Haar verstoorde relatie met haar lichaam, haar seks en haar neurosen: alles wat de zingende comedian Catherine Cohen bezighoudt, deelt ze onomwonden met haar publiek. Vooral vrouwelijke millenials vreten haar op; nu komt ‘de Taylor Swift van comedy’ naar Nederland.
‘Ik zei het toch’, was de reactie van Catherine Cohen op Instagram, toen bleek dat ze een gat in haar hart had. Cohen, die veel grapt over de mislukkingen in haar liefdesleven, kreeg vorig jaar een mini-hartaanval die de afwijking blootlegde. Vreselijk vond ze dat natuurlijk. Maar tegelijk: hoe verzin je het? En de naam van de cardioloog in het Mount Sinai ziekenhuis in New York die het gat moest fiksen? Doctor Love. Dat, zegt zingende comedian Cohen (32), is nou mijn leven. En ze gebruikt het allemaal.
‘Het gat, doctor Love; het wordt materiaal voor een nieuwe show’, zegt Cohen tijdens een videogesprek vanuit New York. ‘Kan ik het meteen verwerken. Ik had overigens verwacht dat die hele ervaring me zou verlichten. Maar ik weet nu vooral zeker dat ik echt op korte termijn mijn droom wil waarmaken: ik wil in een spookachtige bibliotheek gaan wonen. Waar ik dan mijn bezoek ontvang, liggend op een fluwelen chaise longue, in mijn ene hand een martini, in mijn andere een amandelcroissant.’
In de VS is de ster van Cohen, die in 2019 het prestigieuze Edinburgh Festival Fringe won, al jaren rijzende, en haar lijst van egostrelende bijnamen is er lang. Vaudeville-tovenares wordt ze genoemd, postmoderne burleske chanteuse met de stem van een Disneyprinses, de Taylor Swift van comedy. ‘Allemaal even treffend, in alle bescheidenheid.’
Ze heeft haar eigen podcast Seek Treatment, schreef de succesvolle poëziebundel God I Feel Modern Tonight, is actrice (ze speelt in het nieuwe seizoen van hitshow Only Murders in The Building van Amerikaanse streamingdient Hulu, hier te zien op Disney+), schrijft een maandelijkse adviescolumn in lifestyleblad W Magazine, is een graag geziene gast in de latenightshows, en heeft een uitgebreide online fanschare die op TikTok en Instagram haar uitspraken en zelfverzonnen woorden bewondert: ‘Cohen speech’.
Hier kennen we haar vooral van haar prijswinnende Netflix special The Twist...? She’s Gorgeous. Dat zal veranderen nu ze deze maand met haar nieuwe show Come for Me de oversteek maakt voor haar eerste Europese tour. Op 26 juni staat ze in Boom Chicago in Amsterdam.
Cohens shows zijn een combinatie van te veel informatie delen, navelstaren, hilariteit, glamour, geiligheid en geweldige, bij vlagen absurdistische nummers waarin ze verhalend en soms improviserend zingt en qua zangstijl schakelt tussen Bette Midler, Kate Bush en Maria Callas.
Haar repertoire raakt voor een groot deel aan onderwerpen die veel van haar medemillennials bezighouden: relaties, neurosen, gezondheid, sociale media, Taylor Swift. Maar lichaamsbeeld en vrouwelijke seksualiteit vormen de fundering.
Cohen is pijnlijk eerlijk over haar lijf, haar seksleven en haar angsten. Ze werd er groot mee in de New Yorkse comedywereld, waar ze al snel een vaste avond kreeg in East Village-hotspot Club Cumming, opgericht door acteur Alan Cumming.
Die plek staat in contrast met de wereld waarin ze opgroeide: conservatief, christelijk Texas, waar ze zich als jong meisje voornam maagd te blijven tot het huwelijk. ‘De mensen die mij van toen kennen, van de christelijke kampen en scholen, zullen lichtelijk geschokt zijn en aanstoot nemen aan mijn shows, waarin ik vaak rauw en onsmakelijk en genant ben, en doe. Maar mijn shows zijn er niet om elk publiek te bedienen.’
Bij het grote publiek dat ze wél bedient, ‘veel vrouwen, hun meegesleepte heterovriendjes, gays en girlies of any gender’, resoneert Cohens allesverzengende eerlijkheid. Vrouwelijke fans voelen zich gezien, begrepen, gerepresenteerd. ‘Mijn doel is om gewoon zo eerlijk mogelijk te zijn over mijn leven.’
Dus vertelt ze hoe haar gezicht eruit ziet als ze een selfie van haar vagina neemt om naar haar gynaecoloog te sturen. (‘Onderkin, open mond, dode ogen.’) Hoe ze ondanks al haar therapie nog altijd graag dun wil zijn. (‘Als je dun bent kun je beroemd worden met sigaretten roken en zielig kijken. Als je dik bent en er is een foto van je waarop je rookt en zielig kijkt, dan is dat een publiekscampagne van Bureau Halt.’)
Hoe ze er meestal bijloopt als ze exen tegenkomt (‘Ik droeg, hoe noem je dat als je je benen drie weken niet hebt geschoren en dat dan heel snel doet en er allemaal vellen aan je benen hangen: dat droeg ik.’) Over de hormoonstoornis op haar eierstokken (‘Verberg jullie erecties!’) Maar ook over haar diepste angsten, en dat ze als een gestrande walvis masturbeert.
