Ik lig al in bed als vanuit een passerend bootje de stem van Eros Ramazzotti klinkt. Het is zijn onverwoestbare zomerhit ‘Ma che bello questo amore’, waarin de bronstige Italiaan zijn lief zo vastberaden toezingt: ‘Sta notte stai con me… Sta notte stai con mèèèèèèè!’
Al dommelend beland ik in 1988, toen het lied overal was en ik me voornam om ooit een man te worden die zelf dat schitterende zinnetje zou gebruiken. Niet in mijn moerstaal natuurlijk, de woorden ‘deze nacht blijf jij bij mij’ zou ik niet uit mijn mond krijgen. Maar in het Italiaans wordt een bevel al snel een onontkoombaarheid, waarop maar één antwoord mogelijk is: ‘Vanzelfsprekend, amore’.
In het schemergebied tussen waken en slapen wakkert Eros mijn voornemen van weleer opnieuw aan. Ik draai me op mijn zij en prevel zo hees mogelijk: ‘Sta notte stai con me’. Mijn vrouw antwoordt met vredig gesnurk, dus deze notte zit ik alvast goed.
Source: Volkskrant columns