De lezersbrieven, over de erfenis van Mark Rutte, levensgevaarlijke (?) fatbikes, dure kijkschermen tijdens het EK, een ongemakkelijke slavernijherdenking en eiwitten in het vegetarische dieet.
‘Leg je oor te luisteren bij de leraar’, luidt de oproep van Merel van Vroonhoven aan schoolbesturen. Zeker zijn kansenongelijkheid en administratieve lasten bepalende factoren in het onderwijs, maar er zijn meer zwaarwegende bezwaren waarom ik als docent Nederlands uit het onderwijs wil.
Ik werk fulltime van acht uur tot half zes en zorg dat mijn lessen van topkwaliteit zijn door zelf onderzoek te doen en eigen methodes te maken. Na jaren doorzetten en het beste willen voor de leerlingen, is voor mij de koek op; de verharding en veeleisendheid van de maatschappij zijn één ding, maar het gebrek aan langetermijnvisie bij schoolbesturen is wat mij, en velen met mij, echt opbreekt.
Er is geen perspectief om te groeien in salaris of in ontwikkeling, omdat dit actief wordt tegengewerkt door directies: te duur. Bij beoordelingen is alles perfect, maar een trede hoger zit er niet in.
We zien een tekort aan docenten, maar vaste contracten worden niet geboden. Als er eenmaal een vast contract moet komen, dan wel met de bekende flexibele schil: een klein vast contract met eventueel tijdelijke uitbreidingen (met alle gevolgen van dien bij zwangerschapsverlof).
MR-leden worden beoordeeld en betaald door hun leidinggevenden, durven niet altijd kritisch te zijn en worden soms zelfs onder druk gezet. Docenten worden niet gesteund door hun leidinggevenden wanneer ouders onrealistische eisen stellen en hen zelfs openlijk schofferen, doordat besturen te ver meegaan met die eisen, die onuitvoerbaar blijken in de praktijk. Of neem passend onderwijs dat je voor je ogen ziet falen, en de hulpeloosheid die je voelt omdat je zo weinig kunt doen voor kinderen die zoveel beter verdienen.
Dit alles heb ik alleen al in de afgelopen twee jaar meegemaakt, en velen met mij. Er is geen perspectief of erkenning, hoe hard je ook werkt. Ik klink cynisch en bitter, maar dat is geenszins het geval; ik ga mijn motivatie en doorzettingsvermogen inzetten bij een andere baan. Buiten het onderwijs.
M. de Brouwer, Deurne
Eindelijk, Mark Rutte heeft zijn felbegeerde post als secretaris-generaal van de Navo bemachtigd. Zonder meer zijn eigen verdienste, zijn niet aflatende behendigheid en internationale ambities zijn beloond. Velen zijn gevallen voor zijn staatsmanprofiel, zozeer zelfs dat evenzovelen zich afvroegen wie het beter kon in dit landje.
Maar laten we alsjeblieft niet vergeten dat hij dit land heeft achtergelaten met talloze schromelijk verwaarloosde dossiers als gevolg van beleidsfouten of erger, niet ingrijpen en andere bewindslieden de kastanjes uit het vuur laten halen. Iets was voor hem alleen ‘chefsache’ als hij daar zelf beter van kon worden. Een puinhoop wil ik het niet noemen, maar een fraaie erfenis is het zeker niet.
Patrick Jacobs, Langbroek
Volgens Marc Westenberg is de AOW een volksverzekering en is het kenmerk van een verzekering dat je premie betaalt en een uitkering krijgt als de bedoelde omstandigheden zich voordoen.
Maar is er nog sprake van een verzekering als een groot deel van de AOW niet uit de premie, maar uit belastinggelden wordt betaald (ruim 20 miljard!)? En als een groot deel van de mensen wel AOW ontvangt, maar nimmer premie of weinig premie heeft betaald? Is er niet veel meer sprake van een vangnet voor mensen met een laag pensioen, zoals dit ook de aanleiding was om de AOW in 1957 in te voeren?
Er is dus goede reden om de AOW niet meer te zien als een verzekering en de premie te integreren in de belastingtarieven. Beschouw de AOW als een vangnet en bouw deze af naarmate gepensioneerden over een goed pensioen beschikken, of room het deels af door een hogere belastingheffing.
Onno Schweers, Hoorn
Michael Persson is bang dat de rijken zich in de toekomst terugtrekken uit het sociale verkeer. Dat is natuurlijk al enige tijd aan de gang.
Klein voorbeeld. De benzinepomp was jarenlang een plek waar arm en rijk noodzakelijkerwijs kwamen om hun auto vol te gooien. De rijken zelfs frequenter omdat hun luxe, grote voertuigen meer benzine of diesel slurpten.
De opkomst van de elektrische auto heeft dit proces stopgezet. De rijkaard laadt zijn gesubsidieerde, luxe e-auto thuis op, met behulp van de gesubsidieerde zonnepanelen. Uiteraard fijn op de eigen oprit.
De rijkaard ontmoet dus nooit meer de gewone medemens, de modale sukkelaar, die helaas nog steeds in een benzineauto rondknort.
Harry Jansen, Santpoort Zuid
Gemeenten vinden het blijkbaar lastig om iets te doen aan veel te snel rijdende fatbikes. Ze roepen de nationale overheid op om maatregelen te nemen, zoals een verbod op de verkoop, helmplicht, verhogen van de leeftijdsgrens, verzekeringsverplichting, et cetera.
Nogal bizar om te wachten op maatregelen van de overheid, aangezien men al voldoende instrumenten heeft om de fatbikers aan te pakken. 90 procent van de fatbikes is opgevoerd en rijdt ruim harder dan de maximaal toegestane snelheid van 25 kilometer per uur. Wat dat betreft kunnen ze bijna iedere fatbiker flink bekeuren en eisen dat de opvoerset eraf gaat. In de jaren zeventig was dit een standaardprocedure met opgevoerde brommers.