‘Ik denk dat mensen zich daardoor minder alleen voelen met hun worstelingen. Minder gek.’ Vroeger was actrice en regisseur Lena Dunham op die manier een inspiratie voor Cohen zelf.
In de door haarzelf geschreven HBO-show Girls toonde Dunham schaamteloos haar naakte voluptueuze lichaam, speelde ze expliciete en ongemakkelijke seksscènes en sprak openlijk over haar menstruatie, orgasmes, soa’s of mentale problemen. ‘Ik zag dat en dacht: mijn god, ze zegt dingen waarvoor ik de moed niet heb, of waarvan ik niet wist dat je ze mocht zeggen, ze onderzoekt thema’s waarvan ik niet eens wist dat ik me daar zo over voelde. Dankzij haar durfde ik te zijn wie ik was.’
Cohen, die drama en Engels studeerde aan Princeton (‘op een zeker moment in mijn leven was ik heel intelligent’) verwerkt dingen door ze in haar shows te gebruiken. Zoals het gat in haar hart, hersteld door doctor Love.
Maar de rode draad is haar lichaamsbeeld. ‘Daar worstel ik zo intens mee.’ Stilte. ‘Het kan zo eenzaam zijn als je thuis in de spiegel kijkt en denkt: ik haat wat ik zie. Het ergert me; ik zou er overheen moeten zijn, ik ben hier te slim voor. En toch ben ik nog steeds geobsedeerd door mijn gewicht. Om dan het podium op te kunnen gaan, erom te kunnen lachen en na afloop van mensen te horen dat ze hetzelfde voelen: dat helpt.’
Daarover lachen is iets anders, stelt ze, dan de traditie van vrouwelijke comedians die zichzelf lelijk noemen en daar grappen over maken. ‘Dat is aan het veranderen. Ik ken veel vrouwelijke collega’s die hot zijn en dat uitdragen. Zelfspot; ja, de hele tijd. Maar mezelf beledigen in een show vind ik niet interessant. Dat doe ik al genoeg privé, in mijn hoofd. Op het podium wil ik me goed voelen.’
Ze pakt haar laptop op – ze heeft last van bouwvakkers ‘die door haar muur lijken te drillen’ – en loopt door haar appartement op Manhattan. Met dramatische fluisterstem: ‘Het centrum van de wereld, waar alles luidruchtig is.’
Ze slalomt om haar vriend heen, acteur Brian Muller. ‘Ik hou ervan om over mijn seksende lichaam te praten. Seks is schokkend, bizar, hot en intens grappig. Een vrouw zijn die seks heeft: daar zit zo veel lichaamshorror in, én zo veel om te lachen. Inmiddels vraag ik het Brian voor ik ons seksleven weer gebruik in een show. Al is dat meer voor de vorm, hij zegt nooit nee. Als hij er echt een probleem mee zou hebben, zou het niet werken tussen ons.’
Als tiener had ze minder succes bij mannen. Het refrein van haar bekendste liedje Look at me: ‘Boys never wanted to kiss me / so now I do comedy.’
‘Ik was onzeker over mijn lichaam, was niet populair, kreeg geen aandacht van de jongens. Het is zo’n clichéverhaal, maar het blijft aan je kleven. Je bent constant aan het vechten tegen de versie van jezelf die de slechte dingen gelooft die je over jezelf denkt. Het voelde alsof ik een superkracht had toen ik ontdekte dat ik mensen voor me kon winnen met humor, dat ik op die manier aandacht kon krijgen. Vervolgens word je vrienden met anderen die hetzelfde hebben doorgemaakt.’ Lachend: ‘En tien jaar later ben je allemaal comedian in New York.’
Net als bij The Twist...? She’s Gorgeous, waaraan ze begon te werken toen ze 25 was, zijn de recensies voor Come for Me juichend. Van The New York Times, die schreef dat Cohen ‘een fabuleuze, ongenadige en springerige narcist is... een zeldzaamheid’, tot The Guardian: ‘Je zou de hele dag naar haar kunnen kijken... buitensporig scherp en grappig’.
Zelf noemt ze Come for Me beter dan haar eerste show. ‘Het is wat volwassener, meer doordacht en beschouwend. Ik begon eraan te schrijven toen ik 30 werd. Ik zat inmiddels in een serieuze relatie en begon over de toekomst na te denken; hoe wil ik mijn leven vormgeven, waarom bezit ik geen huis, moet ik mijn eitjes invriezen?’
Ze geeft ook een kijkje in de regressietherapieën die haar naar vorige levens brachten. ‘Zoals zo veel mensen die zich tijdens de covid-lockdowns verloren voelden, werd ik heel enthousiast over dat soort dingen toen.
‘Ik zei continu tegen vrienden: stuur me het mailadres van elke healer van wie je ooit hebt gehoord! Ik hou van die shit. Er is natuurlijk een boel woohoo-gekkigheid te vinden in de spirituele wereld. Maar wat ik eruit haal, is: het leven benaderen vanuit positiviteit.’
Ergens voelt ze zich nog steeds een beetje religieus. ‘Niet christelijk, maar ik bid. Optreden voor mijn vaste publiek in Club Cumming kan op sommige avonden spiritueel voelen, voedend.’
Een meer beschouwende Cohen dus, straks in Amsterdam. Maar niet gevreesd. ‘Ik zal jullie genoeg smerige seksgrappen vertellen. Geiligheid in overvloed.’
Catherine Cohen, Come for Me, Boom Chicago, Amsterdam, 26/6. The Twist...? She Gorgeous is te zien op Netflix.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant