Met heerlijk en soms oogstrelend voetbal heeft Spanje zich geplaatst voor de achtste finales van het EK. De Europees kampioen van 2008 en 2012 speelde Italië, de regerend kampioen van Europa, soms van het veld en had in de buitenspelers Nico Williams en Lamine Yamal twee echte blikvangers: 1-0.
In de Veltins Arena in Gelsenkirchen golfde het geluid van de Spaanse supporters mee op de dribbels van Nico Williams en Lamine Yamal. Telkens als de even jonge als avontuurlijke buitenspelers aan de bal kwamen, schoven de in rood gestoken fans naar het puntje van hun stoel. ‘Ooohh’, klonk het als zij hun tegenstander weer voorbij snelden.
De 21-jarige Williams, een Spaanse dribbelaar met Ghanese roots van Athletic Bilbao, bereidde na rust vanaf de linkerflank het eigen doelpunt van de Italiaan Riccardo Calafiori voor. Yamal, het 16-jarige supertalent van Barcelona, was op de rechterflank de andere plaag voor de Italiaanse defensie, die soms handen en voeten tekort kwam om het tweetal af te stoppen.
Over de auteur
Guus Peters schrijft voor de Volkskrant over voetbal en tennis.
Spanje won (1-0) het duel tussen de twee Zuid-Europese voetbalgrootmachten in groep B en plaatste zich na twee overwinningen in twee duels voor de achtste finales. Italië heeft drie punten en gaat in de laatste speelronde met Kroatië en Albanië (beide 1 punt) uitmaken wie zich als nummer twee verzekert van een plek bij de laatste zestien landen.
Spanje was een paar klassen beter dan Italië, al bleef het tot de laatste minuut spannend, omdat het verschil in doelpunten minimaal was. Het nam niet weg dat het flink gerenoveerde Spanje opnieuw een goede indruk maakte, met uitblinker Williams en Yamal, zoon van een Marokkaanse vader en moeder uit Equatoriaal-Guinea, als voortdurende gevaarstichters. En ook wel als de gezichten van een nieuw tijdperk van La Roja.
Spanje, dat zijn hoogtijdagen beleefde met twee Europese titels en een wereldbeker tussen 2008 en 2012, was de laatste jaren vooral de kampioen van het balbezit. De ploeg verhief het rondspelen tot kunst, combineerde erop los, maar zorgde te weinig voor gevaar. Een van de redenen: geen buitenspelers met exceptionele klasse of middenvelders die de flanken bezetten.
Na het mislukte WK in Qatar (uitschakeling in de achtste finale) zwaaide trainer Luis Enrique af. Hij werd opgevolgd door Luis de la Fuente, die lange tijd als opleider bij de Spaanse bond werkte. De 62-jarige coach selecteerde door en vormde een nieuwe ploeg, waarin hij ervaring en jong talent samenbracht. Maar nog belangrijker: hij wilde echte buitenspelers, met diepgang en een actie.
In de sfeervolle Veltins Arena – waar de Spaanse supporters in ruime minderheid waren – zag De la Fuente donderdag in de praktijk wat hij in theorie had bedacht. Voortdurend waren Williams en Yamal gevaarlijk, al lukte lang niet elke actie. Dat kan ook haast niet.
Het gaat vooral om de intentie waarmee Williams en Yamal op het veld staan. Onbevangen, met de bal aan de voet op zoek naar het avontuur, zonder angst. Halverwege de eerste helft zag je Yamal denken toen hij de bal kreeg: terugspelen of zijn tegenstander opzoeken? Toch maar het laatste.
In die zin stonden Williams en Yamal donderdag ook symbool voor de jonge dribbelaar die zich dit EK laten zien. Met Kenan Yildiz en Arda Guler (beiden 19 jaar) als avontuurlijke blikvangers bij Turkije, het Duitse duo Jamal Musiala en Florian Wirtz (beiden 21) en Cody Gakpo, 22 jaar, bij Oranje.
Italië is ook zo’n voetbalgrootmacht die zich opnieuw aan het uitvinden is, doch nog niet zo ver is als Spanje. Onder de nieuwe bondscoach Luciano Spalletti willen de Italianen het verdedigende corset van zich afwerpen en ook meer aanvallen, al kwam het daar tegen Spanje nauwelijks aan toe.
De kleurrijke Spalletti bezorgde Napoli vorig jaar voor het eerst in 33 jaar de landstitel en deed dat met spektakelvoetbal. Maar het succes hield hem niet in Napels: hij vertrok omdat hij een sabbatical wilde, maar kon de lokroep van de Italiaanse voetbalbond niet weerstaan toen die een opvolger zocht voor de plots opgestapte Roberto Mancini.
Nu moet hij de Squadra Azzurra, die de laatste twee WK’s miste, naar nieuw succes leiden, het liefst met voetbal dat beklijft, al mocht hij tegen Spanje vooral keeper Donnarumma danken dat Italië niet al voor rust tegen een grote achterstand aankeek. Donnarumma reageerde katachtig op een kopbal van de 21-jarige Pedri, ook al zo’n heerlijk talent van Barcelona, en tikte een afstandsschot van middenvelder Fabián Ruiz over de lat.
De doelman, en aanvoerder van de Italianen, was voor rust ook betrokken bij een ietwat komisch moment. Op het EK mag alleen de aanvoerder nog met de scheidsrechter discussiëren, een noviteit. Maar toen Donnarumma, na een overtreding van Italië, ruim dertig meter uit zijn doel kwam om met de scheidsrechter te praten, toonde die hem de gele kaart. Tot ongeloof van de doelman zelf, die meerdere keren tevergeefs opzichtig naar zijn aanvoerdersband wees.
Na rust moest Donnarumma dan toch capituleren. Het mocht nauwelijks een verrassing heten dat het gevaar van de zijkant kwam. Williams zette de bal vanaf links laag voor. Donnarumma beroerde de bal ligt, waardoor verdediger Calafiori verrast werd en de bal in eigen doel werkte.
Williams schoot niet veel later nog op de lat en Yamal krulde bal vanaf de rechterflank met zijn linkervoet net voorlangs. De buitenspelers waren al gewisseld toen scheidsrechter Vincic na vier minuten blessuretijd voor het laatst floot en Spanje zich voor de achtste finales plaatste.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant