Een beenblessure in zijn tijd bij ADO Den Haag bedreigde de profdroom van Jerdy Schouten, maar de middenvelder hield vertrouwen in een goede afloop. Vrijdag staat hij op het EK waarschijnlijk in de basis van Oranje tegen Frankrijk.
Henny Schouten herinnert zich de autorit van Zwolle naar Hellevoetsluis in 2016 met zoon Jerdy nog goed. De twee hadden in Overijssel een afspraak bij een specialist op het gebied van beenblessures. De afspraak verliep niet zoals gehoopt, net als de andere afspraken met artsen.
"Jerdy dacht daar eindelijk te horen wat voor blessure hij had", zegt vader Henny tegen NU.nl. "Maar zelfs die specialist zei: 'Ik heb geen idee wat je mankeert.' In de auto was hij ontroostbaar. Zijn wereld stortte in."
Schouten had eerder zware momenten in de ADO-jeugd. Hij belandde er in de A2, tot Aleksandar Rankovic hem alsnog naar het hoogste jeugdteam haalde. "Als dat niet was gebeurd, had ik waarschijnlijk bij de amateurs gespeeld", zei Schouten vorige week.
Het compartimentsyndroom, een blessure die zorgt voor een pijnlijke druk op de spieren in de onderbenen, was acht jaar geleden de volgende grote uitdaging in de loopbaan van Schouten. Hij stond er ruim een jaar door aan de kant.
"Hij klaagde telkens over vermoeide benen", herinnert vader Henny zich. "Wij dachten dat hij moe was of de ziekte van Pfeiffer had. Maar hij bleef last houden."
Henny bezocht met zijn zoon meerdere specialisten om de oorzaak van de pijn te achterhalen, maar tevergeefs. Schouten onderging zelfs een operatie die niet tot het gewenste effect leidde. "Iemand moet het toch een keer vinden, dachten we. Maar hoe langer het duurt, hoe minder je daarop vertrouwt."
Tot de twee terechtkwamen bij een arts in het Amsterdam UMC. Die constateerde dat Schouten last had van een compartimentsyndroom. "Jerdy had zo hard getraind en weinig rust genomen, dat de vliezen om de spieren in zijn been waren gekrompen en de doorbloeding niet goed meer was", legt Henny uit.
"Jerdy schrok toen de dokter zei dat ze zijn vliezen rond zijn beenspieren moesten klieven. Hij dacht dat hij het betaalde voetbal niet meer ging halen. Die operatie was erg heftig."
Bovendien is de consequentie van de ingreep dat Schouten elke dag fysiotherapie moet volgen. Dat doet hij bij Robin Massier, die eerder Kevin Strootman begeleidde bij zijn knieblessure. Een jaar lang reden Henny en Jerdy dagelijks dik een uur van Hellevoetsluis naar Amsterdam.
"Ondertussen sliep Jerdy in de woonkamer, want hij kon niet zelf naar boven lopen. En hij ging naar het toilet met een rolstoel. Mijn vrouw en ik geloofden erin dat het goed zou komen met z'n benen. Maar of hij ook nog voetballer kon worden..."
Schouten had tijdens zijn blessureperiode een jeugdcontract bij ADO. Eenmaal hersteld kon Schouten bij de Haagse club blijven, alleen wilde ADO - dat in financieel zwaar weer verkeerde - hem slechts een amateurcontract aanbieden.
"Dat gebeurde op advies van de medische staf", zegt toenmalig technisch directeur Jeffrey van As. "De medische staf stelde dat dit een risicovolle blessure was, waar niet elke voetballer zomaar van afkomt. We durfden het niet aan hem een volwaardig contract te geven."
"Ook wilde Jerdy niet op een amateurcontract de concurrentiestrijd met spelers als Danny Bakker en Lex Immers aangaan. Het was jammer dat hij vertrok, want aan zijn kwaliteiten lag het nooit. Maar ik snapte hem wel. Bij Telstar zou hij sowieso spelen."
Schouten maakte in het seizoen 2016-2017 als negentienjarige zijn debuut voor ADO, maar vertrok - ondanks interesse van sc Heerenveen en Heracles - in de zomer naar Telstar. Via die club in Velsen-Zuid, Excelsior, Bologna en PSV voetbalde de middenvelder zich binnen zeven jaar naar de basis van het Nederlands elftal.
Van As heeft geen spijt van zijn keuze om Schouten te laten gaan. "We konden niet anders. Ik weet zeker dat Jerdy het via ADO net zo ver geschopt als nu. Dat zag iedereen."
Ook Rankovic - recent door Schouten geprezen - is trots. Hij herinnert zich dat de middenvelder door zijn blessure worstelde met de vraag om door te gaan met voetballen. "Jerdy is slim, had voor een maatschappelijke loopbaan kunnen gaan. Maar daar had hij te veel talent voor", zegt Rankovic.
"Jerdy speelde bij mij altijd. Zijn kwaliteiten stonden buiten kijf. Hij deed alles met één, maximaal twee keer raken. Hij moest wat harder worden, daar heb ik hem bij geholpen. Ik ben er trots op dat hij heeft doorgezet en alsnog de top heeft gehaald."
Vader Henny was zondag samen met onder anderen zijn vrouw en schoondochter aanwezig in het Volksparkstadion in Hamburg om zijn zoon tegen Polen zijn eerste EK-minuten te zien maken. Het was het voorlopige hoogtepunt in de loopbaan van Schouten.
Én iets waar vader Henny na de bewuste rit van Zwolle naar Hellevoetsluis niet meer in geloofde. "Maar Jerdy zei snel na dat ritje: 'Pa, het komt goed, geloof me maar.'" En lachend: "Jerdy heeft gelijk gekregen."
Source: Nu.nl algemeen