haar fans, ziet Taylor. "Ik wilde niet voor therapeut spelen en haar vertellen hoe ze zich zou moeten voelen, maar ik vond het moeilijk te zien hoe hard ze voor zichzelf kon zijn", zegt de regisseur. "Ze is met medicatie nog zo lang doorgegaan. Ik vind niet dat ze zich schuldig hoeft te voelen."
In I Am: Céline Dion neemt de zangeres de kijker mee in haar worsteling met het stiff-person-syndroom. We zien hoe Dion met veel pijn en spierspasmen door het leven gaat. We zijn ook getuige van een heftige toeval, die de zangeres heeft na een drukke dag vol prikkels.
"Het was doodeng voor iedereen die erbij was; het leek alsof ze niet ademde en we hadden geen idee of het goed zou komen", zegt de regisseur, die dan nog niet weet of ze de opname zal gebruiken.
De film toont hoe het leven van Dion compleet is veranderd door haar ziekte. Een geëmotioneerde en kwetsbare Dion denkt met weemoed terug aan de tijd vóór de diagnose. "Mijn stem was altijd de dirigent van mijn leven. Ik volgde hem. En dat vond ik best, want ik had de tijd van mijn leven." Als ze het over zichzelf heeft, spreekt de zangeres af en toe in de derde persoon. "Céline Dion is degene die de hoogste noten kan zingen. Zij is de beste."
De verschillende fragmenten waarin de zangeres een traan laat, worden afgewisseld met momenten waarin Dion strijdvaardig en optimistisch is. Tussen de intensieve revalidatie en immunotherapie door, pakt ze het zingen voorzichtig weer op. In de opnamestudio neemt ze een nummer op voor de Netflix-film Love Again. Het is een nummer dat veel minder van haar vraagt dan de veeleisende powerballads waar de zangeres om bekendstaat. "Ik heb al twee jaar niet gezongen, dus ik weet niet of ik het nog kan. Als het lukt, zal ik dolgelukkig zijn: dat zou een stap vooruit zijn."
Als het in de opnamestudio niet helemaal gaat zoals de zangeres het wil hebben, is ze zichtbaar aangeslagen. Een nummer dat voor Dion ooit moeiteloos zou zijn geweest, is nu een grote opgave. "Ik wil harder zingen, maar het lukt niet. Misschien kan ik een ander repertoire kiezen", reageert ze wanneer ze haar eigen stem terug hoort.
Maar opgeven is geen optie voor Dion. "Ik zie mezelf nog steeds dansen en zingen. Dus ik bedenk een plan B en C, want zo ben ik. Als ik niet kan rennen, loop ik. En als ik niet kan lopen, kruip ik."
I Am: Céline Dion is vanaf 25 juni te zien op Prime Video.
Source: Nu.nl algemeen