Waarom nemen gemeenten en politie niet gewoon hun verantwoordelijkheid en gaan ze nu eens stevig handhaven? Dan zijn we zo van het probleem af.
Pepijn ten Kate, Amsterdam
Bij zeker 40 procent van de dodelijke ongevallen met fietsers gaat het om een elektrische fiets. Dat suggereert dat de elektrische fiets extra gevaarlijk is.
Maar het zijn in verhouding veel ouderen die erop fietsen. Zij lopen door de wat hogere snelheid en een wat afgenomen reactievermogen meer risico.
Jongeren lopen waarschijnlijk juist minder risico op een e-bike dan op een gewone fiets. Ze zijn er doorgaans eerder mee op hun bestemming en komen dus minder andere verkeersdeelnemers tegen. Klinkt simplistisch, maar het lijkt me een onderzoek waard.
Jongeren moeten dan wel met een verantwoorde snelheid fietsen, uiteraad. Daar zit dan ook vooral het probleem met de fatbikes, die vaak zijn opgevoerd en (veel) harder rijden dan 25 kilometer per uur.
Overigens mag ik hier wel op een fatbike fietsen, of 130 kilometer per uur rijden in een auto, maar nog steeds niet op een elektrische step rijden. Want ook daar is in Nederland nog geen goede regelgeving voor, zoals bijna overal in Europa wél het geval is. Ik heb mijn step dan ook maar meegenomen naar Zuid-Spanje, waar ik het grootste deel van het jaar woon. Daar zie ik trouwens nagenoeg geen fatbikes, maar wel veel andere blije steppers.
Ton Groenendijk, Den Haag
De Tweede Kamer vindt dat de NOS de kosten voor het vertonen van het EK voetbal op groot scherm goedkoper moet maken. ‘Als het bijvoorbeeld regent en er komen minder mensen naar het evenement, moet de ondernemer toch de volle mep betalen’, aldus de VVD. De VVD doet een ‘moreel appèl’ op de NOS om de heffingen te verlagen.
Als we toch zo bezig zijn, dan doe ik graag een ‘moreel appèl’ op de VVD en de rest van het kabinet om de huurkosten voor inwoners en bedrijven te verlagen. Dat is ook een oneerlijke bepaling. Want als het leven even tegenzit en je je baan verliest, dan moet je toch de volle mep betalen. En, mocht het regenen en er komen minder mensen naar de boekhandel, dan moeten die ondernemers ook de volle mep betalen.
Luis van Orsouw, Nijmegen
Honderden, duizenden Romeinen. Obelix: ik mag haast wel zeggen, tientallen!
Eric Swakman, Amsterdam
Dilan Yesilgöz maakte volgens haarzelf een ‘fundamentele fout’, met haar leugens over nareis-op-nareis. Erger dan ‘fundamenteel’ kun je niet de mist ingaan, lijkt me. Ze zal dus wel opstappen, de regering die mede uit deze fout voortkwam ontbinden, of ten minste een tijd de gevangenis ingaan. Tenzij je sowieso geen betekenis hecht aan de woorden en getallen die elke dag weer gratis uit je mond rollen. Dan kun je met hetzelfde gemak een fundamentele fout zowel maken als toegeven.
Jelle van Dijk, Utrecht
Kroegbaas, huisbaas, Navo-baas? Naast het NOS Journaal gebruikt nu ook de Volkskrant deze ‘lekkere’ term. Alsof de secretaris-generaal beslist wat er in de organisatie gaat gebeuren. Rutte als gelijke van dictator Poetin. Niets is minder waar. Demissionair premier Rutte wordt het oliemannetje van 32 landen, en vooral van het grootste: de VS. Degene die hij opvolgt, Stoltenberg, werd bij mijn weten nooit ‘Navo-baas’ genoemd. Dat doen we blijkbaar alleen als een Nederlander secretaris-generaal wordt.
Pim Ligtvoet, Amsterdam
De Tweede Kamer is het hoogste instituut van onze democratische rechtsstaat. De Kamervoorzitter is door deze Tweede Kamer democratisch verkozen, hoogste, vertegenwoordiger van dit instituut. Dan is het een slecht idee, vanwege ondergraving van dit instituut, om deze voorzitter om persoonlijke meningen, die sommigen onwelgevallig zijn, te weigeren bij belangrijke herdenkingen waar dit instituut vertegenwoordigd zou moeten zijn door zijn hoogste vertegenwoordiger. Hoe sympathiek en begrijpelijk deze protesten en meningen ook zijn, wij moeten ons hoogste instituut beschermen door te abstraheren van de persoonlijke meningen van de hoogste vertegenwoordiger van dit instituut. Dat is de enige manier om dit instituut onbeschadigd in stand te houden. Hoe paradoxaal dat ook klinkt.
Michel Polderman, Amsterdam
Leuk en goed om te lezen dat ook professionele koks nu leren om vegetarisch en zelfs veganistisch te koken, op niveau.
Alleen: als ik zou leven op de menu’s die ze koken, dan zou ik een ernstig eiwittekort oplopen. Misschien dat deze koks nog geloven dat paddestoelen een eiwitvervanger zijn, maar het is gewoon groente. Ook uit de restaurantrecensies van Hiske Versprille blijkt heel vaak dat in de vegetarische menu’s veel te weinig of totaal geen eiwitten zitten. De keukenbrigades zullen nog een slag moeten maken en eieren, kaas en vooral peulvruchten verwerken in hun recepten.
Ate Flapper, Den Haag
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant