Het aanstekelijke aanvallende voetbal van het Nederlands elftal tegen Polen liet zien dat de basis voor het nieuwe Oranje is gelegd. Maar is deze speelstijl (al) bestand tegen de kracht van Frankrijk?
Het mooist aan het Nederlands elftal in het EK-duel met Polen was het bijna kinderlijke enthousiasme in het voetbal. Zeg maar: Wout Weghorst en zijn maten met hun avonturen in wonderland. Het adagium ‘lekker voetballen’ was in het spel verankerd.
Er was sprake van een bijna constante en snelle zoektocht naar voren, hup naar het andere doel. Kansen uitspelen. Aanvallen. Een ambitie met vaak een belangrijke rol voor Jerdy Schouten, die de weg naar voren soms opmerkelijk simpel weet te vinden, met één aanraking van de bal, als onderdeel van zijn natuur.
Over de auteur
Willem Vissers is voetbalverslaggever voor de Volkskrant. Dit is zijn zevende EK bij de mannen.
Het verkwikkende spel was al zo anders dan het voorzichtige voetbal op het WK in Qatar, waar Oranje alleen een strafschoppenserie verloor tegen de Argentijnen. Dat is de eeuwige balans waarnaar Oranje zoekt: tussen resultaat en aantrekkingskracht van het spel.
Zo ver reiken als op het WK, tot de kwartfinales, is nog een lange weg te gaan. Er is slechts een accent gezet, zowel in resultaat als in speltype. Het is de vraag hoe de positieve ontwikkeling van het elftal zich doorzet in de sleutelwedstrijd tegen Frankrijk, vrijdagavond laat (21.00 uur) in Leipzig.
Ondanks de nederlaag tegen de Fransen gaf Oostenrijk, normaliter niet bepaald een gidsland voor Nederland als het om voetbal gaat, een paar handige tips. Aanpakken. Agressief spelen, opjagen en kijken wat de scheidsrechter toestaat, al zit vuig spel niet zo in het dna van de huidige ploeg. Intussen is het opletten geblazen voor de snelle uitbraken.
De Fransen zijn immers op een bijna arrogante wijze goed, al hebben ook zij zo hun problemen vanwege de neusbreuk van Kylian Mbappé. Ze neuriën als het ware een slaapliedje terwijl ze voetballen en als de tegenstander dan even met de vermoeide ogen knippert, zetten ze het op een lopen.
Of Mbappé dan meedoet of niet, de snelheid is ongeëvenaard, hoewel Nederland aardig in de buurt komt met potentiële sprintsnelheid voorin.
Frankrijk is de laatste tijd geen fijne tegenstander gebleken. De recente reeks onderlinge wedstrijden is vooral een opsomming van soms troosteloze nederlagen van Oranje, sinds de glorieuze zege met 4-1 op het EK van 2008.
Op één keer na, in november 2018, de wedstrijd van de doorbraak van Ronald Koeman als bondscoach, in de periode dat de Nations League en het geraamte van het huidige elftal tot leven kwamen. Het was de wedstrijd van de tandem Memphis Depay-Gini Wijnaldum, van Frenkie de Jong die Antoine Griezmann overvleugelde, van de Kuip die danste op zijn oude grondvesten.
Maar ook die wedstrijd is nostalgie, want alles is telkens weer anders in het voetbal. Depay en Wijnaldum zijn geen geducht duo meer. De Jong zit thuis met een blessure. En Frankrijk zweefde destijds nog een beetje, gedragen door de vleugels van de wereldtitel.
Beide landen hebben nu één overwinning op zak in de EK-groep, én zitten met vraagtekens. Bij Nederland over het middenveld bijvoorbeeld. Over de balans vooral, vanwege het tegen Polen ondermaatse spel van Joey Veerman met name.
Het kan ook gaan over de keuze in de spits. Grofweg: Wout Weghorst vanaf het begin of gewoon Memphis Depay? Geraakt Depay eens in topvorm op een eindtoernooi? Is Brian Brobbey fit genoeg? Of krijgt Joshua Zirkzee opeens speeltijd, de technisch volmaakte, een week geleden ingevlogen voetballer die meteen imponeerde op de trainingen, door zijn sierlijkheid, en zijn kunde als spits en spelmaker tegelijk.
Koeman heeft met deze selectie een reeks aan opties, op meerdere posities. De groep ontbeert een speler van absolute wereldklasse. In de individuele klassementen van topspelers speelt Nederland nauwelijks een rol, maar de veelzijdigheid, snelheid en inwisselbaarheid compenseren een en ander. Er resteren genoeg vragen, en antwoorden zullen de komende tijd volgen.
De basis is gelegd: enthousiasme, zin om aan te vallen. De ogenschijnlijke saamhorigheid en de wijze waarop spelers zich presenteren zijn daarbij mooi meegenomen. Luister bijvoorbeeld naar nieuwe internationals als Bart Verbruggen en Tijjani Reijnders. Ze zijn als ideale schoonzonen, zonder de cynische ondertoon van die betiteling. Ze maken deel uit van een selectie met perspectief voor jaren. Het is vooral de vraag hoe ver ze nu al kunnen reiken met hun vrolijke voetbal.
Vast in de opbouw. Geduldig. Goede restverdediging. Bondscoach Ronald Koeman noemde belangrijke zaken die Nederland vrijdag kunnen helpen in het topduel van de groepsfase tegen Frankrijk. In de kwalificatie voor het EK verloor Nederland twee keer.
Koeman: ‘Het is een sterke, ervaren tegenstander. In geen tijd zijn ze aan de andere kant van het veld, met individuele kwaliteiten en snelheid. We zullen altijd in ons achterhoofd moeten houden hoe we verdedigend staan. Dat is nog belangrijker dan in de eerste wedstrijd.’ Verdediger Nathan Aké: ‘We moeten zorgvuldig zijn aan de bal, en rustig kansen creëren.’ Of er wijzigingen in de opstelling zijn? Koeman: ‘We maken keuzes naar aanleiding van het wedstrijdplan.’
De Franse topspeler Kylian Mbappé voelde tijdens het openbare deel van de training vaak aan het speciaal voor hem gemaakte masker, in de kleuren van de Franse vlag. Hij brak zijn neus. ‘Ik weet niet of hij speelt’, aldus Koeman. ‘Deschamps (de Franse bondscoach) zal het wel weten. Wij hebben daarop verder geen invloed. Ons idee is niet afhankelijk van zijn meedoen. Ik heb een goed voorgevoel. Iedereen is fit. We zien het als een uitdaging om ons te meten met een geweldig elftal.’
EK Voetbal 2024
Al het nieuws leest u in ons liveblog.
Welke ploeg speelt wanneer? Wie leidt de topscorerslijst? Wie krijgt de meeste gele kaarten? Hier vindt u alle statistieken.
Al onze verhalen over het EK 2024 vindt u op deze pagina.
Schrijf u ook in voor onze nieuwsbrief Sport.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant