Er stond een bos microfoons en Marjolein Faber kwam een statement geven. Alles wat ze vroeger had gezegd, kwam doordat ze in de oppositie zat, maar nu werd ze minister en gold niets meer. Maar ze ging ook niets terugtrekken, want terugtrekken ging over het verleden, terwijl zij iemand was die (strenge blik) ‘vóóruit!’ keek. Ze maakte een handgebaar dat mij deed denken aan de hoogtijdagen van Rita Verdonk, die bij ‘ik ben rechtdoorzee’ ook deed alsof ze een stewardess was die de nooduitgangen aanwees.
Misschien dat Faber door dat vooruitwijzen zelf de weg een beetje kwijt was, want ze liep na haar statement de verkeerde kant op. Er verscheen een arm achter haar en er klonk een stem die zei: ‘U moet die kant op,’ waarna ze resoluut de andere kant op zwenkte, maar zo helaas weer achter die microfoons belandde. Nog één keer zeggen hoezeer ze vooruitkeek – daarna werd ze langs rechterzijde afgevoerd.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant