Ik heb deze keer besloten me op geen enkele manier met het EK bezig te houden. Het EK boeit me zo weinig dat ik moest opzoeken of het dit keer nou een EK was of een WK, en waar het zich afspeelde. EK, Duitsland, dat is alle info die ik nodig heb.
Na jaren toch een soort van meedoen ben ik er wel achter dat voetbal, tenzij mijn eigen zoon ermee bezig is, mij geheel niet kan boeien. Ik krijg ook geen vat op het spel en de regels, wat niets te maken heeft met het feit dat ik een vrouw ben, maar met het feit dat het mij, nogmaals, niet kan boeien.
Wat me wel altijd boeit, zijn de outfits die voetballers in hun vrije tijd dragen. Deze week kreeg ik, omdat Instagram telepathisch aanvoelde dat deze niche van de voetballerij mijn warme belangstelling heeft, een filmpje van alle Franse spelers die tijdens een regenbui uit de bus stapten, ergens in Duitsland. Ten eerste mogen de Fransen hun ex-koloniën zeer dankbaar zijn voor het leveren van bijna dit gehele team. Zonder die koloniën zaten ze met erg weinig spelers. Ten tweede: wat een heerlijke stijlen.
Natuurlijk, er zat nog wat voetballersmode oude stijl bij, die is bij sommigen blijven hangen. Dat is: foeilelijke kleding die heel veel geld gekost heeft. Een spijkerbroek met moeilijke plaksels en/of remsporen. Een jasje of suffe capuchontrui met te veel letters (elke letter is er eigenlijk een te veel). Een tas waar net iets te vaak Louis Vuitton op staat (elke keer is er een te veel). Dat is nu eenmaal wat voetballers door de eeuwen heen in hun vrije tijd droegen, en daar is nog een restje van over.
Maar. Maar. Er was ook zo veel fantastisch, vond ik dan. Veel van de Franse voetballers droegen outfits die een willekeurige middelbare vrouw ook meteen aan zou willen. N’Golo Kanté: een geheel bruin denim pak. Antoine Griezmann en Alphonse Aréola: hetzelfde pak in een stemmig diepgroen. Benjamin Pavard: ook zo’n pak, blauw, maar met Chinese knoopsluiting. Bradley Barcola had een heel goed zwart pak van verwassen, zacht katoen. Het was allemaal ontzettend menopauzaal: comfortabel en toch chic, en duur. Precies zoals Lidewij Edelkoort en ik het graag zien, en dus ook heel veel topfitte Franse voetballers.
En dan zijn er natuurlijk altijd de stilistische uitschieters. Ibrahima Konaté met een witte zonnebril en een jarentachtigtrainingspak met overhemd en zwarte stropdas eronder. En Jules Koundé met jarenzeventigspijkerbroek, hooggehakte laarzen, zwart leren jasje, wit overhemd en rode (!) stropdas. Een wereld waarin een voetballer op hoge hakken uit de bus kan stappen, geeft mij hoop.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant