De lezersbrieven, over de afbraak van de welvaartsstaat en de AOW, coole fatbikes en Puchs, de verhullende namen van ministeries, de actie van de Oostenrijkse milieuminister en de verhuizing van de talkshow van Eva Jinek.
Peter de Waard schrijft over de afbraak van de naoorlogse welvaartsstaat en haalt Caroline van der Plas (BBB) aan: veel mensen met een riante pensioenuitkering hebben echt geen AOW nodig; dat geld verpietert op spaarrekeningen of wordt doorgegeven aan de kinderen. Iedere rationaliteit ontbreekt aan deze politieke uitspraak.
AOW is een volksverzekering en het kenmerk van een verzekering is, dat je premie betaalt en een uitkering krijgt als de bedoelde omstandigheden zich voordoen. Ik heb 41 jaar premie betaald en ontvang AOW sinds het bereiken van de gerechtigde leeftijd. De vraag of ik het nodig heb, of wat ik met het geld doe, is niet relevant. Als Van der Plas haar auto total loss rijdt, kan de verzekeraar ook niet weigeren te betalen omdat zij het geld echt niet nodig heeft, of omdat het staat te verpieteren op haar rekening.
Marc Westenberg, Hasselt
Natuurlijk moeten kinderen niet op een (opgevoerde) fatbike rijden en zeker niet zonder helm. In het algemeen zijn e-bikes zinloze dingen. Als je ermee naar je werk rijdt, 10 kilometer verderop of naar een school die ver weg ligt: prima.
Maar velen rijden met zo’n ding in de stad, terwijl Nederlanders steeds zwaarder worden. Het is goed als je je moet inspannen, dat geldt voor kinderen maar ook voor ouderen: dus op een gewone fiets. Ik begrijp wel dat jongeren graag op een fatbike rijden, het is natuurlijk wel stoer. Wij reden vroeger op een opgevoerde Puch-bromfiets, zonder helm. Een fatbike is cool, maar de ouders zouden verstandiger moeten zijn.
Jacques Smits, Heerlen
Er komen nieuwe ministeries en er veranderen namen van ministeries. Los van de miljoenen euro’s die verspild gaan worden aan nieuwe logo’s en huisstijlen heb ik een andere zorg. We krijgen een ministerie voor Asiel en Migratie dat als doel heeft asiel en migratie een halt toe te roepen en een ministerie van Ontwikkelingshulp (sic) dat de ontwikkelingssamenwerking wil afschaffen. Ik ben vast niet de enige die hierbij moet denken aan het ministerie van Vrede dat zich in Orwells klassieker 1984 bezighoudt met oorlog, het ministerie van Liefde dat zich ontfermt over marteling en het ministerie van Waarheid dat de geschiedenis permanent vervalst.
Ben benieuwd wat de Bewakers van de grenzen van de Rechtsstaat voor taak krijgen.
Jolanda van der Lee, Groningen
In de Volkskrant stond een analyse van het optreden van de Oostenrijkse klimaatminister Leonore Gewessler. Tegen de uitdrukkelijk wil van de democratisch gekozen regering van Oostenrijk in, heeft deze minister haar eigen wil doorgedrukt. Linkse politici, Frans Timmermans en Bas Eickhout voorop, en milieuorganisaties staken meteen de loftrompet over deze buitenissige manoeuvre.
Toch vreemd om zo lovend te zijn over een flagrante schending van het democratisch proces. Gevaarlijk zelfs. Wanneer je immers een dergelijke wijze van politiek bedrijven bewierookt (omdat het je dit keer toevallig goed uitkomt), ondermijn je je geloofwaardigheid wanneer je een oordeel velt over het (vermeende) ondemocratische gehalte van uiterst rechtse partijen en organisaties. Niet doen dus. Ondemocratisch optreden moet te allen tijde afgekeurd worden.
Maarten van Gulik, Delft
Talkshow Jinek verhuist van Hilversum naar Amsterdam. Omroep Avrotros verdedigt deze beslissing: ‘Ook voor de toeloop van gasten die op het laatste moment worden geregeld, is het handig dat ze op korte termijn nog naar je toe kunnen komen.’
Bij mijn weten ligt Hilversum centraler dan Amsterdam, maar kennelijk is al duidelijk waar de gasten vandaan komen?
René Geerling, Haarlem
Paulien Cornelisse houdt het gewoonlijk klein. Maar het nieuwe kabinet brengt haar ertoe het iets groter en politieker te maken. Dat smaakt naar meer. Haar ironische column over de vooruitkijkende Marjolein Faber was een pareltje.
Hans Colombijn, Utrecht
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant